log in
nieuws

nieuws (61)

Johnny Cash's Ring of Fire bezorgt KSK de drie punten tegen Heusden

KSKE – KFC Heusden                                                                       3-1

Voor de laatste thuiswedstrijd thuis in het kalenderjaar kwam topploeg Heusden naar de Gerstjens afgezakt. Heusden was vorig seizoen al een stevige ploeg en een van de weinigen waar KSK niet kon van winnen en trok ook dit seizoen deze lijn door en blijft zo wat als enige op respectabele afstand van leider Schelde. KSK van zijn kant leek de voorbij weken de moeilijke periode van zich afgeschut te hebben met twee zeges op rij. De onderbreking wegens de winterprik van vorige week kwam dan ook ongelegen maar de goede flow was zeker nog niet verdwenen.

De ambitie brandt bovendien in de groep want spits Sven De Coninck werd omstreeks tien voor één, bijna een half uur voor het afgesproken uur, reeds op onze terreinen gespot. U merkt het, wij hebben overal onze spotters dus niet alleen om 7 uur ’s ochtends in de Aalsterse kroegen en als het goed is wordt het ook gezegd. Voorts trof coach Chris voor aanvang van zijn tactische bespreking een geconcentreerde spelersgroep aan.

Deze spelersgroep werd voor de derde keer dit seizoen in allerlaatste instantie aangevuld door Dries Van Ghysegem die omstreeks 14.00 uur zijn genodigden alleen in zijn appartement moest achterlaten omdat Rik De Vriendt in extremis afhaakte. Te weten dat zich onder de genodigde Michaël De Greve en Nicolas Standaert bevonden is een dubbele winstpremie voor Dries dan ook een billijke vergoeding.

Zoals gewoonlijk een woordje over de tegenstrever en nog meer als anders moeten we deze keer op onze tellen want Heusden speelt altijd tegen de ploeg waar KSK de volgende match moet tegen spelen. Dit o zo geroemde scoutingswerk mag dan ook niet zo maar op de helling komen te staan door een ondoordachte uitspraak over bijvoorbeeld Giovanni Den Doven, ik noem er maar eentje. Neen, Heusden werd beschreven als een degelijke ploeg die ook enkele spelers miste maar waar tegen zeker mogelijkheden lagen. De heenmatch bewees dat overigens waar KSK een meer dan verdiend punt wegkaapte.

Leek KSK voor aanvang geconcentreerd, het waren de bezoekers die het felst uit de startblokken schoten en de openingsfase domineerden. Onze sportkringers kwamen er met moeite aan te pas en verloren de slag op het middenveld. We zouden hierbij met een beschuldigende vinger kunnen wijzen naar Kristof Bombeke maar dat doen we niet. Kristof beloofde om het zaterdagavond op de kerstdrink van d’ aa beloften bij 17 jenevers te houden en hield woord. Neen, Heusden was gewoon iets beter in de beginfase. De vroege goal kwam dan ook niet als een verrassing: na balverlies op het middenveld van jenever 17 ging het naar de aalvlugge Giovanni Den Doven. Deze aarzelde alleen voor doelman Yono niet en legde de 0-1 beheerst binnen. Bij onze eskaërs vlotte het voorlopig voor geen meter en een zoals hierboven reeds beschreven gemotiveerde Sven De Coninck liep er wat gefrustreerd bij. Heusden creëerde via hun vinnige rechterflankspeler nog een kans maar Yono was alert.

Na een kwartier meesterschap van de gasten kwam KSK toch stilaan in de partij. Dit resulteerde in een eerste gevaarlijk schot van Sven waar de Heusdense goalie toch zijn werk mee had. Even later ging deze weer goed plat op opnieuw een poging van Sven. Het waren eerst nog schuchtere pogingen maar er begon stilaan enige verbetering in het spel van KSK te zitten. Aan de overkant stond het halverwege de tweede helft wel bijna 0-2 toen opnieuw de vinnige rechterflankspeler de achterlijn haalde en gevaarlijk teruglegde. Gelukkig voor de in de hoogste afdeling spelende ploeg van Erembodegem beroerde noch een sportkringer noch een Heusdenaar het leer zodat de kans weg was. De laatste 20 minuten van de eerste helft waren volledig voor rekening van onze jongens die stilaan het evenwicht hadden hersteld en even voor rust een wenkende kans kregen op de stilaan verdiende gelijkmaker maar een verraste Matti Asselman was te verrast om te scoren en besloot pal in de armen van de doelman. Er werd dan ook gerust bij een 0-1 tussenstand na een aangename eerste helft met wisselende kansen.

Tijdens de rust geen donderpreek van coach Chris maar een kop koffie voor de bankzitters en stadion DJ André Permentier die The Ring Of Fire van Johny Cash door de boxen van het Remi Van Vaerenberghstadion deed galmen. Meer is niet nodig om onze eskaërs op scherp te zetten.

KSK kwam dan ook als door een wesp gestoken uit de kleedkamers en greep Heusden nu bij de keel. De eerste grote kans was echter voor de bezoekers toen Den Doven door de buitenspelval glipte maar deze keer oog in oog met Yono faalde en in het zijnet besloot. Het zou het kantelpunt van de partij blijken want luttele minuten later kreeg Heusden de bal niet weg op één van de steeds klassevol getrapte corners van Carlicho Grysolle die deze dagen te bewonderen zijn op het facebookprofiel van huis fotograaf en filmer Bart Corthals. Alvorens u hier gaat piepen toch even waarschuwen dat u een stijve nek riskeert want ge moet uw koppeke schuin houden. De conversie van een ex-voetballer, het is toch altijd een beetje zoeken in het begin. Maar alles en iedereen komt op zijn pootjes terecht, zie maar naar Robbie Van Cauter, al is een val met barkruk en al nooit uit te sluiten. De klassevol getrapte corner van Carlicho, daar waren we inderdaad gebleven. Deze werd uiteraard zoals steeds gevolgd door elegante armbeweging die getuigen van blakend zelfvertrouwen maar wat het nog interessanter maakte is dat deze corner verlengd werd door Kristof Bombeke die zo Timmy alleen voor het doel zette. Deze laatste poeierde de bal staalhard tegen de netten en hing de bordjes weer in evenwicht. KSK zette nu vol aan op zoek naar de winning goal terwijl bij Heusden na een uur spelen het beste er stilaan zichtbaar af was. Een goede doelman Piens was nodig om KSK verschillende keren van een voorsprong te houden. Toch was het steeds weer opletten voor de gevaarlijke uitbraken van de snelle Den Doven. Bij één van zo’n counters maaide kapitein Died Giovanni’ke onderuit. Het kwam Died op geel te staan maar tijdens deze fase blesseerde onze skipper zich zodat Davy Cardon hem moest aflossen. Batman lingeriemodel Kenny Bogaert nam op zijn beurt de aanvoerdersband over en is er mee blijven slapen. Goed, een goal hing in de lucht en 20 minuten voor tijd was het zo ver: een bezoekende verdediger zette een tackle te laat in binnen de zestien en haalde Matti onderuit. De terechte penalty was het logische gevolg. Sven De Coninck zette zich achter de bal, bleef koel en zette deze rustig om. Ook dit staaltje van koelbloedigheid werd op de gevoelige plaat vast gelegd door Bart en is te zien op diens facebookprofiel. Bij dit filmpje riskeert u al geen stijve nek want Bart maakt vliegensvlug vorderingen. De onderhandelingen met Conversal Webdesign, het jonge, dynamische bedrijfje dat deze website voor een schappelijke prijs heeft ontwikkeld om onze wedstrijden te coveren via de live stream zijn overigens lopende. Ook een interviewer voor na de match is reeds gevonden maar deze loopt nu nog even stage bij tweedeklasser Eendracht Aalst. De bezoekers hingen in de touwen, hun coach trachtte nog te reageren met een driedubbele wissel maar het bracht allemaal geen zoden aan de dijk. Enkel de frustratie nam stilaan toe en Den Doven, wie zegt u?, begon met zijn textiel te smijten. Waarom de kaarten op zak bleven was iedereen een raadsel, te meer er in deslotfase kwistig met kaarten werd gestrooid en dit vooral in ons nadeel. Maar goed, even later konden de boeken volledig toe toen Timmy op zo’n heerlijk botsende terugspeelbal naar de keeper ging jagen. Deze laatste trapte 10 vliegen dood maar Timmy was weg met de bal en trapte de verlossende 3-1 vijf minuten voor tijd binnen. In het absolute slot van de partij maakten Kim De Latthauwer en Dries Van Ghysegem nog hun opwachting in de hoofdmacht maar wonderlijke combinaties zoals zij deze zaterdagmiddag in de gewonnen derby tegen de reserven van vierdeprovinciale FC Doggen op de mat legden zat er niet in. Daarvoor was de tijd te kort want anders hadden er ongetwijfeld nog enkele extra goals in gezeten.

Met deze stunt brengt KSK kleur in wat enkele weken op een grijs seizoen dreigde af te stevenen. Meer zelfs met deze driepunter is de aansluiting met de top 5 opnieuw een feit. De zegen werd dan ook terecht uitbundig gevierd.

Volgende week staat de verplaatsing naar Moortsele op het programma. KSK mist dan wel in de verdediging enkele pionnen door schorsing en skireis maar een driepunter behoort zeker tot de mogelijkheden.

KSK speelde met: Yono Van Gerven, Kristof Bombeke, Sven De Coninck (87’ Kim De Latthauwer), Diederik De Waegeneer (65’ Davy Cardon), Nick Van Der Haegen, Kenny Bogaert, Sander Béazar, Matti Asselman, Carl Grysolle (88’ Dries Van Ghyseghem), William Snoeck Timmy Bogaert & Jens Van Overwaelle

Trainer: Chris Uyttersprot

Afgevaardigde: Freddy Baeyens

 

Jo De Lat beslist derby tegen Herdersem

Met de komst van Herdersem stond er naast een toppertje ook een kleine derby op het programma. Al ziet het er zo stilaan naar uit dat deze affiche vanavond volgend seizoen wel eens de grote derby zou kunnen worden. Ook de pers had dit opgemerkt en trok voor de voorbeschouwing van dit treffen naar Michaël De Greve. Deze pakte uit met enkele niet onaardige oneliners – we hebben een steengoede ploeg en het is na dit seizoen wel bewezen dat wij de eerste ploeg van Eremobdegem zijn- maar om in de nationale media te komen is toch meer nodig dan deze al bij al brave uitspraken. De reporter van dienst was ongetwijfeld van het mannelijke geslacht, anders was Michaël wel wat vinniger uit de hoek gekomen. Het interview haalde dan ook maar de regionale pagina’s in de zaterdageditie van Sportwereld.

Voor deze partij waren er bij KSK een aantal afwezigen: zo was Timmy Bogaert uit met een verrekking vorige week opgelopen op Wieze en konden we niet beschikken over William Snoeck en Carl Grysolle. De officiële uitleg zijn examens maar insiders beweren dat William en Carl hun publieke verschijningen beperken sinds deze week door Rik De Saedeleer op het gala van de Gouden Schoen duidelijk werd dat de tijd van de laag zittende broeken voor goed voorbij is. Wanneer de volgende dag deze trend bevestigd en bovendien nog de voordelen gedemonstreerd worden door kenner Bart Corthals op Man Bijt Hond is het te begrijpen dat deze modebewuste kerels pas terug zullen verschijnen wanneer KSK Erembodegem zijn wedstrijden zal afwerken in modieus hoog zittende broeken. Door deze afwezigheden kwamen Kenny en Michaël Romero terug in de basis van om KSK een aangename overwinning trachten te proberen.
De wedstrijdbal van vandaag werd geschonken door Robbie Van Cauter die speciaal zijn wedstrijd in de eerste ronde van de Australian Open naar dinsdag verschoof om in het Rémi Van Vaerenbergstadion de aftrap te komen geven, zoals gewoonlijk overigens pardoes in de voeten van de tegenstrever.

De wedstrijd kwam eerder traag op gang met een lange studieronde. Hierbij hadden de bezoekers het meeste balbezit en het iets betere van het spel maar kansen waren schaars. Voor het eerste schot op doel was het een kwartier wachten maar keeper Nick De Petter duwde deze eerste vermeldenswaardige poging over. Zijn overbuur werd amper belaagd door onze sportkringers al kreeg deze wel wat werk op te knappen door zijn verdedigers die opvallend veel de bal terug speelden naar hun eigen doelman. De vrij talrijk opgekomen fans kregen bijgevolg een tactische beginfase te zien waarbij grote mogelijkheden uit bleven. De niet minder dan 7 werkloze trainers die de wedstrijd bijwoonden, een seizoensrecord, wreven zich dan ook in de handen. Bij Herdersem was het vooral de roodharige linkerflank die zich in deze beginfase liet opmerken maar na een bal in de maag van brok ervaring Davy Cardon bleef deze voor de rest van de partij onzichtbaar. Halverwege de tweede helft stak KSK dan toch stilaan zijn neus aan het venster met enkele halve en hele kansjes. De beste was voor Sven die ontsnapte langs de linkerkant maar gekruist voorlangs besloot. De offensieve bedoelingen van onze sportkringers werden op het half uur beloond met de openingstreffer: een vrije trap van Bart Corthals viel via enkele tussenstations voor de voeten van Rik De Vriendt die niet aarzelde en met buitenkant rechts binnenprikte. De reactie van Herdersem kwam er enkele minuten later na een typische Jo De Lat-Gert Praet aanval: bal in de voet van Jo De Lat die aflegde naar Praet maar deze miste gelukkig zijn schot zodat de poging naast hobbelde. Zo ging KSK halverwege rusten met een 1-0 voorsprong na een evenwichtige eerste helft waarin Herdersem licht het overwicht had maar KSK de beste kansen.
Geen wijzigingen bij de Koninklijke in een tweede helft die even gezapig verder ging dan de eerste helft. Nu was het wel KSK dat licht de betere ploeg was maar groot gevaar leverde dit allemaal niet op. Het was 10 minuten wachten voor er opnieuw opschudding was in de partij: Rik De Vriendt ontsnapte op de linkerflank waar Pieters aan de noodrem trok en de scheidsrechter de logische rode kaart trok. KSK leek op rozen te zitten met de man meer en de goal voorsprong maar kroop terug in plaats van Herdersem het genadeschot te geven.

Deze afwachtende houding werd meteen afgestraft door de bezoekers: eerst werd een poging vanop afstand nog in hoekschop gewerkt door een alerte Kenny maar de afvallende bal van de hierop toegekende corner viel in de voeten van Van Biesen die moederziel alleen stond, vrij kon aanleggen en de gelijkmaker in de rechterbenedenhoek kon deponeren. Alles was weer te herdoen maar amper waren onze sportkringers van deze opdoffer hersteld of de genaamde Jo De Lat ontbond zijn duivels op een manier zoals alleen hij dat kan: een lage voorzet hobbelde de zestien van KSK in, De Lat liet met de rug naar het doel het leer passeren om vervolgens in de draai raak te schieten en sportkring in 2 minuten tijd van een voorsprong op achterstand te zetten. Zijn bewaker Nick Van der Haegen zei na afloop dat De Lat dit nog 10 keer mag proberen om nog één keer succes te hebben. Als volger van het provinciale voetbal, en dit gedurende reeds een decennium, kan ik dit Nick ten stelligste afraden want in dergelijke situaties zal Jo De Lat er eerder maar één missen. Met nog een half uur op de klok moest KSK nu vol aan de bak tegen 10 bezoekers die nu voor hun doel kampeerden en loerden op de counter. Onze eskaërs kwamen dan ook opzetten maar het aanvalsspel was weinig gestructureerd en vaak kwam de laatste pas niet aan. Toch werden er een resem kansen gecreëerd maar een werkelijk fenomenale doelman Philippe De Wolf pareerde alles: een kopbal van Sven, een lage schuiver van Pieter en opnieuw een schot van Sven. Zelfs in de herneming van deze fase bleef De Wolf overeind al stond Davy Cardon hier buitenspel. We noteerden ook nog een poging van dichtbij van Rik maar deze werd op het laatste nippertje nog afgeblokt door een verdediger. KSK gooide met nog 10 minuten te spelen alle offensieve troeven in de strijd, drukte de bezoekers tot diep in hun zestien terug maar de Herdersemse muur bleef overeind en kon tot in de 90ste minuut op een beresterke doelman rekenen die er op zijn eentje voor zorgde dat Herdersem met de drie punten vertrok uit de Gerstjens.
Een ongelukkige en vooral overbodige nederlaag want KSK leek lange tijd zijn schaapjes op het droge te hebben maar werd op het uur in twee minuten koud gepakt en botste vervolgens op een sublieme doelman De Wolf. Door deze nederlaag doet KSK geen goede zaak met het oog op de periodetitel en de eindronde. Sommigen, zoals Michaël De Greve die uit oprechte schaamte zijn gezicht na afloop van de match achter een petje verborg, waren hier het hart van in terwijl onder andere de Erembodegemse middenstand de nederlaag doorspoelde met ettelijke plateaus gerstenat. We nemen dan aan dat er maandag enkelen ontwaakt zijn met niet alleen een sportieve kater.

KSK speelde met: Nick De Petter, Bart Corthals, Nick Van der Haegen, Davy Cardon, Rik De Vriendt, Michaël Romero, Kenny Bogaert (85’ Arne Naessens), Andy Van Duysen (80’ Timothy Coppens), Michaël De Greve, Pieter Pereboom, Sven De Coninck, Sander Béazar & Kim De Latthauwer
Trainer: Chris Uyttersprot
Afgevaardigde: Freddy Baeyens

Gewonnen, maar niet gerust gesteld!

delhaize

KSKE – Wit-Zwart 93                                                                        2-1

De zeperd vorige week op Winnik en vooral de manier waarop deed onze Koninklijke Sportkring op zijn grondvesten daveren en zorgde voor de zwaarste existentiële crisis sinds mei 1969. KSK degradeerde toen naar 3e provinciale en toenmalig voorzitter Steenhaut werd opgevolgd door Remi Van Vaerenbergh. Het zorgde toen voor een schokgolf maar werd tegelijk het begin van een nieuwe bloeiperiode voor KSK Erembodegem. Destijds rolden er dus koppen maar de tijden zijn veranderd en deze keer kwam het niet zo ver. Alle heil werd gezocht in groeps- en individuele gesprekken en volgeschreven A3’s met tactische richtlijnen voor elke speler. Coach Chris kende enkele slapeloze nachten maar het grootste slachtoffer van deze sportieve malaise was toch onze scout Bart Corthals. Deze werd op zondagochtend in alle vroegte uit zijn bed gelicht met de dwingende opdracht zich richting Hillegem te begeven voor een scoutingsmissie van de twee komende tegenstrevers. Uit het sms-verkeer en het verkregen scoutingsrapport bleek dat Bart toch de zwaarst gestrafte was in heel deze affaire, ondanks de steeds luider wordende geruchten over nieuwe dreigende superboetes.

Toch willen we deze sportieve dip niet over dramatiseren en zelfs rust prediken. De echte crisis woedt momenteel in al zijn hevigheid bij de kleine zelfstandigen: kleine winstmarges, moordende concurrentie van de grootwarenhuizen, wegenwerken voor de deur: de tweede en derde versnelling dreigt dus nog een tijdje dienst te weigeren. Enkel de chauffagisten ontspringen deze dagen blijkbaar de dans en ook de ghostwriters boeren niet slecht.

Er was desondanks ook nog positief nieuws want de kalendermaker had het zo geregeld dat er een op papier ideale match op het programma stond om orde op zaken te stellen. Met de komst van Wit-Zwart 93 kwam immers het nummer voorlaatst naar de Gerstjens afgezakt. Nieuwkomer, amper 6 punten en vorige week nog zwaar de vloer aangeveegd in het duel met die andere ex-vierdeprovincialer FC Doggen. Het werd ginds 2-7, een vierde provinciale score in derde.

Tegelijk was er voor de wedstrijd opnieuw een exquis VIP-diner voor een 50-tal genodigden in de kantine naar aanleiding van de matchbal geschonken door de onderstaande sponsors. Op het menu stond overheerlijke lasagne, dit tot groot genoegen van de aanwezigen. Enige uitzondering op al dit positivisme was Bruno Cooman die geen fan is van lasagne. Blijkbaar blijft dit aan de wenkbrauwen plakken. U en ik wisten dit niet maar dergelijke zaken zouden zeker zijn toegelicht in het intussen al ter ziele gegane Corpo Bello interview van de week. Ook daar … crisis!

De verliesmatch in Winnik inspireerde coach Chris Uytersprot tot een aantal wijzigingen in de ploeg, zowel wat betreft namen als posities. Opvallend was de lang verwachte terugkeer van Kristof Bombeke als playmaker, Tijsh Van Gerven in de spits en Pieter Pereboom die terug kwam uit schorsing, plaats naam centraal in de afweer waardoor kapitein Diederik De Waegeneer plaats nam op de nummer zes.

De communicatie op facebook van uw favoriete club kwam óók onder vuur te liggen deze week - in 1969 was hiervan overigens nog geen sprake maar logen de telexberichten ook niet!- maar ook in deze rubriek blijven we recht voor de raap: wat was dat daar allemaal in een draak van een eerste helft?

Het begon allemaal nog redelijk al vergeten we zeker de open kans in minuut 3, die via een deviatie van de roze handschoenen van Timothy Persoons – voor het opmerken van dergelijke vestimentaire details zwaaien we met alle lof naar Nicolas Standaert – tergend traag tegen de paal hobbelde, niet. Los hiervan was het begin vrij evenwichtig met ook een kansje voor KSK maar de kopbal van Nick Van Der Haegen miste de goede richting. Na een kwartier spelen daalde het spelpeil van KSK echter tot een dramatisch niveau en werd Wit-Zwart zonder meer de betere ploeg. De vraag waar er deze keer op zaterdag een clandestien feestje was borrelde stilaan op. Op een doorbraak van De Spiegeleer was er eerst nog een supersave van onze doelman Timothy maar toen een derde keer een bezoeker uit Sint-Antelinks alleen voor hem verscheen was ook deze laatste geklopt: 0-1 via Vernaillen. De meegereisde supporters, vooral vrouwen in stijlvolle trainingspakken, gingen uit hun dak. En het was dik verdiend, dit baarde nog het meeste zorgen. De situatie werd bedenkelijk, onze Twitter-man op Eendracht Aalst nerveus maar de ernst van de situatie drong tot onze sportkringers blijkbaar niet door want ook deze wake-up call werd niet beantwoord. Onze trouwe achterban ging zich roeren maar beterschap was in geen velden te bespeuren. Enkele minuten voor rust ontsnapten we zelfs aan de 0-2 toen vanuit ons onbestaand middenveld een bezoekende aanvaller in het straatje werd gestuurd maar gelukkig voor KSK langs de verkeerde kant van de paal besloot. Na een verschrikkelijke eerste helft werd er gerust bij 0-1, een stand waar KSK gezien het geleverde spelpeil en de 4 grote kansen voor de bezoekers absoluut niet mocht over klagen.

Eén wijziging bij KSK tijdens de rust waar Bert De Vriendt binnen bleef voor William Snoeck. Maar ook op het tactische schaakbord werden enkele positionele wissels doorgevoerd.

In de tweede helft zagen we dan toch een veel beter KSK: passie, inzet, duels, het truitje nat maken, dat willen onze fans in de eerste plaats zien. Het tempo ging ook met een ruk in de hoogte en de gasten – deze staan ook niet toevallig voorlaatste hoor- moesten wijken. De bezoekende doelman Tim Vlaeminck, die tot da toe een zeldzame rustige zondagmiddag had beleefd, moest eindelijk aan de bak en ging Courtois-gewijs plat op enkele ballen. Daar stopte overigens elke vergelijking want Courtois is groot en slank, deze keeper was dit geen van beide. Een lid van de technische staf van Wit-Zwart haalde toch het wierookvat boven zeker toen Vlaeminck met een geweldige reflex een gemaakt doelpunt van Tijsh Van Gerven wegveegde maar diende in minuut 57 toch af te druipen toen Pieter Pereboom een vrije trap op het hoofd schilderde van Tijsh Van Gerven die met een kopbal KSK bevrijdde en de gelijkmaker op het bord zette. Onze sportkringers gingen door, de vlam kwam eindelijk in de pan en de poppetjes gingen stilaan aan het dansen. Timothy Coppens kreeg namens SK geel, voor Wit-Zwart ging hun kapitein op de bon maar echt ontaarden deed het deze keer niet: in tegenstelling tot vorige week bij Wit-Zwart geen afgestoken broeken naar de supporters van de tegenpartij, wij zijn dan ook een ploeg van deftige mensen. KSK dus de betere ploeg en even voorbij het uur werd dit overwicht beloond met de bevrijdende 2-1. Deze werd niet toevallig opgetekend door Kristof Bombeke want het is genoegzaam bekend: in moeilijke tijden staan de groten op! Een afvallende bal werd door Bombi op de slof genomen en verdween in het kleine gaatje tussen de keeper en de doelman binnen. Met deze goal bewees Bombi zijn plaats op de wall of fame van Café Oxygène meer dan waard te zijn en toonde hij vooral aan dat een Bombi op niveau altijd in de ploeg hoort te staan. Al vertellen we er wel meteen bij dat zijn opwarming tegen Nederhasselt nog overtuigender was om dit laatste statement te onderschrijven.

KSK stilaan bevrijd, de als het tempo om hoog ging toch al bij al matige bezoekers in de touwen, we dachten dan toch nog een spetterend laatste kwart van de partij te kunnen zien om alsnog vertrouwen te tanken voor de aankomende opdrachten. Niets echter van dit alles want het tempo ging na de 2-1 opnieuw met een ruk omlaag, doelgevaar werd niet meer gecreëerd en het spelpeil nam opnieuw een bedenkelijk niveau aan. Zonder het goed en wel te beseffen kwamen de bezoekers zo waar opnieuw in de match- de invalbeurt van hun nummer 6 Sam Saeys maakte immers echt het verschil niet. Zo kregen Wit-Zwart met nog een kwartier op de klok op enkele minuten tijd nog 2 dotten van kansen maar De Spiegeleer mist even veel keer. Vooral de laatste poging waarbij hij alleen op Timothy mocht afgaan maar wel heel zwak in diens voeten paste was een enorme misser. KSK stelde hier offensief niets meer tegen over, mocht vijf minuten voor tijd nogmaals Timothy Persoons danken voor een goede beenveeg. In de slotminuten kwamen Matti en Sander nog in de ploeg voor Bombi en Tijsh en overleefden we het weinig geordende slotoffensief- Wit-Zwart is het duielijk niet gewoon om op dit moment van de partij nog in de running te zijn- van de bezoekers zodat met bijzonder veel hangen en wurgen de drie punten werden thuis gehouden.

KSK hield de drie punten op een diefje thuis tegen Wit-Zwart dat gelukkig voor ons morste met de kansen. In een iets betere tweede helft bleek goed twintig minuten doordrukken voldoende om een wel heel scheve situatie recht te trekken, laten we vooral dat onthouden. Onze reserven, die zaterdag met 9-0 Nieuwerkerken in de pan hakten, kunnen met een koffer vol vertrouwen afzakken naar de wijk Resschebeke, de prestatie van ons fanionteam stelt ons net iets minder gerust. Maar laten we toch vooral serieus blijven en de realiteit niet uit het oog verliezen: van de Doggen, vorig jaar nog actief in vierde provinciale, de laagste reeks in het provinciale voetbal, hebben we geen schrik! Tot zondag!

KSK speelde met: Timothy Persoons, Kenny Bogaert, Diederik De Waegeneer, Pieter Pereboom, Karl Jonckheere, Timmy Bogaert, Kristof Bombeke (85’ Matti Asselman), Tijsh Van Gerven (88’ Sander Béazar), Timothy Coppens, Nick Van Der Haegen, Bert De Vriendt (46’ William Snoeck) & Yono Van Gerven

Coach: Chris Uyttersprot

Afgevaardigde: Freddy Baeyens

Verzorger: Kenny Bogaert

 

Matchbal werd geschonken door:            Restaurant ’t Klein Offer

                                                           Europassur – Chris Van Der Haegen

                                                           Skoda Garage Kerkvliet

                                                           Schilderwerken Moock Decor

 delhaize

 

Geen bolwassing, enkel balwassing voor leider Burst

delhaize

KSKE – FCO Burst                                                                             1-1

Aan diverse factoren was te zien dat het vandaag een hoogdag was voor KSK Erembodegem: niet alleen werd ons terrein in de beste situatie in maanden gebracht, maar voor aanvang was er opnieuw een uitgebreid diner voor een groot aantal genodigden en vooral, Carl Grysolle stond met een interview in de lokale pagina’s van Sportwereld. De interviews met The Kid bieden toch altijd enige meerwaarde – getuige de quote "Erembodegem wil de scalp van Burst"- we heben het dit seizoen nog niet gelezen en zie je het Pros al zeggen? Reden voor dit alles was de komst van de trotse leider Olympic Burst. Deze ploeg begon als gedoodverfd favoriet aan de competitie – de uitspraak “enkel met Winnik houden we rekening, al de rest is grijze massa” was voor hun rekening – en het dient gezegd: men hield ginder woord want vanaf speeldag één staat Burst quasi ononderbroken op de leidersplaats. Toch was er recent enig verval merkbaar met een 0 op 9 rond de jaarwisseling zodat Burst toch niet freewheelend naar de tittel zou fietsen. Gelukkig voor de ploegen in mindere doen zijn er ook nog staartploegen actief in onze reeks.

Eén hiervan is FC Doggen, vorig jaar nog actief in vierde provinciale, de laagste reeks in het provinciale voetbal. Vorige week mocht Burst tegen hen aantreden. Het werd 6-0, een tweede set kwam er niet, en het vertrouwen van Burst was weer opgevijzeld. We hebben het hierover nog niet gehad in deze kolommen, maar het is een wekelijks weerkerend fenomeen waar wij toch nadeel van ondervinden: telkens komen wij tegenover een ploeg te staan die de vorige week schietoefeningen heeft kunnen houden en hierdoor blaakt van vertrouwen. Maar zoals het er nu naar uitziet lost dit probleem wel zichzelf op met het oog op volgend seizoen.

KSK van zijn kant zit in een positieve flow want boekte de voorbije weken een knappe 9 op 9 en heeft de (sub)top opnieuw in het vizier. In vergelijking met de 11 die vorige week startte geen Matti Asselman in de basis. Hij werd vervangen door de terug herstelde Sander Béazar. Van Timmy Bogaert was geen spoor meer in de kern want deze laatste werd deze week nog geopereerd aan een ontstoken appendix, waarmee hij zelfs vorige week nog de tweede helft vol maakte in Kerksken. Voor waar een straffe prestatie! Ook afwezig was délégé Freddy Baeyens die gehospitaliseerd werd met een longontsteking. We wensen Fred een spoedig herstel en zijn ervan overtuigd hem snel op den SK terug te zien. Fred is immers een taaie daterend uit de tijd dat er nog gevoetbald werd met een varkensblaas met uitstekende sjoepap. Naar verluidt bijzonder pijnlijk bij het koppen. En dan zwijgen we nog over de avonturen van Fred bij het varen door de Rode Zee.

De match startte met veel middenveldspel en de kapitein van Burst die zich meteen van zijn kleinste kant liet zien door bij de scheidsrechter om een kaart komen te vragen toen Nick per ongeluk de bezoekende doelman aantikte. De ref floot de fout en ging terecht niet in op het gemekker van De Vlaeminck. Deze laatste hoorden we even later niet toen 2 van zijn ploegmaats fors door gingen op onze eskaërs. De Ridder zag na 14 minuten wel terecht geel en de geciteerde De Vlaeminck diende al helemaal in te rukken toen hij op het half uur ook terecht op de bon ging. U merkt het al: we hebben het over een aantal randverschijnselen want veel doelgevaar zagen we niet: 2 slappe schotjes langs beide zijden waar de doelmannen zich amper konden aan opwarmen. Neen, de leider stelde teleur: KSK was de best combinerende ploeg terwijl de bezoekers hun heil zochten maar niet vonden in de lange bal. Maar we moeten positief zijn of we krijgen weer klachten over onze matchverslagen zoals vorig seizoen. Het zou overigens oneerlijk zijn want ons gastenboek is nog steeds gesloten voor reacties, het is en blijft jammer, voorzitter. Van daar dit: een sympathiek bestuurslid vertrouwde uw verslaggever toe dat ze niet voor een schoonheidsprijs naar de Gerstjens waren afgezakt: 3 punten en weg wezen was het strijdplan.

Op het half uur zetten de bezoekers hun strategie stilaan om in realiteit want KSK had het in deze periode moeilijk om de bal in de rangen te houden. Een kleine belegering voor onze zestiende volgde en Pieter-Jan Pas haalde in minuut 30 verwoestend uit met links. Het schot ging in de korte hoek binnen. Tijdens de rust werd er gediscussieerd of deze bal al dan niet houdbaar was. Uw verslaggever, met een verleden als doelman in het fanionteam van KSK uitstekend geplaatst om deze fase deskundig te beoordelen, neemt het hierbij op voor onze keeper Timothy Persoons: deze pegel ging lekker binnen. Maar inderdaad, wat als Timothy een assorti truitje had aangetrokken in plaats van de iets te hoog opgetrokken fluo-oranje trui waarmee hij vandaag het doel verdedigde? We kunnen Kenny Eeckhoudt en Bart Corthals dan ook volgen in hun redenering dat uitmuntende sportieve prestaties enkel geleverd kunnen worden mits stijlvolle kledijkeuze.

KSK dus op achterstand, het zou moeilijk worden want echte kansen werden ook niet gecreëerd ondanks het lichte overwicht in het veldspel. Toch kreeg KSK nog voor de rust een tweetal mogelijkheden om niet met een achterstand de rust in te trekken maar Radek stuitte op doelman Vermeulen en Tijsh wist vlak voor rust zijn schot niet te kadreren.

Tijdens de rust liepen we nog een hoge gast tegen het lijf, het onderstreept nogmaals het cachet van deze partij, in de persoon van de sympathieke ex-trainer Guy D’Hauwers die KSK op het einde van het vorige decennium naar grote successen leidde. Kwatongen hadden Guy al eerder verwacht op KSK en het dient gezegd: na een 9 op 9 was het bezoek van Guy, momenteel zonder ploeg, eerder verrassend. Zou hij dan toch voor Burst gekomen zijn? Soit, het doet altijd deugd oude bekenden terug te zien.

Bij KSK één wissel tijdens de rust: Bert De Vriendt verving Timothy Coppens. De massaal aanwezige fans lieten de aanvangsfase voor wat ze was en kwamen pas terug naar het voetbal kijken toen Stybar op het WK Cyclocross Sven Nys het nakijken had gegeven. Over de eerste tien minuten kunnen we u dus niet informeren over vermeldenswaardige feiten, maar in de tweede helft zagen we een sterk KSK dat de leiders ver op de eigen helft terug drukte. Er waren kansjes voor Nick en Radek maar de bezoekende keeper was vooralsnog attent. Ook onze Timothy moest een aantal keren bijzonder attent zijn om groter gevaar te voorkomen al had de bezoekende goalgetter Neufkens zijn dagje niet. In minuut 62 werd hij uit de achterzak van Kenny Bogaert gehaald. Een goal hing stilaan in de lucht en in minuut 69 was het zo ver: een afvallende bal werd in één tijd op de slof genomen door Tijsh Van Gerven die met een gekruist schot het leer in doel schoof. De ontlading bij KSK was groot en coach Chris Uyttersprot rook bloed. Met Matti Asselman als extra aanvaller werd vol voor de zege gegaan en meteen kreeg Matti twee grote kansen op de 2-1 maar evenveel keer ging doelman Vermeulen van Burst goed plat. Aan de overzijde kreeg Burst op de counter weliswaar de grootste kans op een voorsprong maar Jonathan Parewyck faalde alleen voor onze keeper.

KSK was beter en had de bezoekers in een wurggreep. De bezoekers hapten naar adem maar vonden in de referee een bondgenoot toen deze een 8-tal minuten voor tijd alle aandacht naar zich toe zoog na een regelrechte coup de théâtre. Het begon allemaal toen opnieuw de bezoekende kapitein, wat we over deze persoon vinden houden we voor ons zelf of Sabine van Burst zal weer boos zijn, onze supporters uitdaagde door bij een hoekschop de bal ostentatief iets buiten het cirkeltje te leggen. Bij een eerste keer ging de referee er onbegrijpelijk niet op in en toen luttele tellen later hetzelfde tafereel zich afspeelde gingen de poppetjes aan het dansen. Laten we wel wezen: het reglement is er om toegepast te worden en de bal moet in de cirkel, de referee had hier dus moeten ingrijpen en dan was alle heisa natuurlijk niet gebeurd. Maar ook het met een kwakje bier gooien op de bal van De Verver keuren we niet goed, al was de bal inderdaad vuil. Toch nemen we het hier op voor De Verver want zoals iedereen weet is dit de kwaadste niet en heeft deze al zeker niet het uitzicht van een ordinaire hooligan. Met een zwarte winterjas met bonten kap zie je er al sneller zo uit, we noemen geen namen. De laatste keer dat De Verver met bier heeft gegooid dateert overigens toch al van enige tijd geleden – Lizette werd die avond 70 – en Filip Coppens hing het die toen echt wel uit. Intussen zijn al weer heel wat feestjes zonder incidenten verlopen in Café De Plesj. Dit opstootje zorgde er wel voor dat de partij onderbroken werd en op bevel van de referee de hele rechter hoek van het Remi Van Vaerenbergstadion diende ontruimd te worden. Wat volgde was een heuse volksverhuizing te vergelijken met deze bij de Grote Hongersnood tussen 1840 en 1845 in Ierland richting de linkerzijde van het Remi Van Vaerenbergstadion, dit allemaal in goede banen geleid door stadionspeaker André Permentier die de instructies duidelijk doorgaf en Ivo Mabilde die fungeerde als steward. Het veiligheidsplan van KSK werkte, zo veel was duidelijk! De spelers zochten intussen de catacomben op. Ongezien en dit in derde provinciale!

KSK was hierdoor wel uit zijn ritme gehaald maar had nu een derde time, traditioneel onze beste, om de zege alsnog binnen te halen maar in een rommelig slot kwamen de beide ploegen niet meer tot grote kansen en werd deze tumultueuze partij bij een al bij al billijk gelijkspel afgefloten.

KSK haalde een verdienstelijk en verdiend punt tegen een al bij al weinig imponerende leider die door het puntenverlies nu voor het eerst aan de kop van de klassering wordt afgelost en dit door de grote verrassing Sint-Gillis-Dendermonde. Binnen twee weken mogen zijn het in een onderling duel uitmaken wie een optie zal nemen op de titel. Wij van onze kant trekken naar onze vrienden van SV Ressegem die we al voor de vierde keer dit seizoen onder ogen zullen komen. Dit zal gebeuren na een weekje wel verdiende vakantie en tegen dan zal waarschijnlijk ook weer gerekend kunnen worden op William Snoeck en Kristof Bombeke.

KSK speelde met: Timothy Persoons, Kenny Bogaert, Diederik De Waegeneer, Pieter Pereboom, Nick Van Der Haegen, Karl Jonckheere, Carl Grysolle, Tijsh Van Gerven, , Timothy Coppens, Radek Sidorski (88’ Amani), Sander Béazar (70’ Matti Asselman) & Nick De Petter

Coach: Chris Uyttersprot

Afgevaardigde: Franky De Wael

delhaize

Game, set & match Schelde

KSKE – KVV Schelde                                                                         3-6

Voor KSK was het jaar 2013 met een valse noot begonnen want de inhaalwedstrijd tegen Schroevers Moorsel ging vorige met 0-1 verloren. Verliezen tegen Moorsel kan al eens gebeuren en is uiteraard bijlange niet zo beschamend als het onderspit delven tegen de reserven van Ophasselt maar toch deed deze nederlaag pijn. Het geluk bij ons ongeluk was dat er ons geen lange busreis te wachten stond voor de terugrit. De in de hoogste afdeling spelende ploeg van Erembodegem toonde zich echter groots in de nederlaag en besloot om geen klacht in te dienen tegen Moorsel om één of andere ongegronde reden. Zoals ze op Resschebeke nu ook weten word je met een onterechte klacht toch wandelen gestuurd op de KBVB. Eerlijk duurt immers zoals steeds het langst, ook in vierde provinciale.

Met Schelde kreeg KSK een mooie gelegenheid voor een klinkende revanche want deze immer ambitieuze fusieploeg doet ook dit jaar opnieuw een poging naar de oppergaai en trok als fiere leider naar het Remi Van Vaerenbergstadion. De leider verkeert echter momenteel niet in bloedvorm en zag zijn riante voorsprong op achtervolgers Heusden, Edeboys en Burst slinken tot enkele eenheden zodat zij zich ook geen puntenverlies konden veroorloven.

KSK van zijn kant kende heel wat personele problemen door ziektes, schorsingen, blessures en examens zodat coach Chris met alle moeite van de wereld aan 11 fitte veldspelers raakte voor deze topper. In vergelijking met vorige week werden Nick (blessure) en Kim (hele week Spaanse griep door te strakke dekking op Dimitri Diaz) vervangen door Cédric Baes en Floyd Bomongo. KSK kwam op papier dus offensiever voor de dag dan vorige week tegen de Schroevers wat op wat gemor kwam te staan van het kritische kennerspubliek van KSK. Was het de ontgoocheling of de eerste sneeuw, we konden enkel vaststellen dat heel wat thuisfans verstek gaven voor deze nochtans mooie affiche.

In de zoals steeds uitgebreide voorbeschouwing van coach Chris Uyttersprot werd de nadruk gelegd op de 2 snelle flanken van de bezoekers, de genaamden Van Mossevelde en Charles, de kopbalsterke verdedigende middenvelder Gert De Schaepmeester en de traditionele blitzstart van Schelde. Een gewaarschuwd man is er zoals steeds 2 waard.

De woorden van Chris waren nog niet koud of KSK was al op achtervolgen aan gewezen: Snelle rechterflank Charles zette zich door op rechts, waar anders, en zijn voorzet waaide over alles en iedereen heen waar die andere pijl Van Mossevelde vrij moedersziel alleen en ongestoord rustig kon binnentikken. KSK bekeek het maar wat, genoot blijkbaar van het winterzonnetje en het idyllische sneeuwlandschap of was er zich niet van bewust dat er ook met gele ballen wordt gevoetbald, feit was dat het na 10 minuten spelen al 0-2 stond: na een slecht afgeweerde hoekschop belandde de bal in de voeten van de Bruycker en via een carambole langs de lat, paal en doelman Yono stond KSK al dubbel in het krijt. Zat hier een afstraffing aan te komen? De jarige doelman Yono Van Gerven beleefde bovendien ook niet zijn beste momenten van de dag. Deze lagen waarschijnlijk al achter hem want de biefstuk eerder op de dag had toch ferm gesmaakt. Toch kregen we vrij snel opnieuw een wedstrijd toen de doelman van Schelde even voor het kwartier Rik De Vriendt onderuit haalde in de zestien, geel kreeg en Diederik De Waegeneer zich achter bal zette. De penalty werd feilloos – keihard rechtdoor – binnen getrapt. Enkele minuten later toonde Yono zich dan toch attent op een harde knal van De Schaepmeester die over werd getikt. De biefstuk begon blijkbaar toch te werken. Het was het einde van een verschroeiend eerste wedstrijdkwart van de gasten want KSK kwam stilaan beter in de wedstrijd. De bezoekende doelman moest Sven en Rik tot 2 keer van de gelijkmaker houden en ook in het veldspel toonde KSK zich op dit moment de betere van de leiders. De gelijkmaker van Floyd Bomongo zie zich voorbij 3 bezoekers dribbelde en dan beheerst naast de keeper schoof kwam dan ook niet als een verrassing. Voor rust kreeg KSK nog een grote kans om alsnog met een voorsprong te gaan rusten maar Sven besloot voorlangs. Zo werd na een spectaculaire eerste periode gerust bij een 2-2 tussenstand. Nog klachten over defensief voetbal aan de Gerstjens?

De biefstuk deed dan toch geen wonderen bij de jarige Yono want tijdens de rust werd deze vervangen door Jens Van Overwaelle. Voor het overige geen wijzigingen bij KSK dat ook in de beginfase van de tweede helft makkelijk zijn voet naast deze van Schelde kon zetten en zelfs licht de betere ploeg was. Doelgevaar en kansen waren schaars tot in minuut 56: Timmy werd door de buitenspelval geleid en binnen de grote rechthoek getorpedeerd door de uitgekomen Scheldedoelman. Penalty en rood voor deze schandalige overtreding was het logische gevolg. Na een minutenlange onderbreking voor blessurebehandeling bij Timmy en de vervanging van hun keeper werd de penalty dan toch genomen. Intussen had coach Chris al één en ander tactisch bijgestuurd voor de vervanging van Timmy door Kim maar Timmy gaf toch aan verder te kunnen. Na veel vijven en zessen werd de penalty opnieuw genomen door Diederik De Waegeneer maar reservedoelman Van Hoecke ranselde de nochtans niet zo slechte elfmeter uit zijn doel. Het volledige drama voltrok zich daarna want in de hieropvolgende fase bleek opeens elke organisatie bij KSK te zijn weggevallen: Davy Cardon had zijn rechtsachterpositie intussen verlaten om voorin post te vatten terwijl ook de positie van Diederik niet werd overgenomen. Het gevolg was dat Charles na 2 welgemikte passen van Schelde alleen voor doelman Jens verscheen en 20 seconden na de penaltymisser van Diederik de 2-3 kon binnensteken. In plaats van op voorsprong stond KSK plots met de rug tegen de muur. Met een mannetje meer trokken onze sportkringers nu naar voor want een achterstand verdienden we zeker niet. Maar de bezoekers hadden deze waarschuwing blijkbaar nodig en toonden zich onverzettelijk. Goed 5 minuten later konden de boeken helemaal toe toen De Schaepmeester na een heerlijk aangesneden vrije trap moederziel alleen de 2-4 kon binnenknikken. Hadden we niet gewaarschuwd voor deze kopbalsterke verdedigende middenvelder? Ondanks de gerust stellende voorsprong bleven de zenuwen bij de bezoekers door de keel gieren wat zich uitte in bijzonder onsportief gedrag van hun aanhang en uitgebreide entourage in en rond hun dug-out. Hebben ze ginds nu al last van titelstress? Wat gaat dat geven als de prijzen pas echt verdeeld worden? KSK trok met de moed der wanhoop ten aanval wat de bezoekers toeliet om naar hartelust te counteren. Bovendien was al heel
wat energie verbruikt en liep de tank stilaan leeg Er was een goede voetreflex nodig van Jens om Van Mossevelde van de 2-5 te houden. Een kwartier voor tijd was het dan toch zo ver toen opnieuw deze laatste het penseel bovenhaalde en de 2-5 op het bord zette. De doelpuntenregen hield echter aan want goed een minuut later milderde KSK opnieuw toen Sander na een warrige fase een afgeweerde kopbal van Davy Cardon over de lijn kon frommelen. Verder kwam KSK echter niet meer want de bezoekers namen vanaf dan geen enkel risico meer en legden de match op slot. Intussen was debutant Davy Bastiaens in de ploeg gekomen voor de gehavende Timmy Bogaert. Twee minuten voor affluiten ontsnapte uitblinker Van Mossevelde opnieuw, onze sneltrein Cédric Baes ging in de achtervolging maar Van Mossevelde werd pas in de zestien bijgehaald door Cédric en deze laatszte had hiervoor een fout nodig zodat de bal ook voor Schelde op de stip ging. Hierdoor kon prijsschutter Benny Bontinck alsnog zijn doelpuntje meepikken en de eindstand op de vooroorlogse score van 3-6 brengen. Game, set and match Schelde!

Na een bijzonder spectaculaire wedstrijd tegen groot titelkandidaat Schelde ging KSK op een wel zeer ongelukkige manier de boot in. Een dramatische start werd wel nog rechtgezet maar de penaltymisser op het uur en de verwarring in de nasleep hiervan bezorgden KSK een mokerslag waarvan we niet meer konden herstellen. We zitten na 2 thuiswedstrijden bijgevolg opgezadeld met een vervelende 0 op 6. De volgende twee wedstrijden zijn tegen de staartploegen Tenstar Melle en Haaltert, maar onderschatting is uit den boze want vorig seizoen werd het in Melle ook een tennisscore. De enige die toen kon lachen was Robbie Van Cauter.

 

KSK speelde met: Yono Van Gerven (46’ Jens Van Overwaelle), Kristof Bombeke, Sven De Coninck, Diederik De Waegeneer, Davy Cardon, Cédric Baes, Kenny Bogaert, Floyd Bomongo, Sander Béazar, Timmy Bogaert (75’ Davy Bastiaens), Rik De Vriendt, Kim De Latthauwer, Joni De Keukeleire & Jens Van Overwaelle

Trainer: Chris Uyttersprot

Afgevaardigde: Freddy Baeyens

 

Erembodegem verslaat Herdersem met 3-1

Sit amet, consectetur adipiscing elit. Cras ultrices lacus quis felis consectetur ac commodo magna ultrices. Maecenas facilisis massa non quam fermentum vel lobortis orci varius.Maecenas facilisis massa non quam fermentum vel lobortis orci varius.

Maecenas facilisis massa non quam fermentum. Aliquam erat volutpat. Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit.

Eerste thuisnederlaag na teleurstellende wedstrijd KSK tegen Cercle Melle

KSK – Cercle Melle 0-1

Met het bezoek van Cercle Melle kwam een rechtstreeks concurrent in de subtop naar de Gerstjens afgezakt op deze wapenstilstand. Melle stond immers op de vierde plaats met 18 punten, 2 meer dan onze Koninklijke Sportkring. Er stond met andere woorden een bijzonder belangrijk duel op het programma voor het vervolg van de competitie: bij winst doet KSK nog lange tijd mee voor de prijzen, bij verlies dreigt een kleurloos seizoen in de grijze middenmoot. Gelukkig is gebleken dat KSK dit seizoen in zijn thuismatchen thuis steeds ietsje meer kan, zou het dan toch waar zijn van de heilige grond op het Remi Van Vaerenberghstadion?

Het grote belang van de partij was blijkbaar enkele spelers ontgaan want het Robbie feestje in zaal de Brigge was omstreeks kwart over één op sommige spelers van KSK nog zichtbaar. We vermelden er wel voor de volledigheid bij dat er niet enkel in feestzaal de Brigge werd gevierd want ook de bezoekers van een niet nader genoemd privé feestje zagen er niet al te fris uit. Maar goed, dat is nog al voor gevallen en we herinneren ons nog de 4-1 winst tegen toen nog topploeg Denderhoutem toen om kwart over 2 het woord voetbal nog niet weerklonken had in de catacomben. Maar het waren niet alleen de spelers van de in de hoogst spelende ploeg van Erembodegem die de bloemetjes hadden buiten gezet. Ook opa kwam tegen zijn gewoonte in rijkelijk laat naar de Gersjtens afgezakt en gaf aan het op het gemak te doen vandaag daar de avond van de gepensioneerden was uitgelopen tot half 6 in de ochtend. Het weze opa uiteraard vergeven daar hij als redder van de Aalsterse coalitie meer dan recht had op een feestje. Opa zorgde er immers zowat op zijn eentje voor dat de SP.a six more years in het stadsbestuur van Aalst zal zitten. Wanneer Bruno Tobback dan ook commentaar zou hebben over het stapgedrag van opa zal hij eerst langs mij moeten passeren.

Dit alles gezegd zijnde over tot de orde van de dag en voor KSK noteerden we in vergelijking met de vorige thuismatch thuis de onbeschikbaarheid van de gekwetste Davy Cardon en de geelgeschorste Nick Van Der Haegen. Hun plaatsen werden ingenomen door William Snoeck en Timothy Coppens. De lang onzekere Kristof Bombeke verscheen alsnog aan de aftrap. Kristof was immers de woensdag voor de aftrap onwel geworden in de bioscoop van Gent tijdens het bekijken van de film Skyfall als gevolg van een combinatie van slaaptekort en overvloedig alcoholgebruik. De vertoning van vorige woensdag staat dan ook in de geschiedenisboeken van Kinepolis geboekt als “Beerfall”.

Naar aloude traditie een woordje over de tegenstrever Cercle Melle: uit het scoutingsverslag bleek het te gaan om een stevig blok zonder echte uitschieters. Vernoemenswaardig waren hun draaischijf Steurbaut die gelukkig gekwetst was en hun kapitein en tevens ouderdomsdeken van 30 jaar. Diederik De Waegeneer werd er zowaar even stil van. Maar KSK mag van geluk spreken nog te kunnen rekenen op een dergelijke brok ervaring want voor de wedstrijd diende Died verschillende spelers nog te voorzien van elementaire vestimentaire elementen zoals scheenlappen, studs en azo een dingsken voor die vast te vijzen. Voor het overige houden we ons vanaf nu op de vlakte wat betreft de tegenstander en de scheidsrechter of onze voorzitter Guy Arys wordt opnieuw overstelpt met mails van misnoegde lezers van onze website, waarvan het aantal hits overigens exponentieel toeneemt, waarvoor onze welgemeende dank. Wie zich van KSK-zijde tekort gedaan voelt, altijd welkom voor een opbeurend gesprek.

De wedstrijd werd afgetrapt onder vrij ruime publieke belangstelling. De lokale fans, nog aan het bekomen van de nachtelijke escapades bij Robbie Van Cauter, lieten het deze keer wat afweten maar er waren heel wat bezoekende supporters aanwezig die bijeen hokten in de Europassur staantribune. De match begon in hoog tempo en in de eerste 5 minuten zagen we onmiddellijk 2 doelpunten langs beide zijden die echter voor buitenspel werden afgekeurd: zo trapte Carl eerst mooi binnen – zonde dat zo’n staaltje klasse werd afgekeurd- en een minuut later ging het Melse feestje niet door nadat een vrije trap vanuit buitenspel positie werd binnen gekopt. De laatkomers hadden dus al 2 doelpunten gemist maar voor hen geldt geen excuus. Enige uitzondering hierop is Nicolas Standaert die met een kwartier vertraging op onze heilige grond aankwam maar hiervoor gegronde redenen had: als kersvers vader van 2 jonge kinderen heb je immers verplichtingen en begin er maar eens aan om op een zondagnamiddag onverwachts opvang voor de kids te zoeken.

Na deze wervelende start was het KSK dat het heft in handen nam en de meest dominante ploeg was. Veel kansen leverde dit niet op: we noteerden enkel een schot van Sven naast nadat hij toch wel vrij alleen richting keeper mocht trekken. Er was dan toch al een kwartier gespeeld en intussen waren de bezoekers toch ook gegroeid in de partij. Zo moest doelman Jens Van Overwelle zich onderscheiden op een schot van een bezoekende spits. Het was in deze periode van de wedstrijd dat Cercle Melle overigens op voorsprong kwam want na 25 minuten spelen werd de hele KSK-linkerflank door een vloeiende bezoekende aanval opgerold. De rechterspits had de vrijstaande mannetjes voor doel maar voor het uitkiezen en het was Arne Braeckamn die aan de tweede paal de 0-1 gemakkelijk kon binnentikken en KSK op achtervolgen aanwees. Onze sportkringers trokken dus ten aanval maar de aanvallende intenties bleven steken bij goede bedoelingen al zat er gewoon te weinig tempo en te veel afval in het spel. Verder dan een schuchtere poging van Sven die bezoekend doelman Van Hecke niet in verlegengheid bracht kwamen we niet. Ook van Cercle waren er amper doelkansen zodat we na een kansarme eerste helft gingen rusten bij een 0-1 stand.

Geen wijzigingen bij KSK na de rust en net als vorige week moest geprobeerd worden om een scheve situatie in een thuismatch thuis recht te zetten. Wel was duidelijk dat het vandaag niet zo eenvoudig zou worden als tegen Beervelde en hoewel het Sint-Maarten was zouden we ook niet moeten rekenen op cadeautjes.

De eerste tien minuten waren er om snel te vergeten en coach Chris greep dan ook in. Hij haalde Kristof Bombeke naar de kant voor Rik De Vriendt in de hoop meer stootkracht voorin te hebben. Het zorgde quasi meteen voor een heropleving van KSK want op het uur kon Sven zich doorzetten op de rechterkant en terugleggen op Rik. De aanval was quasi een kopie van het doelpunt van Melle in de eerste helft maar met dit verschil dat Rik met links vrij zwak op de doelman besloot en weg was de kans. Verder was er ook nog een kopbal na een hoekschop die echter een metertje voor de doellijn onschadelijk werd gemaakt door een bezoeker. Daarna was er opnieuw het grote niets van een onmondig en slordig spelend KSK. Van bezoekende zijde hebben we ook niet zo bijster veel onthouden al waren ze er wel een paar keer gevaarlijk op stilstaande fases. Inderdaad, onze doelman Jens Van Overwaelle is steengoed, maar het is niet zo een uitkomerken. De match kabbelde rustig verder, stilaan werd duidelijk dat onze sportkringers onder andere door de hoger vermelde omstandigheden geen 100 maar pakweg 99 % waren en dit blijkbaar niet genoeg was om de bezoekers te bedreigen. Chris bracht enkele minuten voor tijd nog zwarte parel Floyd Mombongo in voor een leeggespeelde Matti Asselman maar het eerste thuisverlies thuis na een in alle opzichten ontgoochelende wedstrijd was een feit. Zonde van onze heilige grond die vandaag ferm bezoedeld werd.

Volgende week volgt de derby bij rode lantaarn Herdersem. Om de rust in de tent te laten weerkeren en het vertrouwen op te vijzen zou een driepunter meer dan welkom zijn maar van zelf zal het ook ginds niet gaan. We recupereren wel alvast Timmy Bogaert en Nick Van Der Haegen voor deze uitmatch op verplaatsing. Vandaag konden we enkel vieren dat er niets te vieren was, maar gelukkig is er dinsdag nog de gastencantus! Opletten voor Kristof dat het niet opnieuw de gasthuiscantus wordt!

KSK speelde met: Jens Van Overwaelle, Pieter Pereboom, Sven De Coninck, Diederik De Waegeneer, Kristof Bombeke (55’ Rik De Vriendt), Kenny Bogaert, William Snoeck, Sander Béazar, Matti Asselman (80’ Floyd Mombongo), Timothy Coppens, Carl Grysolle, Pieter-Jan Verdoodt & Kim De Latthauwer

Trainer: Chris Uyttersprot

Afgevaardigde: Freddy Baeyens

Een zucht van opluchting en waterzakje door de Gerstjens na winst tegen Ressegem

delhaize

KSKE – SV Ressegem                                                                        3-2

KSK had zijn seizoensstart gemist en ook in Idegem kwam de kentering er vooralsnog niet. In tegendeel zelfs want KSK ging met de billen bloot en met 4-0 de boot in. Het gevolg was dat tegen SV Ressegem zo waar een heuse zespuntenmatch op het programma stond. Het zijn taferelen die ze in de pare jaren weliswaar gewoon zijn in Resschebeke, maar in de Gerstenstraat is zo’n duel aan de staart van het klassement toch een nieuw gegeven.

Maar er was ook positief nieuws want de voortekenen op zaterdag waren gunstig. Zo haalde KSK B zaterdag met zware 7-1 cijfers uit tegen Hofstade ondanks de afwezigheid van ervaren man Kenny Eeckhoudt in het hart van de defensie. In vierde provinciale, de laagste reeks in het provinciale voetbal, wonnen de Doggen met 0-1 tegen de reserven van Idegem terwijl er ook in het MTSA opnieuw winst was voor d’ Aa Beloften nadat deze zich ook al kwalificeerden voor de kwartfinale van de beker. Het Erembodegemse voetbal zit dus terug in een positieve flow na de dip 2 weken geleden en de Eerste Ploeg van KSK kon en mocht dan ook niet achterblijven om niet stilaan als het kneusje beschouwd te gaan worden.

Na de zeperd op Idegem wijzigde coach Guy Dhauwers opnieuw fel zijn ploeg. Zo kwamen Pieter Pereboom (terug uit schorsing), Tijsh Van Gerven en Diederik De Waegeneer terug in de ploeg. Sam Droessaert verdween hierdoor naar de bank. Verder konden we ook niet rekenen op de diensten van Bert De Vriendt (Denderdalblessure) zodat Nick Van Der Haegen op de rechtsbackpositie kwam te staan.

De mindere resultaten van de voorbije weken zorgden er voor dat de Erembodegemse supporters- rijkelijk verwend de voorbije jaren- het wat lieten afweten voor deze nochtans belangrijke wedstrijd en slechts in geringe mate aanwezig waren. Zo verklaarde onder meer Robbie Van Cauter zelfs openlijk “niet meer naar kleine ploegskes te komen kijken”. Het leverde hem heel wat negatieve reacties op maar uw verslaggever toont toch enig begrip voor het standpunt van Robbie. Na het voetbal dat hij op zaterdagnamiddag mocht aanschouwen op Melckenbeeck ligt zijn standaard nu eenmaal hoog. De diehards waren echter wel aanwezig en hierbij toch een speciale vermelding voor Bolleken die ondanks een pas vorige week genaaide hand en een week arbeidsongeschiktheid in Restaurant ‘t Klein Offer tot gevolg toch naar het Remi Van Vaerenbergstadion kwam afgezakt om zijn favoriete club aan te moedigen.

Na deze meldingen kunnen we overgaan tot de orde van de dag: de wedstrijd. Deze begon met een lange studieronde tussen twee ploegen die afwachtend aan de partij begonnen. Verrassend was dit niet gezien de karige punten oogst van zowel KSK als Ressegem. SV puurde uit zijn eerste 5 wedstrijden ook slechts even veel punten terwijl men ook daar een plaats in de top van het klassement viseerde. De vijfde meer bepaald daar de voorzitter een plaats in de top vijf ambieerde voor aanvang van het seizoen, maar de top vier te hoog gegrepen achtte.

Het eerste gevaar was er pas op het kwartier toen Rik De Vriendt zich kon doorzetten maar zijn schot pal op de doelman richtte. De bezoekers konden hier niet veel tegenover zetten en acteerden ondermaats. Men zou dit kunnen toeschrijven aan de sterkte van KSK maar een doelman die bij een doeltrap zijn linksback wil aanspelen en hierbij de bal los buiten trapt is KSK toch iets te veel bloemetjes toegooien. Toch kunnen we stellen dat KSK goed was in de eerste periode en na 20 minuten was een bedrijvige Rik De Vriendt daar opnieuw. Nadat hij 2 bezoekers was voorbij gestormd werd hij in de zestien omver getrapt door Van Goethem. De bal ging terecht op de stip en laatste man Van Goethem werd uitgesloten. Een streng maar te rechtvaardigen verdict door de man in het zwart. De penalty werd omgezet door Tijsh Van Gerven die zoals aangegeven door een Ressegemse verdediger opteerde voor de rechterhoek. Alleen had zijn keeper dit verkeerd begrepen en lag deze in de andere hoek zodat het na 20 minuten spelen 1-0 stond. KSK ging door op zijn elan en verdubbelde nog geen vijf minuten later de score. Na een kort genomen hoekschop stond Pieter Pereboom volledig vrij in de grote backlijn en deze laatste scoorde fraai de 2-0. Met een dubbele voorsprong leek KSK op weg voor eindelijk een zorgeloze namiddag waarin tegen een tot dan toe zwak Ressegem vertrouwen kon worden getankt. In het vervolg van de eerste periode was er geen vuiltje aan de lucht want de Koninklijke uit Erembodegem bleef domineren en de gevaarlijkste ploeg. Onze supporters dachten vijf minuten voor tijd zelfs dat de beslissing gevallen was maar de inzet van beste man bij KSK Rik De Vriendt ging langs de verkeerde kant van de paal buiten. Het was dan ook schrikken toen de bezoekers kort voor de rust de aansluitingstreffer konden netten: doelman Timothy Persoons ging onder een vrije trap door, deed nog tot twee keer toe een fraaie redding maar tegen de derde poging van Van Wynendaele was ook hij kansloos zodat KSK met een minieme maar verdiende voorsprong ging rusten tegen tien man. Niet veel om ons zorgen over te maken dus.

Coach Guy Dhauwers was toch iets ongeruster dan de fans want haalde rechtsback Nick Van Der Haegen, die geel had gepakt in de fase voor het doelpunt, naar de kant voor Sam Droessaert. Ook bij Ressegem één wissel waar spits Diederik Quintijn in de spits kwam postvatten.

In het begin van de tweede helft kreeg KSK een paar kansjes om de match definitief te beslissen maar zowel Radek als Bombi wisten niet te scoren. Het zou KSK nog zuur opbreken want de gasten kwamen gaandeweg meer in de partij. Na tien minuten spelen kon Timothy nog redden na een doorbraak van Quintijn langs onze rechterflank. Ook kwam KSK bijzonder goed weg toen diezelfde Quintijn in de zestien werd gehaakt door Sam. Het was geen grote fout maar als de bal op de stip had gelegen hadden we hier niets op te zeggen: het gebeurde immers voor onze neus. U merkt het al: de bezoekers zaten meer dan in de match en het was geen verrassing dat zij iets over het kwartier op gelijke hoogte kwamen: een bezoeker haalde nogal eenvoudig de achterlijn waar hij Ayrton Taont kon bedienen. Deze kapte zich mooi vrij in de zestien van KSK en pakte Timothy tegenvoets. Tegen tien man werd een dubbele voorsprong weg gegeven, een Déja-Vu gevoel van de verloren eindrondematch tegen Serskamp overviel dan ook de aanwezige supporters. Al vertellen we er meteen bij dat niet elke KSK-supporter meteen slechte herinneringen heeft aan de combinatie Déja-Vu en Serskamp. KSK was gezien de situatie van slag terwijl de bezoekers veel beter voor de dag kwamen dan in de eerste helft en bloed roken. Er was tot twee keer toe een goede redding nodig van Timothy om de bezoekers van een voorsprong te houden en we vermelden ook zeker de degelijke prestatie van het centrale duo Kenny Bogaert- Diederik De Waegeneer die meermaals fungeerden als rots in de branding bij de bezoekende aanvallen. KSK van zijn kant kwam niet verder dan wat halve kansjes en schoten die vrij ver over en naast gingen. Het was zelfs zo erg dat de doorgaans immer coole Duffy rechtkwam van zijn comfortabele terrasstoel en de troepen toesprak. Helaas, Duffy predikte in de woestijn.

Met nog een kwartier op de klok greep coach D’Hauwers in en haalde een vermoeide Tijsh en een vandaag voor doel ongelukkige Radek naar de kant voor Gianni Vocaet en Matti Asselman. Het zorgde er voor dat de match meer in evenwicht was want ook bij de bezoekers was de benzinetank stilaan aan het leeg lopen, wat te begrijpen was gezien de man minder. De match leek dan ook in een billijke puntendeling te zullen eindigen tot Timmy Bogaert zich in de laatste minuut kon doorzetten op zijn linkerflank. Diens gemeten voorzet werd door Gianni Vocaet in een tijd tegen de touwen geprikt zodat de tweede seizoenszege alsnog werd binnengehaald. Een zucht van opluchting ging hierbij door de Gerstjens, tesamen met het waterzakje van Duffy dat bij de viering van het doelpunt in de lucht werd geslingerd. Onze verzorger was hierbij wel zo professioneel om er op toe te zien dat nog een bodempje water over bleef voor het geval er in de slotminuten iets zou gebeuren. Dit was echter niet het geval en ook de zege van KSK kwam in het absolute slot niet meer in het gedrang

KSK boekte dus op de valreep een deugddoende en broodnodige zege om niet verder in de gevarenzone verzeild te geraken. De eerste helft was hierbij goed en hoopgevend maar de uit de lucht gevallen aansluitingstreffer deed de twijfel opnieuw in de rangen sluipen waardoor de zege pas op het nippertje werd binnen gehaald tegen een in de tweede helft zeer verdienstelijk Ressegem dat KSK bij momenten sterretjes liet zijn. Met een puntentotaal van 6 op 18 hebben we nu exact evenveel punten als Winnik vorig jaar op dit moment en we weten allemaal waar  die nu spelen. Niks is dus verloren maar om te zeggen dat de trein terug op de rails staat en we met zijn allen moeten gaan dansen op feestmuziek is het toch nog wat vroeg. Enkel bij winst in het belangrijke uitduel op Standaard Denderleeuw overweegt DJ Yono om bij de volgende thuismatch tegen SK Oudegem op verzoek de bolognaise te spelen.

 

Logo fundum

 

 

 

 

 

Een billijk gelijkspel

delhaize

KSKE – DT Borsbeke                                                                        1-1

Voor de eerste partij van 2014 moest de Koninklijke Sportkring uit Erembodegem de akker in tegen De Toekomst Borsbeke. U leest het goed, we hebben het hier over een akker want door de vele regen, het vele spelen en trainen is ons terrein inderdaad in ronduit erbarmelijke staat. Het doet ons terug denken aan een uitspraak van toenmalig Club Brugge trainer Christophe Daum: “Op deze akker kunnen zelfs koeien poten breken”. Een week later lag in het Jan Breydelstadion een gloednieuwe pelouse, we nemen aan dat het in het Remi Van Vaerenbergstadion jammer genoeg zo’n vaart niet zal lopen.

Maar goed, de omstandigheden waren wat ze waren en er moest niet te veel gemopperd worden: op zaterdag lag het terrein nog slechter maar dit weerhield er onze zaterdagreserven niet van om SK Lebbeke met 7-0 van het terrein te vegen en hen een 9 op 9 te bezorgen. Onze reserven dus in een positieve flow maar dit kon helaas niet van ons fanionteam gezegd worden want na de derbyzege stokte de machine en werd slechts 2 op 9 gehaald in het verdere verloop van december. Het was niet de enige tegenslag in een turbulent jaareinde want zo was er onder andere de sluiting van ons immens populaire gastenboek en de dreiging vanuit Sint-Gillis-Dendermonde met het indienen van een klacht tegen onze matchverslagen. Ze doen maar, van enig gevoel voor humor hebben we ze in de streek van Dendermonde toch nooit verdacht.

Een nieuw jaar, een nieuwe match en nieuwe moed om weg te raken uit de grauwe middenmoot waarin KSK nu definitief verzeild is nadat in het slot de zege werd weggegeven in de inhaalmatch van de inhaalmatch tegen Ressegem. In deze partij viel Kristof Bombeke ook nog eens gekwetst uit zodat coach Chris geen beroep kon doen op Kristof en er zaterdagavond twee Jozeffen aanwezig waren in café Oxygène. Bombi is out voor de rest van januari en ook voor het skiverlof begin februari– nu het toch geweten mag zijn- ziet het er niet goed uit. Verder kon er niet gerekend worden op die andere poulain van matchbalschenker Herman van den Oxy want ook William Snoeck zien we deze maand niet op KSK wegens examens. De vervangers waren Bert De Vriendt en de uit blessure terug gekeerde Radek Sidorski. Op de bank wel Carl Grysolle, back from the States en scherper dan ooit te voren!

Over de tegenstand uit Borsbeke wisten we eigenlijk niet zo veel want deze werd deze keer niet gescout. De heenronde? Daar won KSK met 0-2 maar Borsbeke miste zijn start volledig terwijl het nu al voor KSK stond dus al te veel conclusies konden uit die partij niet getrokken worden met het oog op vandaag. Hun laatste wedstrijd? Dat werd een 7-1 zege tegen FC Doggen, vorig jaar nog actief in vierde provinciale, de laagste reeks in het provinciale voetbal. Neen, dit als referentie gebruiken zou helemaal te gek zijn. Wel wisten we dat hun spits Van Weyenberghe geschorst was, een meevaller.

Toch kon de partij niet slechter beginnen voor KSK want amper was er –alweer- te vroeg afgetrapt of het stond – en hier ook alweer- 0-1: een hoekschop van De Schepper werd door Wolfgang Van den Bossche in het doel gekopt. We laten hierbij niet na de webmaster van Borsbeke te bedanken voor deze informatie want uw dienaar was nog niet ter plaatse, komt er van als er te vroeg wordt afgetrapt. We vermoeden wel dat dit doelpunt veel vroeger werd gescoord dan in de 9e minuut zoals vermeld op de website van Borsbeke. Indien dit toch het geval zou geweest zijn, heeft de referee wel héél lang laten overspelen in de eerste helft, maar ’s jongens prestatie achteraf beschouwend zou het wel gekund hebben natuurlijk.

Een vroege achterstand voor een ploeg die de laatste tijd al wat tikken heeft moeten incasseren: het zag er weer niet goed uit. Het waren dan ook de bezoekers die de lakens in de beginfase uitdeelden. Vooral het middenveld met de tandem De Schepper-Van Den Bossche heerste en het eerste kwartier werd KSK weg gedrukt. Kansen voor de “Zebra’s” bleven niet uit en er was een goede Timothy Persoons nodig om de 0-2 te vermijden na een vrije trap terwijl een uitbraak op de bezoekende rechterflank naast de kooi van Timothy hobbelde, en op dergelijk terrein weet je dan maar nooit. Van KSK zagen we niet zo veel buiten goede wil, een halve kans voor Radek niet ten na gesproken.

Toch was het niet allemaal rozengeur en maneschijn bij Borsbeke. We hadden hier graag, net als vorige seizoen overigens, de loftrompet geblazen over Thomas De Moor, maar dit zat er deze keer echt niet in, dus verwijt ons niet van slechte wil. Enkele ballen wegpotten en terug gefloten worden omdat hij enkele meters pikte bij een inworp na hier nog op gewezen te zijn door de Erembodegemse spionkop, opzichtig geel pakken, neen, het was niet echt de match van Thomas. De vervanging in de tweede helft was dan ook niet echt een verrassing. Kevin Tillon opperde op dit moment zelfs minstens even goed, zo niet beter te kunnen. Wie Tillon zaterdag bezig zag tegen Lebbeke dient geneigd zijn hem te geloven. Ook de nochtans doorgaans secure Daan De Troyer kende een ongelukkige eerste helft: waar hij na balverlies eerst onbegrijpelijk niet werd bestraft met een gele kaart kwam hij op het half uur minder goed weg: zijn balverlies zette Radek immers alleen op weg naar doel en onze spits werkte beheerst af zodat de bordjes opnieuw in evenwicht hingen. Geen minuut later gaf ook de KSK-defensie een cadeautje toen een terugspeelbal bleef steken in de modder en Wolfgang Van Den Bossche alleen voor Timothy verscheen. Deze twee kenden mekaar nog van in Nieuwerkerken en Timothy had blijkbaar goed opgelet destijds op training want hij won het pleit. De hemel leek dus op te klaren maar dit was maar van zeer tijdelijke aard want 10 minuten voor tijd werd Nick Van Der Haegen na 2 bijzonder lichte gele kaarten uitgesloten door de zeer matige scheidsrechter, volgens de imposante grensrechter in splinternieuwe outfit – mooi cadeau voor de man zijn Nieuwjaar - was het normaal nochtans “ne goeien”. Maar iedereen heeft eens recht op een mindere dag, zeker zo kort na de feesten. En insinueren dat de rode kaart de winst zou betekenen voor Nick in een weddenschap met meisjes en een tong draaien zoals in een Waregems restaurant door Bart Corthals werd geopperd lijkt ons een brug te ver. We baseren ons enkel op de feiten en die leerden ons dat KSK niet zonder moeite maar wel zonder kleerscheuren de rust haalde.

In de kleedkamer van KSK ging het er volgens insiders hevig aan toe tijdens de rust maar ook in de kantine was er tumult. Oma Monique was niet aanwezig in de koffiehoek waardoor er achter de toog ondercapaciteit was ontstaan. Hoewel Opa – en hier hoeft geen naam bij om te weten over wie het gaat- meer dan één tandje had bij gestoken moesten de fans wel zeer lang wachten op hun verfrissend pintje, dit tot frustratie van sommigen. Maar in tegenstelling tot de cross in Diegem maakte geen van de knieschijven van de aanwezigen kennis met de botinnen van Joe.

KSK kwam herschikt uit de kleedkamers en werd ondanks het numerieke ondertal zowaar de betere ploeg, al moeten we er wel bij zeggen dat de scheidsrechter in het begin van de tweede periode nu onze kant scheen gekozen te hebben. Toch, de kansen spelen we nog steeds zelf bij mekaar en deze waren er wel degelijk: een kopbal van Bert op de paal en enkele tellen later een schot van Pieter dat uiteen spatte op de paal. Verder nog enkele gevaarlijk aangesneden vrije trappen terwijl de bezoekers er nu niet meer uitkwamen. Het offensief van KSK verzwakte echter en het werd de hoogste tijd om raspaardje Carl Grysolle van stal te halen. The Kid pakte meteen uit met een onnavolgbare dribbel. Tegelijk de rechtsback en een centrale verdediger in de wind zetten zoals zaterdag bij de reserven – zou het niveau dan toch hoger liggen op zondag?- lukte niet maar wat we zagen was goed: enkele rushes zoals in het honkbal, de sprongkracht zoals in het basketbal en een sliding tackle zoals in het American Football laten het beste verhopen voor wat komen gaat. Ondanks de inbreng van deze klasbak daalde de amusementswaarde van de partij in het laatste half uur: bij KSK was de energietank met een man minder begrijperlijkerwijze aan het leeg lopen terwijl Borsbeke van zijn kant amper tot uitgespeelde kansen kwam. In het vijfde kwart noteerden we geen enkel noemenswaardige doelpoging.

We waren intussen in het laatste kwartier beland in een match die dreigde dood te bloeden. Er was nog wel een schuchtere poging van Wolfgang Van Den Bossche maar geen probleem voor Timothy en een poging over van De Smet, maar dat was het zo wat vanwege Borsbeke. KSK hield het vooral bij verdedigen en loerde met weinig succes op de counter.

Voor het slotkwartier maakte ook Jolien Vermeulen haar charmante opwachting in het Remi Van Vaerenbergstadion en dit om haar vriend Jonathan Verdonck nog te zien spelen. Deze zat immers op de bank bij de bezoekers. Jolien, zeer geliefd bij de KSK-supporters gezien zij ons zo vaak voorziet van pintjes in Café De Plesj, was ruim op tijd want Jonathan maakte pas de laatste vijf minuten vol maar vond het schandalig dat bij de tweede vervanging bij Borsbeke, Thomas De Moor was al eerder vervangen, ene Youric De Wandel de voorkeur had gekregen op Verdonck. De reden had iets te maken met een Oude Brug in Borsbeke waar De Wandel zaterdagavond iets te lang zou hebben voorgestaan, we konden niet helemaal volgen want we zijn niet van ginder natuurlijk. Bij KSK intussen ook 2 vervangingen: Matti en Amani voor Timmy en een geel geboekte Tijsh. In de slotminuut kreeg KSK op de counter nog een mooie kans om alsnog de 3 punten thuis te houden maar een vermoeide Radek kreeg zijn schot niet gekadreerd zodat het bij een 1-1 gelijkspel bleef, een puntendeling waar onze Koninklijke opnieuw niet veel mee opschiet.

Na affluiten uitte Robbie Van Cauter met veel misbaar zijn ongenoegen over de fysiek van enkele invallers. Enerzijds begrijpen we Robbie: in zijn tijd ging deze springveer uit tot het ochtendgloren of zelfs later en was dit amper te zien aan ’s mans prestaties op zondagnamiddag. Zo verwijzen we naar het matchverslag van de met 0-4 gewonnen partij in Neigem waarbij R.V.C. de absolute uitblinker was. Enkel de aftrap was destijds een heikel punt. Ook hiervan bestaat naslagwerk: de 0-0 op het veld van Panters Okegem bij voorbeeld. Voor de volledigheid, beide geciteerde clubs zijn momenteel actief in vierde provinciale, de laagste afdeling in het provinciale voetbal. Anderzijds nemen we het hier ook op voor onze invallers: zij speelden al een hele partij op zaterdag op zeer zware terreinen zodat invallen op zondag niet altijd eenvoudig is. Maar op zaterdag levert Robbie dus dat kan hij niet weten.

1-1 dus, weer maar een punt waardoor KSK nu autoritair 9e staat. Dit was natuurlijk niet de bedoeling maar de wedstrijdomstandigheden zaten nog maar eens tegen, KSK speelde een uur met zijn tienen! We speelden met een groot hart, kwamen terug uit een verloren positie en troffen twee keer het doelkader zodat we kunnen spreken van een billijk gelijkspel. Mijn collega webmaster van Borsbeke vond dat er meer in zat voor zijn favoriete ploeg, maar de twee schoten op het kader waren deze verslaggever blijkbaar ontgaan. Toch gaan wij in tegenstelling tot de komende tegenstrever van Borsbeke niet dreigen met klachten en wensen wij Borsbeke veel succes tegen Dendermonde. Wij van onze kant trekken naar het vierdegeklasseerde Oudegem van Pros en zijn vrienden en dit met een heuse noodploeg want niet minder dan 5 spelers zullen volgende week ontbreken. Naast de al genoemde afwezigen ontbreken volgende week immers Nick en Tijsh door schorsing en Bert door studies. Aan de vervangers om op te staan. Vindt u dit weinig opbeurends om naar uit te kijken? Dan raden wij langs deze weg de nieuwjaarsreceptie van KSK aan. Iedereen krijgt gratis enkele consumpties en Herman van Café Oxygène beloofde na de match al vuurwerk in zijn nieuwjaarsrede. Misschien volgt hierover wel een verslag!

KSK speelde met: Timothy Persoons, Kenny Bogaert, Diederik De Waegeneer, Pieter Pereboom, Karl Jonckheere, Timmy Bogaert (85 Amani) Bert De Vriendt (65’ Carl Grysolle), Tijsh Van Gerven (85’ Matti Asselman), Timothy Coppens, Nick Van Der Haegen, Radek Sidorski & Sander Béazar

Coach: Chris Uyttersprot

Afgevaardigde: Freddy Baeyens

De matchbal van vandaag werd geschonken door Café Oxygène waarvoor onze sportieve dank!

 

delhaize

 

Duel tussen middenmotors eindigt onbeslist

KSK – SK Oudegem                                                                                                                                                     1-1

Na de wedstrijden tegen SV Ressegem en Standaard Denderleeuw stond KSK terug tussen de mensen. Na een gemiste start is dat al heel wat maar om de ambities van voor het seizoen waar te maken is het nodig om een lange reeks van overwinningen neer te zetten. Als je door de leiders op minuten gereden wordt volstaat immers geen tussensprintje om de kloof te dichten. Het zou echter niet gemakkelijk worden om de drie punten thuis te houden want hoewel Oudegem voor de match amper twee punten meer telde dan de Koninklijke uit Erembodegem waren de bezoekers tot op heden de enige ongeslagen ploeg in de reeks. Nog niet verloren maar geparkeerd in de middenmoot van het klassement? Inderdaad, Oudegem is dan ook de kampioen van de gelijke spelen met 5 stuks uit 7 wedstrijden.

Na een lange zoektocht blijkt coach Guy D’Hauwers blijkbaar zijn typeploeg gevonden te hebben want voor de derde keer op rij startten dezelfde 11 basisspelers. Dat deze mekaar gevonden hebben bleek al snel want KSK schoot verschroeiend uit de startblokken. Dit resulteerde in een heel vroege voorsprong toen Rik De Vriendt zich na een lange bal kon doorzetten op de rechterflank en het getalm tussen de bezoekende keeper en rechtsback kon afstraffen: 1-0. Vorig seizoen  was er ook een vroege voorsprong in de thuiswedstrijd tegen Oudegem weliswaar toen voor de bezoekers na een penaltyovertreding die werd gemaakt na 20 seconden. Het zette de Oudegemse speler “Pros” er toe aan om te stellen dat de voorsprong op dat moment, na 20 seconden veldspel, verdiend was. Dergelijke kortzichtige conclusies trekken wij na deze vroege voorsprong niet, we stelden enkel vast dat na deze vroege openingsgoal de Oudegemse goalie De Vos wel wakker was in tegenstelling tot zijn defensie die in het begin van de partij kreunde onder het aanvallend geweld van KSK. Want jawel, in een zinderende openingsfase werden de alweer karig opgekomen fans nog eens ouderwets verwend. Het resulteerde in een resem kansen: een schot van Tijsh stierf na 5 minuten op de paal nadat de keeper en nog met zijn vingertippen was aan geweest en nog binnen de eerste tien minuten diende de bezoekende doelman De Vos zijn ploeg tot twee keer toe van een dubbele achterstand te behoeden. Voor uw verslaggever en andere toekijkers was het van op hun positie rechts achter het doel aan de kantine bijzonder moeilijk om uit te maken van wiens makelij deze doelpogingen waren gezien de grote afstand. Laat staan dat van op die afstand de teksten op de reclamepanelen achter het doel duidelijk gelezen kunnen worden. Toch een aandachtspuntje voor de marketingboys van KSK want wat ben je met alleen een zichtbaar logo?

Van al deze extrasportieve beslommeringen moeten dienden de spelers zich uiteraard niets aantrekken,  het  eetfestijn is er pas volgende week. Zij dienden enkel oog te hebben voor het doel. En het moet gezegd dat KSK door ging op zijn elan want na 20 minuten spelen creëerde KSK nog een tweetal mogelijkheden om de wedstrijd vroeg te beslissen. Er was een schot van Radek waarbij het alweer de uitblinkende bezoekende keeper De Vos was die de meubelen redde en Rik die halfweg de tweede helft alleen op doel mocht afgaan maar voorlangs besloot. KSK speelde een dijk van een eerste half uur met veel dasj, een hoge pressing en intensiteit. Na afloop van de partij werd de coach hiervoor uitgebreid gecomplimenteerd in de matchanalyse, maar afwerken is ook een kwaliteit en op dat vlak schoten we te kort. De bezoekers daarentegen hadden nog niet veel op de mat getoverd maar kwamen al in de 25e minuut langszij. Na een onterecht gegeven inworp die bovendien foutief werd gegooid – uw verslaggever is hier expert want kan dit zelf niet en haalt niet-reglementaire inworpen er direct uit- stond de KSK-verdediging collectief te pitten. Het spel ging echter verder en aan de tweede paal kon Pros de gelijkmaker simpel binnen duwen. Of Pros het deze keer een verdiende gelijkmaker vond weten we niet, maar mocht hij dat gevonden, hij zou net als vorig seizoen weer de enige geweest zijn.

Over het vervolg van de eerste helft kunnen we kort zijn: door de onverwachte tegentreffer stokte de KSK-machine en sloop er stilaan meer afval in het spel. Dit is niet verwonderlijk want dergelijk tempo een hele tijd aanhouden is niet vanzelfsprekend. Zelfs in eerste provinciale kunnen ze dit niet. Vandaar dat het bijzonder jammer was dat KSK na zijn beste eerste helft van het seizoen met een gelijke stand moest gaan rusten.

Geen wijzigingen bij KSK in de tweede periode dat bergaf speelde om het verschil te proberen maken. Al snel werd het echter duidelijk dat het hoge niveau dat KSK etaleerde in het begin van de eerste helft niet geëvenaard zou worden in de tweede helft.  Ook de bezoekers modderden maar wat aan zodat het gehele spelpeil zienderogen daalde. Bedenkelijk noemen we het spelpeil wel niet want uw verslaggever woonde vorige week de postcodederby Doggen – Nieuwerkerken bij in vierde provinciale en het niveau lag vandaag in de Gerstjens toch hoger dan  wat in de laagste reeks van het provinciale voetbal werd geserveerd. Onze keeper fungeerde bij voorbeeld niet als spelverdeler en alle lange ballen naar de kleinste speler zagen we vandaag ook niet.

Maar veel viel er in het eerste kwart niet te beleven, de supporters konden dan ook rustig zich van het zondagnamiddagvoetbal in  eerste klasse gaan informeren zonder al te veel te missen.  Even voorbij het uur voerde coach Guy D’Hauwers een eerste wissel door: Kristof Bombeke, de Dennis Praet van KSK Erembodegem want evenzeer de Poulain en de Kroonprins van de Gerstjens maar heden verbannen naar de linkerflank, werd naar de kant gehaald. Bij Anderlecht dient Praet plaats te maken voor Suarez, maar bij KSK zagen we die vandaag toch niet meteen lopen. Flanki’s vervanger was Gianni Vocaet. Veel veranderde het niet aan het spelbeeld: veel middenveldspel en weinig kansen in een partij tussen twee grijze muizen die stilaan flets en zoutloos was geworden. Toch werden de toeschouwers halfweg de tweede helft 3 keer opgeschrikt door even veel goede kansen. Twee ervan waren voor Oudegem waar een bal eens gelukkig viel en hun spits in de kluts naast de kooi van Timothy besloot. Even later diende Timothy zelfs in te grijpen om een bezoekende voorsprong te verijdelen, met succes. Tussendoor moest ook de bezoekende doelman, de beste speler op het terrein, als zijn kunnen te tonen op een kopbal van Rik die De Vos spectaculair uit de hoek haalde. KSK deed nog enkele vervangingen waarbij Amani weer wat pit in het duel bracht weliswaar met enkele onbesuisde tackles en Rik nog eens uitpakte met een spectaculaire omhaal die echter vrij eenvoudig werd gepakt door de bezoekende doelman. Met nog 10 minuten op de klok verwaterde het spel weer en leek het alsof beide ploegen genoegen namen met een puntje zodat de partij dood bloedde. Er was verder nog een opstootje en een rode kaart voor Timmy op aangeven van de grensrechter, maar deze man herinnerde zich na de match al niet meer precies wie juist wat had gezegd. Tekenend voor een partij waarin het beste voetbal in het eerste half uur en door KSK werd gespeeld maar de rest inderdaad om snel te vergeten was.

Het werd een match waarin KSK een zeer sterk eerste half uur serveerde maar hiervoor niet beloond werd mede door een uitblinkende bezoekende doelman De Vos die zijn ploeg recht hield. Oudegem kwam uit het niets op gelijke hoogte en KSK dat veel gegeven had kon in een slappe tweede helft niet het verschil maken zodat dit duel tussen twee middenmotors op een gelijkspel uitdraaide. Met 7 op 9 is uiteraard niks mis maar wil KSK nog een woordje meespreken in de kop van de klassering wordt volgende week maar beter gewonnen op het veld van Kerksken, het nummer vier in de stand op 5 punten. Dit treffen zal overigens het laatste optreden worden van Rik De Vriendt die in november op wereldreis vertrekt. KSK zendt zijn zonen uit, maar wij dreigen achter te blijven in de grauwe middenmoot. Hoe zou het overigens nog zijn met The Kid in Oxford? 

Subscribe to this RSS feed

Log in or create an account