log in
Super User

Super User

Weergaloos KSK veegt Oudegem al in de eerste helft van de mat

delhaize

SK Oudegem - KSKE                                                                         1-4

KSK Erembodegem is een deftige club. We zijn Koninklijk en het dan ook aan onze status verplicht. Respect voor de tegenstander is een deugd die wij hoog in het vaandel dragen. Vandaar dat we dit wedstrijdverslag misschien ietwat verrassend beginnen met een ode aan SK Oudegem. Want ja, ze hebben ginds gezien de omstandigheden een prima terrein, er staat een mooie kantine, over de kleedkamers waren we ook zeer te spreken en er stond zelfs een scorebord, iets waar we in ons eigen Remi Van Vaerenbergstadion alleen maar van kunnen dromen. Wat meer is, de klok op dit scorebord tikt met een enorme precisie, de afwijking op de atoomchronometer van Freddy Baeyens bedroeg zelfs geen milliseconde. Ook de score, want daar draait het bij dit gadget ten slotte om, werd er vrij deftig bij gehouden. Enkel juist voor de rust, na het vierde doelpunt van KSK, was er een kleine hapering. We komen er later nog op terug. Over de sportieve realiteit bij de gastheren kunnen we ons helaas iets minder lovend uitlaten in de loop van dit verslag. Aan de gevoelige lezers dan ook de stille wenk om hierbij het lezen van deze webpagina te staken.

KSK reisde met heel wat vraagtekens af naar Oudegem want zoals aangekondigd ontbraken vijf basisspelers: de geblesseerde Bombi, de geschorste Tijsh en Nick en de studenten William en Bert. Zij werden vervangen door Sander Béazar, Matti Asselman en Carl Grysolle. Toch was er ook positief nieuws te melden: bij aankomst in Oudegem scheen de zon. Onze spelers kregen al eens het verwijt “mooi weer voetballers” te zijn, dat zat dus al mee. De weersomstandigheden deden overigens denken aan die mooie zondag op 1 december in de wijk Resschebeke. Iedereen weet intussen hoe het dààr afgelopen is.

In de kleedkamer van de thuisploeg loeide de muziek snoeihard door de boxen. We weten niet of het DJ Pros was die achter de mixtafel zat, maar met goede smaak had het alleszins niet veel te maken. Geef ons dan maar DJ Perry Van Brakel van de echte radio PROS, het origineel is immers altijd beter dan de kopie. Dit bruggetje brengt ons naadloos bij de thuisploeg, want wat moesten we hierover denken voor aanvang van de match? Oudegem stond juist voor de winterstop derde maar verloor dan thuis zeer verrassend van Wit-Zwart 93. Deze nederlaag kostte vervolgens het hoofd van hun hoofdtrainer Kris Baudts, die wij nochtans tactisch bijzonder hoog inschatten, getuige het matchverslag van de heenronde. Met een nieuwe coach in een nieuw jaar zou je vervolgens verwachten dat deze ploeg zou vlammen maar wat volgde was een 2-2 gelijkspel op FC Doggen. Als verzachtende omstandigheid voor deze ook al verrassende draw werd wel gesteld dat Oudegem de wedstrijd met zijn negenen beëindigde, maar dan nog, dit zou ruimschoots moeten volstaan om te winnen van FC Doggen, vorig jaar nog actief in vierde provinciale, de laagste reeks in het provinciale voetbal. Over wat het ginds volgend jaar zal worden laten we ons hier niet uit - na een 3-0 nederlaag tegen het tot voor dit weekend nog steeds puntenloze Schroevers Moorsel en waarbij de doggenkeeper uitblonk om een hogere score te verhinderden zou al te gemakkelijk zijn - maar vierde provinciale blijft ook volgend jaar de laagste reeks in het provinciale voetbal, dat staat vast. Waren er dan afwezigen bij Oudegem? Wel ja, er was de geblesseerde Van Dender, geen kleine vis, maar deze werd vervangen door Dusty Everaert, toch niet de eerste de beste. Ex-eskaër Michaël Romero was ook gekwetst maar deze klasbak komt ginds amper aan de bak, nu snappen we er helemaal niets van! O ja, en vandaag was hun rechsback Bert Huizinga geschorst. Hier waren wij op onze beurt dan niet gerust in want wat we dààr van vinden is ook te lezen in het verslag van de heenronde. Kortom, ondanks de vele afwezigheden achtten we ons verre van kansloos te meer KSK nog steeds een meer dan degelijke ploeg tussen de krijtlijnen kon brengen en er nog één ander diende recht gezet te worden na de tumultueus verlopen heenwedstrijd.

Van bij de aftrap straalde KSK meteen zelfvertrouwen uit en met de borst vooruit werd ten aanval getrokken. Een al te enthousiaste Matti Asselman liep hierbij al in de openingsminuut tegen een geel karton aan, maar het typeerde de bedoelingen van KSK: we waren niet naar hier gekomen om ons te laten afslachten. De aanvallende intenties van KSK werden al snel beloond want na 6 minuten nam Pieter Pereboom een vrije trap laag over de grond die Radek in één tijd en zeer bekeken binnen trapte. De kansloze thuisdoelman De Vos kon enkel toekijken. In het openingskwartier was het allemaal KSK wat de klok sloeg: de thuisploeg raakte werkelijk geen bal en werd van het kastje naar de muur gespeeld. Een sterke doelman De Vos hield Sander met een ultieme voetreflex van de 0-2 en diende even later opnieuw in te grijpen op een poging van Radek. In minuut 20 kreeg ook Timmy een mooie kans maar hij kon de bal net niet meegraaien. KSK demonstreerde, op de bank en tribunes werd er gekraaid van de pret maat toch waren we er niet volledig gerust in want wie de kansen mist krijgt al te vaak het deksel op de neus en we waren toch op bezoek bij het nummer 4? Dat we er niet gerust in waren werd geïllustreerd door onze Twitter-man die het niet meer kon houden en de WC’s opzocht voor een sanitaire stop. Dit was een wel zeer ongelukkig moment want net op dit moment pakte KSK alweer uit met een magistrale aanval: met een gemillimeterde doorsteekpass naar Timmy Bogaert zette Pieje Pereboom op weg naar de 0-2, oververdiend op dat moment.

De thuisploeg, hoor ik u al afvragen? Wel deze kwam gewoonweg niet in het stuk voor: hun lange lellen naar voor werden simpelweg opgevangen door de secure KSK-defensie – overigens een wenk voor de thuisploeg: een technisch vaardige spits zoals Dusty Everaert speel je best aan in de voet- en de hoofdzakelijk door zichzelf zo vaak bejubelde middenvelders Janssens en “Pros” raakten gewoonweg geen bal. Ok, rechtzetting:” Janssens raakte wel af en toe een bal” zie ik al geplaatst worden op ons jammer genoeg nog steeds gesloten gastenboek. U heeft gelijk, al was hij hem direct weer kwijt of hij trapte hem buiten. Op het eerste schot op doel was het dan ook lang wachten: een half uur om precies te zijn, zowel op de chrono van Fred als op de klok in het scorebord. Het was van het lokale nummer 5, een lichtpunt in de duisternis, ondanks het zonnige winterweer. Het schot ging naast.

Nu we toch bezig zijn over de thuisploeg: de verdediging, want daar hebben we het nog niet over gehad. Er werd vooraf meegegeven dat hier wel wat mogelijkheden lagen en inderdaad: Matti dolde met de links back dat het een lieve lust was. Aan de overkant stond ene Uyttersprot, een naamgenoot van onze coach, maar de stelling van Fred dat de ene Uyttersprot toch de andere niet is, sneed hout. Na een half uur werd het duidelijk waarom Huizinga bij Oudegem dan ook een onbetwistbare certitude is. Hun coach greep in en wisselde beide backs van kant. Het liet Matti toe om in minuut 36 de 0-3 van dichtbij naast doelman De Vos te trappen. O ja, de aanval was prachtig uitgespeeld en de assist was van Pieje, voor de derde keer deze middag. Na deze goal namen de backs hun beginposities weer in, tijdens de rust werd rechts back Uyttersprot gewisseld. We hebben van Oudegemse coaches in het verleden al betere tactische ingrepen gezien met de rechter backs. Nog voor de rust, we zouden het haast vergeten, deed KSK het licht helemaal uit: Carl Grysolle, samen met Pieje de regisseur van dit wervelend KSK, werkte een opnieuw splijtende pass van Pieter Pereboom beheerst af en dreef de thuisdélégé tot nog meer wanhoop. Als de bal vanaf dan buitenging smeet hij deze nu slechts een meter meer in het veld in een poging om zo tijd te winnen en de afstraffing van de thuisploeg binnen de perken te houden. Want na een magistrale eerste periode van KSK gingen we rusten bij een 0-4 stand. Het was nog geeneens overdreven want De Vos diende nog voor de rust de forfaitscore te verhinderen. De man van het scorebord had het intussen ook al opgegeven maar na er vriendelijk doch kordaat op te zijn gewezen door onze Twitterman Rik De Vriendt dat de score niet langer correct was werd ook dit aangepast, waarvoor onze dank. Het historische tafereel werd meteen vastgelegd op de gevoelige plaat en gedeeld met onze 279 fans op Facebook.

Bij KSK logischerwijze geen vervangingen bij de rust, bij de thuisploeg zoals al gezegd eentje: Van Hecke in de ploeg voor Uyttersprot die uit zijn lijden werd verlost. De ouders van Van Hecke hadden de eerste helft van achter “den draad” gevolgd want “om naar zo iets te kijken geven wij geen geld”. Voor de thuisploeg gold dit zeker, maar de prestatie van onze sportkringers deed dit toch wel enige oneer aan. In een overbodige tweede helft was het nog lang KSK dat de lakens uitdeelde maar de scherpte en precisie die er in de eerste periode nog was, was er begrijpelijkerwijze niet meer in de tweede helft. Illustratief was een doorbraak van Radek en Matti die samen alleen op de thuisdoelman mochten afgaan maar Matti liep zich te pletter op doelman De Vos. Al te veel gaan we niet zeuren over deze gemiste kans, sinds de derbyzege op Resschebeke weten we immers dat het leuker is met 4-0 te winnen dan met forfaitcijfers. De thuisploeg deed nog een vervanging, zat iets beter in de match maar als zelfs Dusty Everaert doelpogingen op de parking trapt, ondanks de hoge netten, is er iets niet loos.

KSK in controlemodus, Oudegem dat wel nog wat tegen spartelde maar amper iets voor elkaar kreeg en als dit dan toch al lukte op een attente doelman Timothy Persoons stuitte, het laat ons toe om het wierookvat boven te halen over onze sportkringers: Pieter Pereboom was weergaloos! In minuut 65 gaf hij zijn eerste slechte pass van de partij, het tractorspoor was de boosdoener, het zij hem vergeven. Vervolgens: Carl Grysolle! We hadden het vorige week al in de gaten tijdens het uurtje bij de reserven en op zondag: The Kid is het voetbal in New York duidelijk niet verleerd en etaleert amper 3 weken na zijn terugkeer uit The States al hoogvorm. We hebben het nooit weggestoken en na deze prestatie herhalen we het hier nogmaals: wij zijn een grote fan! Het respect van The Kid is bovendien wederzijds en dat siert de groten. Als je zoals Carl Grysolle deel uitmaakte van de A-kern van Eendracht Aalst– echt zonde, Pedrag Filipovic, dat je je gewezen ploegmaat niet meer kende in The Chaplin – en vervolgens na een jaar in bevordering bij Wijgmaal een stap terug zet om je op je universitaire studies te concentreren, dan pas heb je recht van spreken, mijnheer Matthias Jannssens. Niet als je bij Lebbeke hebt gespeeld in eerste provinciale, was het trouwens SK of Rapide? Toch iets om over na te denken als je nog eens met de bal buiten loopt voor onze supporters.

In minuut 70 werd die andere Oudegemse parel “Pros” gewisseld bij de “Filosofen” zoals ze in Sportwereld werden omschreven. Immers het potje van “Pros” was voor de verandering aan het overkoken en na de tweede aanslag met de ellebogen- dergelijk gedrag moet er toch uit op een voetbalveld, referee- werd Pros “de Denker” bij de filosofen naar de kant gehaald. Zijn vervanger was het nummer 7 en deed het behoorlijk en op een propere manier. Bij KSK kwamen in het slotkwartier Amani in de ploeg voor een licht geblesseerde Timmy Bogaert, maakte Parfait zijn debuut voor Matti en kwam publiekslieveling Dries Van Ghysegem in de slotminuten Carl Grysolle vervangen om het aantal applauswissels op 3 te brengen. Van de wisselspelers mag Dries overigens op de meest geslaagde invalbeurt terugblikken: geen balverlies en een Braziliaanse controle op een uittrap van Timothy: het wordt gequoteerd met een meer dan behoorlijke 7 voor deze invalbeurt. Terloops vermelden we 5 minuten voor tijd nog de eerredder van de thuisploeg, gescoord van dichtbij door Janssens, een voetnoot.

Na een schitterende eerste helft tegen een verrassend zwakke thuisploeg werd een vlotte overwinning geboekt die na anderhalve maand zonder zege meer dan deugd deed. Met deze zege schuift KSK slechts een plaats op in het klassement maar met de opnieuw falende concurrenten voor ons, waar wij dit seizoen reeds al te vaak zelf bij waren, wordt de kloof met de (sub)top wel kleiner en blijft het toch nog speelbaar. Dat deze zege behaald werd zonder een aantal sterkhouders maar met een aantal jongens die hen kans grepen, zo verdient ook Sander Béazar een meer dab eervolle vermelding voor zijn ijzersterke wedstrijd, zadelt coach Chris Uyttersprot volgende week op met positieve selectieproblemen voor de derby tegen het niet langer puntenloze Schroevers Moorsel. Want de tegenstander van volgende week pakte dit weekend zo waar zijn eerste punten. Gelet op de tegenstander nu niet zo een grote verrassing al is het ook weer een pluim die ze op Resschebeke op hun inmiddels hoge hoed mogen bij steken.

KSK speelde met: Timothy Persoons, Kenny Bogaert, Diederik De Waegeneer, Pieter Pereboom, Karl Jonckheere, Timmy Bogaert (75’ Amani), Carl Grysolle (85’ Dries Van Ghysegem), Matti Asselman (82 Parfait), Timothy Coppens, Radek Sidorski, Sander Béazar & Kim De Latthauwer

Coach: Chris Uyttersprot

Afgevaardigde: Freddy Baeyens

 

 

delhaize

  • Published in nieuws
  • 0

KSKE wint topper tegen EDEBOYS

KSK Erembodegem - Edeboys 2 - 1

Na een povere 1 op 6 uit twee uitwedstrijden mocht KSK terug op de vertrouwde Gerstjens aantreden tegen het tweede gerangschikte Edeboys uit Wetteren. Gezien we ondanks het povere puntengewin van de voorbije weken toch nog steeds vierde staan was er dus sprake van een heuse topper maar winst was gewenst om stand te houden in de kop van het klassement.

Bij KSK keerde Sven terug in de ploeg en was William Snoeck de vervanger van de geblesseerde Pieter Pereboom. Een blessure komt altijd ongelegen maar omdat Pieter vandaag niet kon aantreden en Joerie Lelie, één van de niet minder dan 5 matchbal schenkers, nog een plaatsje vrij had aan de feestdis op het galadiner voor de match zal de pijn ongetwijfemd enigszins verzacht zijn. He aperitief en de wijn aangeboden bij het eten zullen bij deze ook zeker geholpen hebben. U leest het inderdaad goed, voor de wedstrijd vond inderdaad een happening plaats voor de beau monde van Erembodegem, in het Gentse beter gekend als Eremfloebergem, in restaurant Erembald, aangeboden door de matchbalschenkers van de middag: Joerie Lelie van Fintro Bank, Patrick Van Den Brempt van de gelijknamige renovatiewerken, Paul Schoeppe van restaurant Erembald, Marc “The Painter van Erembodegem” Dierickx en Gert Cardon van de klinkerwerken. Onze Koninklijke Sportkring leeft en langs deze weg dan ook een woord van dank aan deze sponsors voor het organiseren van dit zeer gesmaakte evenement. Voor de volledigheid zeggen we er hier bij dat er deze week nog een aanbieding van een zesde matchbalschenker binnenkwam, maar het maximum aantal matchbalschenkers ligt vast op vijf volgens de statuten van onze vereniging waardoor de pas opgerichte BVBA Besnaringen Robbie Van Cauter achter het net viste. Binnen 14 dagen komt TC Resschebeke op bezoek. Hier ligt dan ook een commerciële opportuniteit.

De aftrap zelf werd gegeven door niemand minder dan ex-gouden schoen winnaar Maurice Martens waardoor het volgens de overlevering destijds legendarische duo Corthals-Martens voor het eerst sinds 1983 terug herenigd werd op een voetbalveld. Een historisch moment, zo besefte men ook hier boven want net op dit moment begon het te regenen, wat de omstandigheden om te spelen veranderde. We kregen dan ook een vrij rommelige openingsfase te zien waarbij veel spelers last leken te hebben van het glibberig geworden veld. Ook ex-speler Peter Temmerman bleef op zijn honger zitten want deze was gekomen om de gestrekte en afgemeten vrije trappen van Bart Corthals te bewonderen maar de eerste drie slappe exemplaren vielen pardoes in de voeten van een Edeboy. Op de website van de tegenstander werd voor hun slecht getrapte corners gewezen op de “te korte aanloopstrook in de hoeken van het veld”, maar dit dwaze excuus werd door Bart terecht niet aangehaald. Bart was echter diep onder de indruk door een voorval zaterdagavond waarbij een kostbaar antieken beeldje van de IP-Lounge te Aalst onthoofd werd door een niet zo fijn besnaarde actie van Robbie Van Cauter. Afwachten maar of de secondenlijm het zal houden.

Ondanks alles was KSK de betere ploeg met een iets betere balcirculatie, druk naar voor en wat halve kansjes. Na een kort oponthoud doordat de scheidsrechter tot hilariteit van de talrijk opgekomen supporters tijdens de wedstrijd naar binnen liep om van schoenen te wisselen werd de score geopend door Timmy Bogaert. Een verre inworp van Sven werd immers verlengd door Michaël De Greve waardoor Timmy aan de tweede paal de bal maar voor het inleggen had. Hun doelman Thierry, een kleine kalende man die mede door op een modderveld te verschijnen in lange broek er helemaal niet uitzag als een betrouwbaar sluitstuk, zag er hierbij niet al te best uit. Door het doelpunt werd bij de gasten blijkbaar een gevoelige snaar geraakt want zij kwamen nu beter in de match met meer balbezit maar niet direct doelrijpe mogelijkheden. Hierop was het wachten tot op het half uur maar de toegesnelde Nick Van Der Haegen kon de poging van een bezoekende spits nog tijdig blokken. Zonder echt gevaarlijk te zijn voelde menig toeschouwer echter aan dat er een doelpunt zat aan te komen en dit viel dan ook in de 36e minuut: na een fout van Nick aan de achterlijn werd de hierop volgende vrije trap op het hoofd van de volledig vrijstaande Van Der Eecken geschilderd die de 1-1 met een kopslag uit het boekje, hard en naar de grond, liet optekenen. Doelman Nick De Petter was kansloos tegen deze kopstoot maar kon zich voor de rust nog een paar keer onderscheiden op bij dit weer verraderlijke schoten vanuit de tweede lijn. Maar gescoord werd er niet meer zodat we gingen rusten bij een 1-1 tussenstand na een evenwichtige eerste periode waarin KSK het best van start ging maar de bezoekers stilaan het commando overnamen.

Geen wijzigingen bij KSK aan de rust en ook in de tweede helft zagen we een zelfde spelbeeld: een goed Edeboys dat van op de flanken KSK pijn trachtte te doen maar door het voortreffelijke spel van Davy Cardon en Timmy Bogaert toch beperkt gevaarlijk bleek. De enige pogingen op doel kwamen zelfs van KSK maar hun doelman stond telkens pal op de verre schoten van Michaël Romero. Toch won de aanhouder want het was met een gelijkaardig afstandschot van Michaël dat KSK op het uur op voorsprong kwam: na een warrige fase voor de zestien van de Edeboys waarbij ze de bal niet wegkregen, viel deze voor de voeten van Michaël Romero die zonder twijfelen uithaalde. Zijn botsend schot ging via de paal binnen zodat we opnieuw op voorsprong stonden. De bezoekende trainer trachtte de bakens te verzetten en bracht een extra spits in terwijl KSK voor een tactiek in de loopgraven koos en de voorsprong trachtte te verdedigen. Ook Chris voerde trouwens een wissel door: de al geel geboekte Nick werd uit voorzorg vervangen door Matti. De toeschouwers zagen nu een boeiend schouwspel waarbij de match het wel meer moest hebben van de spanning en inzet dan het academisch voetbal en het doelgevaar. Maar goed, men mag de snaren niet altijd te sterk spannen en de vele volgers in de kantine zal het ongetwijfeld ook worst gewezen zijn gezien opa goed uitgeslapen was en het bier rijkelijk vloeide.

In het gevecht verloor KSK met nog een kwartier te spelen wel Michaël De Greve die onmiddellijk rood kreeg na een te late tackle. Toch een iets te overdreven sanctie van de voor het overige goed leidende referee. De druk van de gasten werd hierdoor nog opgevoerd en coach Chris bracht Floyd in voor een leeg gespeelde Carl in de hoop de bal in de ploeg te kunnen houden.

Er waren nu kansjes voor Edeboys maar een schot van de gasten ging toch een metertje naast en een kleine tien minuten voor tijd werd de grootste kans gemist toen Nick een kopbal kon keren en men er langs de bezoekende zijde ook niet in slaagde de rebound over de lijn te krijgen. Met Timothy Coppens in de ploeg werd er in een prangend slot niet meer gescoord zodat de Edeboys puntenloos op hun bus dienden te stappen om huiswaarts te keren.

Dit zorgde blijkbaar voor grote frustraties want even na affluiten gingen de poppetjes aan het dansen. Het was hierbij vooral de bezoekende nummer 8 die zwaar over de rooie ging. Waarom deze niet bestraft werd door de scheidsrechter(s) is dan ook een raadsel want aan die gast zit zeker meer dan één snaar los. Ons dorp heeft er sinds deze week echter een professioneel besnaarder bij, we raden hem dan ook aan eens even langs te gaan.

Door de winst tegen de Edeboys behoudt KSK zijn positie in het klassement. Er werd terecht stevig en tot in de vroege uurtjes gevierd door spelers, supporters en sponsors maar volgende week volgt alweer de op papier bijzonder lastige klus op het veld van ploeg in vorm Schelde.

KSK speelde met: Nick De Petter, Bart Corthals, Nick Van der Haegen (65’ Matti Asselman), Davy Cardon, Rik De Vriendt (87’ Timothy Coppens), Michaël De Greve, Timmy Bogaert, Carl Grysolle (80’ Floyd Bomongo), Michaël Romero, William Snoeck & Kenny Bogaert

Trainer: Chris Uyttersprot

Afgevaardigde: Freddy Baeyens

Na drie nederlagen een verdiende overwinning tegen Gijzenzele

KSKE - Gijzenzele   2 - 1                                                                                                                                                

Na een gedwongen onderbreking door het winterweer mochten onze sportkringers opnieuw aan de bak en dit tegen Gijzenzele. De onderbreking kwam voor KSK niet ongelegen na de 0 op 9 in januari en de vele onbeschikbaren. Voor de match van vandaag konden er echter een aantal pionnen gerecupereerd worden: Timmy Bogaert en Micaël De Greve verschenen zo opnieuw in de basis terwijl hogeschoolstudenten Carl Grysolle en William Snoeck, over niets wordt meer gelogen dan studies, plaats namen op de bank. Toch ontbraken door het carnaval nog 3 spelers want de bezoekers, die door verloven en schorsingen 7 spelers misten, weigerden de wedstrijd te verplaatsen naar zaterdag. Het gevolg was dat de wedstrijd als nog het predicaat “historisch” kreeg want niet alleen was de Voorwaarts Gijzenzele voor het eerst in het Remi Van Vaerenberghstadion te gast voor een officiële wedstrijd, maar ook stond er voor het eerst in de rijke clubhistorie een Groot Hertogdommer in de basis van het fanionteam van KSK: Floyd Bomongo.

In de heenronde werd in Gijzenzele voor het eerst dit seizoen verloren na een wedstrijd waarin KSK zich eerst liet in slaap wiegen en in het slotkwartier een half dozijn kansen de nek omwrong. Zou vandaag de negatieve reeks van KSK kunnen gestuit worden was dan ook de vraag.

Voor de eerste wedstrijd sinds het verschijnen van de gloednieuwe website van onze Koninklijke vereniging kwamen amper 53 toeschouwers naar de Gerstjens. Aalst carnaval zat hier uiteraard voor veel tussen gezien de livestream voor het rechtstreeks uitzenden van onze wedstrijden op de clubwebsite nog in volle ontwikkeling is. De weinige toeschouwers zagen een gretige thuisploeg die de bezoekers meteen vast zetten. Een eerste kans was er voor maar hun doelman reageerde alert. In de openingsfase leek het een gezondheidswandelingetje te worden voor onze sportkringers want het leek er inderdaad sterk op dat de Gijzenzele met een noodelftal naar Erembodegem was afgereisd. Enkel hun links back, de genaamde “Kaloetje” oversteeg de middelmaat en viel op met enkele technische hoogstandjes. Kaloetje is het type speler waarvan een trainer bij het opstellen van zijn ploeg zijn naam als eerste op het bord zet. Carl en William zijn alleszins fan. Op de Gijzenzeelse linkerflank waren de mogelijkheden dus beperkt maar elders lagen wel nog voldoende mogelijkheden zodat er een handvol kansen werden gecreëerd in het aangename openingshalfuur maar de opgelegde kansen werden niet benut: Andy en Rik kwamen beiden te laat op een voorzet van Matii, Floyd trapte een vrije schietkans ver naast, een poging van Matti werd opnieuw gered door de keeper een verdediger smeet zich ook nog voor een nieuwe Erembodegemse poging. Aanvallend brachten de bezoekers niks zodat de pas aan de wijsheidstanden geopereerde Nick De Petter een werkloze namiddag beleefde in het Erembodegemse doel.

Het laatste kwartier van de eerste helft sputterde de aanvallende machine van KSK: veel afval in het spel, wat mindere passing en amper doelgevaar. Gijzenzele kwam hierdoor wat beter in de match echter zonder ook gevaarlijk te zijn. De nonchalance van KSK werd echter vlak voor rust afgestraft: een vrije trap vanop de linkerflank bleef in de zestien van KSK hangen en belandde voor de voeten van Everaert die de gevleide 0-1 binnenschoof. Het scenario uit de heenmatch en dat vooraf werd gevreesd leek eraan te komen want Gijzenzele, duidelijk gekomen voor één punt en al tijdrekkend van in de beginfase, zou in de tweede helft een verdedigende muur optrekken.

Tijdens de rust greep coach Chris Uyttersprot in door de inmiddels bijna traditionele wissel van Andy bij de rust uit te voeren. Carl Grysolle kwam in zijn plaats en mocht opereren in de zone van zijn idool Kaloetje.

Wat voorspeld werd op het einde van de tweede helft kwam meteen uit in de tweede periode want Gijzenzele kroop nu met zijn tienen voor het eigen doel en liet het initiatief aan KSK Dit leverde zeer veel balbezit op maar de doelman belagen zoals in het begin van de eerste helft wel lukte zat er deze keer minder in. De eerste grote kans was zelfs voor de gasten maar Nick toonde door met een ultieme beenveeg-reflex al zijn kunnen een doorgebroken Gijzenzelenaar, al dan niet vertrokken vanuit buitenspel, te stuiten. We mogen Nick hier op de beide knieën danken want als Gijzenzele hier scoorde was het waarschijnlijk boeken dicht geweest. Aan de overkant noteerde we nog een aantal halve doelkansjes en een schot van Rik in het zijnet maar om van een kansenregen te spreken was dit toch te weinig. Na 20 minuten bracht Chris dan ook William Snoeck in wat alweer resulteerde in een historisch moment. Voor het eerst in de geschiedenis van KSK Erembodegem werd een Groot Hertogdommer die in de basis van het fanionteam aan een wedstrijd begon, vervangen.

Met William in de ploeg kwam werd de dreiging van KSK stilaan groter: zo waren er een aantal incidenten in de zestien met een serieus reukje aan, maar ging de bal niet op de stip. In minuut 25 noteerden we echter een levensgrote kans: Matti zette zich door in de zestien, besloot op de doelman van Gijzenzele waarna William er in de herneming nog in slaagde de bal naast te trappen. Lisette van café “De Plesj” lachte zich ook een kriek met deze misser en interpelleerde diezelfde avond nog verkeerdelijk Michaël De Greve hierover voor diens vertrek naar Carnaval. Maar voor een goed begrip: de acteur van deze misser was William Snoeck. Even later viel de partij in zijn beslissende plooi. Nogal logisch gezien het op dit moment nog 0-1 stond en de wedstrijd eindigde op 2-1, maar de doelpunten zijn in dit verhaal bijzaak. Wat de wedstrijd deed kantelen was de vervanging een goed kartier voor tijd van Kaloetje waardoor de defensieve stabiliteit verdween bij Gijzenzele. In minuut 76 kwam dit al meteen tot uiting toen een voorzet van Timothy Bogaert met de hand beroerd werd door een bezoekende verdediger. De arbiter, die zijn ogen al enkele malen gesloten had voor overtredingen binnen de zestien, wees nu wel naar de stip. De bezoekende trainer was woest en vond dat er niets aan de hand was. Waarom hij even later zijn speler dan de huid vol schold is ons een raadsel. Wat er ook van zij, Bart Corthals zette de elfmeter feilloos om. KSK voelde dat er meer in zat en drukte geduldig door op zoek naar de volle buit. Doelman De Vos verijdelde echter 10 minuten voor tijd nog een poging van Matti maar luttele minuten voor tijd was hij dan toch kansloos op een volley van Matti die ons alsnog de late maar zeer verdiende volle buit opleverde. Een reactie van Gijzenzeelse zijde zat er in het slot immers niet meer in zodat na 3 opeenvolgende nederlagen opnieuw met de zege aangeknoopt kon worden.

Volgende week komt Bottelaere op bezoek en zullen zo wat alle afwezigen van de voorbije weken opnieuw beschikbaar zijn zodat coach Chris zowaar met positieve selectieproblemen zal geconfronteerd worden. De derde periode wordt er dan ook één om naar uit te kijken.

KSK speelde met: Nick De Petter, Bart Corthals, Nick Van der Haegen, Davy Cardon, Rik De Vriendt, Michaël De Greve, Timmy Bogaert, Andy Van Duysen (45’ Carl Grysolle), Pieter Pereboom, Matti Asselman, Floyd Bomongo (65’ William Snoeck), Sander Béazar & Kim De Latthauwer

Trainer: Chris Uyttersprot

Afgevaardigde: Freddy Baeyens

 

  • Published in nieuws
  • 0
Subscribe to this RSS feed

Log in or create an account