log in
nieuws

nieuws (61)

Weergaloos KSK veegt Oudegem al in de eerste helft van de mat

delhaize

SK Oudegem - KSKE                                                                         1-4

KSK Erembodegem is een deftige club. We zijn Koninklijk en het dan ook aan onze status verplicht. Respect voor de tegenstander is een deugd die wij hoog in het vaandel dragen. Vandaar dat we dit wedstrijdverslag misschien ietwat verrassend beginnen met een ode aan SK Oudegem. Want ja, ze hebben ginds gezien de omstandigheden een prima terrein, er staat een mooie kantine, over de kleedkamers waren we ook zeer te spreken en er stond zelfs een scorebord, iets waar we in ons eigen Remi Van Vaerenbergstadion alleen maar van kunnen dromen. Wat meer is, de klok op dit scorebord tikt met een enorme precisie, de afwijking op de atoomchronometer van Freddy Baeyens bedroeg zelfs geen milliseconde. Ook de score, want daar draait het bij dit gadget ten slotte om, werd er vrij deftig bij gehouden. Enkel juist voor de rust, na het vierde doelpunt van KSK, was er een kleine hapering. We komen er later nog op terug. Over de sportieve realiteit bij de gastheren kunnen we ons helaas iets minder lovend uitlaten in de loop van dit verslag. Aan de gevoelige lezers dan ook de stille wenk om hierbij het lezen van deze webpagina te staken.

KSK reisde met heel wat vraagtekens af naar Oudegem want zoals aangekondigd ontbraken vijf basisspelers: de geblesseerde Bombi, de geschorste Tijsh en Nick en de studenten William en Bert. Zij werden vervangen door Sander Béazar, Matti Asselman en Carl Grysolle. Toch was er ook positief nieuws te melden: bij aankomst in Oudegem scheen de zon. Onze spelers kregen al eens het verwijt “mooi weer voetballers” te zijn, dat zat dus al mee. De weersomstandigheden deden overigens denken aan die mooie zondag op 1 december in de wijk Resschebeke. Iedereen weet intussen hoe het dààr afgelopen is.

In de kleedkamer van de thuisploeg loeide de muziek snoeihard door de boxen. We weten niet of het DJ Pros was die achter de mixtafel zat, maar met goede smaak had het alleszins niet veel te maken. Geef ons dan maar DJ Perry Van Brakel van de echte radio PROS, het origineel is immers altijd beter dan de kopie. Dit bruggetje brengt ons naadloos bij de thuisploeg, want wat moesten we hierover denken voor aanvang van de match? Oudegem stond juist voor de winterstop derde maar verloor dan thuis zeer verrassend van Wit-Zwart 93. Deze nederlaag kostte vervolgens het hoofd van hun hoofdtrainer Kris Baudts, die wij nochtans tactisch bijzonder hoog inschatten, getuige het matchverslag van de heenronde. Met een nieuwe coach in een nieuw jaar zou je vervolgens verwachten dat deze ploeg zou vlammen maar wat volgde was een 2-2 gelijkspel op FC Doggen. Als verzachtende omstandigheid voor deze ook al verrassende draw werd wel gesteld dat Oudegem de wedstrijd met zijn negenen beëindigde, maar dan nog, dit zou ruimschoots moeten volstaan om te winnen van FC Doggen, vorig jaar nog actief in vierde provinciale, de laagste reeks in het provinciale voetbal. Over wat het ginds volgend jaar zal worden laten we ons hier niet uit - na een 3-0 nederlaag tegen het tot voor dit weekend nog steeds puntenloze Schroevers Moorsel en waarbij de doggenkeeper uitblonk om een hogere score te verhinderden zou al te gemakkelijk zijn - maar vierde provinciale blijft ook volgend jaar de laagste reeks in het provinciale voetbal, dat staat vast. Waren er dan afwezigen bij Oudegem? Wel ja, er was de geblesseerde Van Dender, geen kleine vis, maar deze werd vervangen door Dusty Everaert, toch niet de eerste de beste. Ex-eskaër Michaël Romero was ook gekwetst maar deze klasbak komt ginds amper aan de bak, nu snappen we er helemaal niets van! O ja, en vandaag was hun rechsback Bert Huizinga geschorst. Hier waren wij op onze beurt dan niet gerust in want wat we dààr van vinden is ook te lezen in het verslag van de heenronde. Kortom, ondanks de vele afwezigheden achtten we ons verre van kansloos te meer KSK nog steeds een meer dan degelijke ploeg tussen de krijtlijnen kon brengen en er nog één ander diende recht gezet te worden na de tumultueus verlopen heenwedstrijd.

Van bij de aftrap straalde KSK meteen zelfvertrouwen uit en met de borst vooruit werd ten aanval getrokken. Een al te enthousiaste Matti Asselman liep hierbij al in de openingsminuut tegen een geel karton aan, maar het typeerde de bedoelingen van KSK: we waren niet naar hier gekomen om ons te laten afslachten. De aanvallende intenties van KSK werden al snel beloond want na 6 minuten nam Pieter Pereboom een vrije trap laag over de grond die Radek in één tijd en zeer bekeken binnen trapte. De kansloze thuisdoelman De Vos kon enkel toekijken. In het openingskwartier was het allemaal KSK wat de klok sloeg: de thuisploeg raakte werkelijk geen bal en werd van het kastje naar de muur gespeeld. Een sterke doelman De Vos hield Sander met een ultieme voetreflex van de 0-2 en diende even later opnieuw in te grijpen op een poging van Radek. In minuut 20 kreeg ook Timmy een mooie kans maar hij kon de bal net niet meegraaien. KSK demonstreerde, op de bank en tribunes werd er gekraaid van de pret maat toch waren we er niet volledig gerust in want wie de kansen mist krijgt al te vaak het deksel op de neus en we waren toch op bezoek bij het nummer 4? Dat we er niet gerust in waren werd geïllustreerd door onze Twitter-man die het niet meer kon houden en de WC’s opzocht voor een sanitaire stop. Dit was een wel zeer ongelukkig moment want net op dit moment pakte KSK alweer uit met een magistrale aanval: met een gemillimeterde doorsteekpass naar Timmy Bogaert zette Pieje Pereboom op weg naar de 0-2, oververdiend op dat moment.

De thuisploeg, hoor ik u al afvragen? Wel deze kwam gewoonweg niet in het stuk voor: hun lange lellen naar voor werden simpelweg opgevangen door de secure KSK-defensie – overigens een wenk voor de thuisploeg: een technisch vaardige spits zoals Dusty Everaert speel je best aan in de voet- en de hoofdzakelijk door zichzelf zo vaak bejubelde middenvelders Janssens en “Pros” raakten gewoonweg geen bal. Ok, rechtzetting:” Janssens raakte wel af en toe een bal” zie ik al geplaatst worden op ons jammer genoeg nog steeds gesloten gastenboek. U heeft gelijk, al was hij hem direct weer kwijt of hij trapte hem buiten. Op het eerste schot op doel was het dan ook lang wachten: een half uur om precies te zijn, zowel op de chrono van Fred als op de klok in het scorebord. Het was van het lokale nummer 5, een lichtpunt in de duisternis, ondanks het zonnige winterweer. Het schot ging naast.

Nu we toch bezig zijn over de thuisploeg: de verdediging, want daar hebben we het nog niet over gehad. Er werd vooraf meegegeven dat hier wel wat mogelijkheden lagen en inderdaad: Matti dolde met de links back dat het een lieve lust was. Aan de overkant stond ene Uyttersprot, een naamgenoot van onze coach, maar de stelling van Fred dat de ene Uyttersprot toch de andere niet is, sneed hout. Na een half uur werd het duidelijk waarom Huizinga bij Oudegem dan ook een onbetwistbare certitude is. Hun coach greep in en wisselde beide backs van kant. Het liet Matti toe om in minuut 36 de 0-3 van dichtbij naast doelman De Vos te trappen. O ja, de aanval was prachtig uitgespeeld en de assist was van Pieje, voor de derde keer deze middag. Na deze goal namen de backs hun beginposities weer in, tijdens de rust werd rechts back Uyttersprot gewisseld. We hebben van Oudegemse coaches in het verleden al betere tactische ingrepen gezien met de rechter backs. Nog voor de rust, we zouden het haast vergeten, deed KSK het licht helemaal uit: Carl Grysolle, samen met Pieje de regisseur van dit wervelend KSK, werkte een opnieuw splijtende pass van Pieter Pereboom beheerst af en dreef de thuisdélégé tot nog meer wanhoop. Als de bal vanaf dan buitenging smeet hij deze nu slechts een meter meer in het veld in een poging om zo tijd te winnen en de afstraffing van de thuisploeg binnen de perken te houden. Want na een magistrale eerste periode van KSK gingen we rusten bij een 0-4 stand. Het was nog geeneens overdreven want De Vos diende nog voor de rust de forfaitscore te verhinderen. De man van het scorebord had het intussen ook al opgegeven maar na er vriendelijk doch kordaat op te zijn gewezen door onze Twitterman Rik De Vriendt dat de score niet langer correct was werd ook dit aangepast, waarvoor onze dank. Het historische tafereel werd meteen vastgelegd op de gevoelige plaat en gedeeld met onze 279 fans op Facebook.

Bij KSK logischerwijze geen vervangingen bij de rust, bij de thuisploeg zoals al gezegd eentje: Van Hecke in de ploeg voor Uyttersprot die uit zijn lijden werd verlost. De ouders van Van Hecke hadden de eerste helft van achter “den draad” gevolgd want “om naar zo iets te kijken geven wij geen geld”. Voor de thuisploeg gold dit zeker, maar de prestatie van onze sportkringers deed dit toch wel enige oneer aan. In een overbodige tweede helft was het nog lang KSK dat de lakens uitdeelde maar de scherpte en precisie die er in de eerste periode nog was, was er begrijpelijkerwijze niet meer in de tweede helft. Illustratief was een doorbraak van Radek en Matti die samen alleen op de thuisdoelman mochten afgaan maar Matti liep zich te pletter op doelman De Vos. Al te veel gaan we niet zeuren over deze gemiste kans, sinds de derbyzege op Resschebeke weten we immers dat het leuker is met 4-0 te winnen dan met forfaitcijfers. De thuisploeg deed nog een vervanging, zat iets beter in de match maar als zelfs Dusty Everaert doelpogingen op de parking trapt, ondanks de hoge netten, is er iets niet loos.

KSK in controlemodus, Oudegem dat wel nog wat tegen spartelde maar amper iets voor elkaar kreeg en als dit dan toch al lukte op een attente doelman Timothy Persoons stuitte, het laat ons toe om het wierookvat boven te halen over onze sportkringers: Pieter Pereboom was weergaloos! In minuut 65 gaf hij zijn eerste slechte pass van de partij, het tractorspoor was de boosdoener, het zij hem vergeven. Vervolgens: Carl Grysolle! We hadden het vorige week al in de gaten tijdens het uurtje bij de reserven en op zondag: The Kid is het voetbal in New York duidelijk niet verleerd en etaleert amper 3 weken na zijn terugkeer uit The States al hoogvorm. We hebben het nooit weggestoken en na deze prestatie herhalen we het hier nogmaals: wij zijn een grote fan! Het respect van The Kid is bovendien wederzijds en dat siert de groten. Als je zoals Carl Grysolle deel uitmaakte van de A-kern van Eendracht Aalst– echt zonde, Pedrag Filipovic, dat je je gewezen ploegmaat niet meer kende in The Chaplin – en vervolgens na een jaar in bevordering bij Wijgmaal een stap terug zet om je op je universitaire studies te concentreren, dan pas heb je recht van spreken, mijnheer Matthias Jannssens. Niet als je bij Lebbeke hebt gespeeld in eerste provinciale, was het trouwens SK of Rapide? Toch iets om over na te denken als je nog eens met de bal buiten loopt voor onze supporters.

In minuut 70 werd die andere Oudegemse parel “Pros” gewisseld bij de “Filosofen” zoals ze in Sportwereld werden omschreven. Immers het potje van “Pros” was voor de verandering aan het overkoken en na de tweede aanslag met de ellebogen- dergelijk gedrag moet er toch uit op een voetbalveld, referee- werd Pros “de Denker” bij de filosofen naar de kant gehaald. Zijn vervanger was het nummer 7 en deed het behoorlijk en op een propere manier. Bij KSK kwamen in het slotkwartier Amani in de ploeg voor een licht geblesseerde Timmy Bogaert, maakte Parfait zijn debuut voor Matti en kwam publiekslieveling Dries Van Ghysegem in de slotminuten Carl Grysolle vervangen om het aantal applauswissels op 3 te brengen. Van de wisselspelers mag Dries overigens op de meest geslaagde invalbeurt terugblikken: geen balverlies en een Braziliaanse controle op een uittrap van Timothy: het wordt gequoteerd met een meer dan behoorlijke 7 voor deze invalbeurt. Terloops vermelden we 5 minuten voor tijd nog de eerredder van de thuisploeg, gescoord van dichtbij door Janssens, een voetnoot.

Na een schitterende eerste helft tegen een verrassend zwakke thuisploeg werd een vlotte overwinning geboekt die na anderhalve maand zonder zege meer dan deugd deed. Met deze zege schuift KSK slechts een plaats op in het klassement maar met de opnieuw falende concurrenten voor ons, waar wij dit seizoen reeds al te vaak zelf bij waren, wordt de kloof met de (sub)top wel kleiner en blijft het toch nog speelbaar. Dat deze zege behaald werd zonder een aantal sterkhouders maar met een aantal jongens die hen kans grepen, zo verdient ook Sander Béazar een meer dab eervolle vermelding voor zijn ijzersterke wedstrijd, zadelt coach Chris Uyttersprot volgende week op met positieve selectieproblemen voor de derby tegen het niet langer puntenloze Schroevers Moorsel. Want de tegenstander van volgende week pakte dit weekend zo waar zijn eerste punten. Gelet op de tegenstander nu niet zo een grote verrassing al is het ook weer een pluim die ze op Resschebeke op hun inmiddels hoge hoed mogen bij steken.

KSK speelde met: Timothy Persoons, Kenny Bogaert, Diederik De Waegeneer, Pieter Pereboom, Karl Jonckheere, Timmy Bogaert (75’ Amani), Carl Grysolle (85’ Dries Van Ghysegem), Matti Asselman (82 Parfait), Timothy Coppens, Radek Sidorski, Sander Béazar & Kim De Latthauwer

Coach: Chris Uyttersprot

Afgevaardigde: Freddy Baeyens

 

 

delhaize

KSKE wint topper tegen EDEBOYS

KSK Erembodegem - Edeboys 2 - 1

Na een povere 1 op 6 uit twee uitwedstrijden mocht KSK terug op de vertrouwde Gerstjens aantreden tegen het tweede gerangschikte Edeboys uit Wetteren. Gezien we ondanks het povere puntengewin van de voorbije weken toch nog steeds vierde staan was er dus sprake van een heuse topper maar winst was gewenst om stand te houden in de kop van het klassement.

Bij KSK keerde Sven terug in de ploeg en was William Snoeck de vervanger van de geblesseerde Pieter Pereboom. Een blessure komt altijd ongelegen maar omdat Pieter vandaag niet kon aantreden en Joerie Lelie, één van de niet minder dan 5 matchbal schenkers, nog een plaatsje vrij had aan de feestdis op het galadiner voor de match zal de pijn ongetwijfemd enigszins verzacht zijn. He aperitief en de wijn aangeboden bij het eten zullen bij deze ook zeker geholpen hebben. U leest het inderdaad goed, voor de wedstrijd vond inderdaad een happening plaats voor de beau monde van Erembodegem, in het Gentse beter gekend als Eremfloebergem, in restaurant Erembald, aangeboden door de matchbalschenkers van de middag: Joerie Lelie van Fintro Bank, Patrick Van Den Brempt van de gelijknamige renovatiewerken, Paul Schoeppe van restaurant Erembald, Marc “The Painter van Erembodegem” Dierickx en Gert Cardon van de klinkerwerken. Onze Koninklijke Sportkring leeft en langs deze weg dan ook een woord van dank aan deze sponsors voor het organiseren van dit zeer gesmaakte evenement. Voor de volledigheid zeggen we er hier bij dat er deze week nog een aanbieding van een zesde matchbalschenker binnenkwam, maar het maximum aantal matchbalschenkers ligt vast op vijf volgens de statuten van onze vereniging waardoor de pas opgerichte BVBA Besnaringen Robbie Van Cauter achter het net viste. Binnen 14 dagen komt TC Resschebeke op bezoek. Hier ligt dan ook een commerciële opportuniteit.

De aftrap zelf werd gegeven door niemand minder dan ex-gouden schoen winnaar Maurice Martens waardoor het volgens de overlevering destijds legendarische duo Corthals-Martens voor het eerst sinds 1983 terug herenigd werd op een voetbalveld. Een historisch moment, zo besefte men ook hier boven want net op dit moment begon het te regenen, wat de omstandigheden om te spelen veranderde. We kregen dan ook een vrij rommelige openingsfase te zien waarbij veel spelers last leken te hebben van het glibberig geworden veld. Ook ex-speler Peter Temmerman bleef op zijn honger zitten want deze was gekomen om de gestrekte en afgemeten vrije trappen van Bart Corthals te bewonderen maar de eerste drie slappe exemplaren vielen pardoes in de voeten van een Edeboy. Op de website van de tegenstander werd voor hun slecht getrapte corners gewezen op de “te korte aanloopstrook in de hoeken van het veld”, maar dit dwaze excuus werd door Bart terecht niet aangehaald. Bart was echter diep onder de indruk door een voorval zaterdagavond waarbij een kostbaar antieken beeldje van de IP-Lounge te Aalst onthoofd werd door een niet zo fijn besnaarde actie van Robbie Van Cauter. Afwachten maar of de secondenlijm het zal houden.

Ondanks alles was KSK de betere ploeg met een iets betere balcirculatie, druk naar voor en wat halve kansjes. Na een kort oponthoud doordat de scheidsrechter tot hilariteit van de talrijk opgekomen supporters tijdens de wedstrijd naar binnen liep om van schoenen te wisselen werd de score geopend door Timmy Bogaert. Een verre inworp van Sven werd immers verlengd door Michaël De Greve waardoor Timmy aan de tweede paal de bal maar voor het inleggen had. Hun doelman Thierry, een kleine kalende man die mede door op een modderveld te verschijnen in lange broek er helemaal niet uitzag als een betrouwbaar sluitstuk, zag er hierbij niet al te best uit. Door het doelpunt werd bij de gasten blijkbaar een gevoelige snaar geraakt want zij kwamen nu beter in de match met meer balbezit maar niet direct doelrijpe mogelijkheden. Hierop was het wachten tot op het half uur maar de toegesnelde Nick Van Der Haegen kon de poging van een bezoekende spits nog tijdig blokken. Zonder echt gevaarlijk te zijn voelde menig toeschouwer echter aan dat er een doelpunt zat aan te komen en dit viel dan ook in de 36e minuut: na een fout van Nick aan de achterlijn werd de hierop volgende vrije trap op het hoofd van de volledig vrijstaande Van Der Eecken geschilderd die de 1-1 met een kopslag uit het boekje, hard en naar de grond, liet optekenen. Doelman Nick De Petter was kansloos tegen deze kopstoot maar kon zich voor de rust nog een paar keer onderscheiden op bij dit weer verraderlijke schoten vanuit de tweede lijn. Maar gescoord werd er niet meer zodat we gingen rusten bij een 1-1 tussenstand na een evenwichtige eerste periode waarin KSK het best van start ging maar de bezoekers stilaan het commando overnamen.

Geen wijzigingen bij KSK aan de rust en ook in de tweede helft zagen we een zelfde spelbeeld: een goed Edeboys dat van op de flanken KSK pijn trachtte te doen maar door het voortreffelijke spel van Davy Cardon en Timmy Bogaert toch beperkt gevaarlijk bleek. De enige pogingen op doel kwamen zelfs van KSK maar hun doelman stond telkens pal op de verre schoten van Michaël Romero. Toch won de aanhouder want het was met een gelijkaardig afstandschot van Michaël dat KSK op het uur op voorsprong kwam: na een warrige fase voor de zestien van de Edeboys waarbij ze de bal niet wegkregen, viel deze voor de voeten van Michaël Romero die zonder twijfelen uithaalde. Zijn botsend schot ging via de paal binnen zodat we opnieuw op voorsprong stonden. De bezoekende trainer trachtte de bakens te verzetten en bracht een extra spits in terwijl KSK voor een tactiek in de loopgraven koos en de voorsprong trachtte te verdedigen. Ook Chris voerde trouwens een wissel door: de al geel geboekte Nick werd uit voorzorg vervangen door Matti. De toeschouwers zagen nu een boeiend schouwspel waarbij de match het wel meer moest hebben van de spanning en inzet dan het academisch voetbal en het doelgevaar. Maar goed, men mag de snaren niet altijd te sterk spannen en de vele volgers in de kantine zal het ongetwijfeld ook worst gewezen zijn gezien opa goed uitgeslapen was en het bier rijkelijk vloeide.

In het gevecht verloor KSK met nog een kwartier te spelen wel Michaël De Greve die onmiddellijk rood kreeg na een te late tackle. Toch een iets te overdreven sanctie van de voor het overige goed leidende referee. De druk van de gasten werd hierdoor nog opgevoerd en coach Chris bracht Floyd in voor een leeg gespeelde Carl in de hoop de bal in de ploeg te kunnen houden.

Er waren nu kansjes voor Edeboys maar een schot van de gasten ging toch een metertje naast en een kleine tien minuten voor tijd werd de grootste kans gemist toen Nick een kopbal kon keren en men er langs de bezoekende zijde ook niet in slaagde de rebound over de lijn te krijgen. Met Timothy Coppens in de ploeg werd er in een prangend slot niet meer gescoord zodat de Edeboys puntenloos op hun bus dienden te stappen om huiswaarts te keren.

Dit zorgde blijkbaar voor grote frustraties want even na affluiten gingen de poppetjes aan het dansen. Het was hierbij vooral de bezoekende nummer 8 die zwaar over de rooie ging. Waarom deze niet bestraft werd door de scheidsrechter(s) is dan ook een raadsel want aan die gast zit zeker meer dan één snaar los. Ons dorp heeft er sinds deze week echter een professioneel besnaarder bij, we raden hem dan ook aan eens even langs te gaan.

Door de winst tegen de Edeboys behoudt KSK zijn positie in het klassement. Er werd terecht stevig en tot in de vroege uurtjes gevierd door spelers, supporters en sponsors maar volgende week volgt alweer de op papier bijzonder lastige klus op het veld van ploeg in vorm Schelde.

KSK speelde met: Nick De Petter, Bart Corthals, Nick Van der Haegen (65’ Matti Asselman), Davy Cardon, Rik De Vriendt (87’ Timothy Coppens), Michaël De Greve, Timmy Bogaert, Carl Grysolle (80’ Floyd Bomongo), Michaël Romero, William Snoeck & Kenny Bogaert

Trainer: Chris Uyttersprot

Afgevaardigde: Freddy Baeyens

Na drie nederlagen een verdiende overwinning tegen Gijzenzele

KSKE - Gijzenzele   2 - 1                                                                                                                                                

Na een gedwongen onderbreking door het winterweer mochten onze sportkringers opnieuw aan de bak en dit tegen Gijzenzele. De onderbreking kwam voor KSK niet ongelegen na de 0 op 9 in januari en de vele onbeschikbaren. Voor de match van vandaag konden er echter een aantal pionnen gerecupereerd worden: Timmy Bogaert en Micaël De Greve verschenen zo opnieuw in de basis terwijl hogeschoolstudenten Carl Grysolle en William Snoeck, over niets wordt meer gelogen dan studies, plaats namen op de bank. Toch ontbraken door het carnaval nog 3 spelers want de bezoekers, die door verloven en schorsingen 7 spelers misten, weigerden de wedstrijd te verplaatsen naar zaterdag. Het gevolg was dat de wedstrijd als nog het predicaat “historisch” kreeg want niet alleen was de Voorwaarts Gijzenzele voor het eerst in het Remi Van Vaerenberghstadion te gast voor een officiële wedstrijd, maar ook stond er voor het eerst in de rijke clubhistorie een Groot Hertogdommer in de basis van het fanionteam van KSK: Floyd Bomongo.

In de heenronde werd in Gijzenzele voor het eerst dit seizoen verloren na een wedstrijd waarin KSK zich eerst liet in slaap wiegen en in het slotkwartier een half dozijn kansen de nek omwrong. Zou vandaag de negatieve reeks van KSK kunnen gestuit worden was dan ook de vraag.

Voor de eerste wedstrijd sinds het verschijnen van de gloednieuwe website van onze Koninklijke vereniging kwamen amper 53 toeschouwers naar de Gerstjens. Aalst carnaval zat hier uiteraard voor veel tussen gezien de livestream voor het rechtstreeks uitzenden van onze wedstrijden op de clubwebsite nog in volle ontwikkeling is. De weinige toeschouwers zagen een gretige thuisploeg die de bezoekers meteen vast zetten. Een eerste kans was er voor maar hun doelman reageerde alert. In de openingsfase leek het een gezondheidswandelingetje te worden voor onze sportkringers want het leek er inderdaad sterk op dat de Gijzenzele met een noodelftal naar Erembodegem was afgereisd. Enkel hun links back, de genaamde “Kaloetje” oversteeg de middelmaat en viel op met enkele technische hoogstandjes. Kaloetje is het type speler waarvan een trainer bij het opstellen van zijn ploeg zijn naam als eerste op het bord zet. Carl en William zijn alleszins fan. Op de Gijzenzeelse linkerflank waren de mogelijkheden dus beperkt maar elders lagen wel nog voldoende mogelijkheden zodat er een handvol kansen werden gecreëerd in het aangename openingshalfuur maar de opgelegde kansen werden niet benut: Andy en Rik kwamen beiden te laat op een voorzet van Matii, Floyd trapte een vrije schietkans ver naast, een poging van Matti werd opnieuw gered door de keeper een verdediger smeet zich ook nog voor een nieuwe Erembodegemse poging. Aanvallend brachten de bezoekers niks zodat de pas aan de wijsheidstanden geopereerde Nick De Petter een werkloze namiddag beleefde in het Erembodegemse doel.

Het laatste kwartier van de eerste helft sputterde de aanvallende machine van KSK: veel afval in het spel, wat mindere passing en amper doelgevaar. Gijzenzele kwam hierdoor wat beter in de match echter zonder ook gevaarlijk te zijn. De nonchalance van KSK werd echter vlak voor rust afgestraft: een vrije trap vanop de linkerflank bleef in de zestien van KSK hangen en belandde voor de voeten van Everaert die de gevleide 0-1 binnenschoof. Het scenario uit de heenmatch en dat vooraf werd gevreesd leek eraan te komen want Gijzenzele, duidelijk gekomen voor één punt en al tijdrekkend van in de beginfase, zou in de tweede helft een verdedigende muur optrekken.

Tijdens de rust greep coach Chris Uyttersprot in door de inmiddels bijna traditionele wissel van Andy bij de rust uit te voeren. Carl Grysolle kwam in zijn plaats en mocht opereren in de zone van zijn idool Kaloetje.

Wat voorspeld werd op het einde van de tweede helft kwam meteen uit in de tweede periode want Gijzenzele kroop nu met zijn tienen voor het eigen doel en liet het initiatief aan KSK Dit leverde zeer veel balbezit op maar de doelman belagen zoals in het begin van de eerste helft wel lukte zat er deze keer minder in. De eerste grote kans was zelfs voor de gasten maar Nick toonde door met een ultieme beenveeg-reflex al zijn kunnen een doorgebroken Gijzenzelenaar, al dan niet vertrokken vanuit buitenspel, te stuiten. We mogen Nick hier op de beide knieën danken want als Gijzenzele hier scoorde was het waarschijnlijk boeken dicht geweest. Aan de overkant noteerde we nog een aantal halve doelkansjes en een schot van Rik in het zijnet maar om van een kansenregen te spreken was dit toch te weinig. Na 20 minuten bracht Chris dan ook William Snoeck in wat alweer resulteerde in een historisch moment. Voor het eerst in de geschiedenis van KSK Erembodegem werd een Groot Hertogdommer die in de basis van het fanionteam aan een wedstrijd begon, vervangen.

Met William in de ploeg kwam werd de dreiging van KSK stilaan groter: zo waren er een aantal incidenten in de zestien met een serieus reukje aan, maar ging de bal niet op de stip. In minuut 25 noteerden we echter een levensgrote kans: Matti zette zich door in de zestien, besloot op de doelman van Gijzenzele waarna William er in de herneming nog in slaagde de bal naast te trappen. Lisette van café “De Plesj” lachte zich ook een kriek met deze misser en interpelleerde diezelfde avond nog verkeerdelijk Michaël De Greve hierover voor diens vertrek naar Carnaval. Maar voor een goed begrip: de acteur van deze misser was William Snoeck. Even later viel de partij in zijn beslissende plooi. Nogal logisch gezien het op dit moment nog 0-1 stond en de wedstrijd eindigde op 2-1, maar de doelpunten zijn in dit verhaal bijzaak. Wat de wedstrijd deed kantelen was de vervanging een goed kartier voor tijd van Kaloetje waardoor de defensieve stabiliteit verdween bij Gijzenzele. In minuut 76 kwam dit al meteen tot uiting toen een voorzet van Timothy Bogaert met de hand beroerd werd door een bezoekende verdediger. De arbiter, die zijn ogen al enkele malen gesloten had voor overtredingen binnen de zestien, wees nu wel naar de stip. De bezoekende trainer was woest en vond dat er niets aan de hand was. Waarom hij even later zijn speler dan de huid vol schold is ons een raadsel. Wat er ook van zij, Bart Corthals zette de elfmeter feilloos om. KSK voelde dat er meer in zat en drukte geduldig door op zoek naar de volle buit. Doelman De Vos verijdelde echter 10 minuten voor tijd nog een poging van Matti maar luttele minuten voor tijd was hij dan toch kansloos op een volley van Matti die ons alsnog de late maar zeer verdiende volle buit opleverde. Een reactie van Gijzenzeelse zijde zat er in het slot immers niet meer in zodat na 3 opeenvolgende nederlagen opnieuw met de zege aangeknoopt kon worden.

Volgende week komt Bottelaere op bezoek en zullen zo wat alle afwezigen van de voorbije weken opnieuw beschikbaar zijn zodat coach Chris zowaar met positieve selectieproblemen zal geconfronteerd worden. De derde periode wordt er dan ook één om naar uit te kijken.

KSK speelde met: Nick De Petter, Bart Corthals, Nick Van der Haegen, Davy Cardon, Rik De Vriendt, Michaël De Greve, Timmy Bogaert, Andy Van Duysen (45’ Carl Grysolle), Pieter Pereboom, Matti Asselman, Floyd Bomongo (65’ William Snoeck), Sander Béazar & Kim De Latthauwer

Trainer: Chris Uyttersprot

Afgevaardigde: Freddy Baeyens

 

KSK Erembodegem haalt uit met zware cijfers

ESA Bottelare, voluit Eendracht Sint-Anna Bottelare, is een Belgische voetbalclub uit de Merelbeekse deelgemeente Bottelare. De club is sinds de jaren zestig aangesloten bij de KBVB met stamnummer 6796 en heeft geel-rood als kleuren. ESA Bottelare treedt aan in de lagere provinciale reeksen. Dit vindt u op wikipedia over onze tegenstander van vandaag. Nu deze matchverslagen worden gepubliceerd op de officiële website van onze club wordt niets meer aan het toeval over gelaten en vermelden we steeds onze bronnen om niet het risico te lopen beboet te worden in deze tijden van crisis waarin de vaste kosten een ongeziene hoogte bereiken. Verder vermelden we nog van deze nobele onbekende dat Bottelaere veilig in de middenmoot geparkeerd staat en de heenmatch op 2-2 eindigde.

In vergelijking met de winstpartij tegen het al even exotisch klinkende Gijzenzele was er geen plaats meer voor Andy Van Duysen. Zijn plaats werd minstens voor één speelhelft ingenomen door Carl Grysolle. Van de carnavalisten werd enkel Diederik De Waegeneer gerecupereerd. Hij nam plaats op de bank.

De crisis laat zich stilaan overal voelen en vaak wordt dan bespaard op uitgaven in het amusement. Het kan een verklaring zijn voor de bijzonder matige publieke belangstelling want ook vandaag was er opnieuw niet zo veel volk in het Remi Van Vaerenbergstadion. Hierbij vermelden we wel dat het vooral de bezoekers waren die het lieten afweten want slechts een handvol Bottelaerenaren maakten de verre verplaatsing.

Ondanks de gering belangstelling zagen de toeschouwers een bijzonder boeiend matchbegin met twee ploegen die meteen vol voor de aanval gingen. Het spel golfde goed op en neer met een in de beginfase iets scherper KSK. Zo waren de eerste kansen voor Rik en Matti maar de doelman zat er telkens goed tussen. De meeste kansen waren voor onze sportkringers maar de grootste mogelijkheid was voor de gasten toen een bezoekende spits plots voor Nick De Petter verscheen en de bal met een punter via de bovenkant van de lat over tikte. KSK was gewaarschuwd maar bleef op zoek naar de openingstreffer. Zo zagen we nog een poging van Rik in het zijnet en een prachtige vrije trap van een volgens Ivo Mabilde scherpe Bart Corthals die met een tijgersprong uit de winkelhaak werd geranseld door bezoekende goalie Kjell De Boey. Bottelaere reageerde op deze poging vrijwel meteen met een gelijkaardige bal want amper een paar tellen later zoefde een vrije trap richting de kooi van een verraste Nick alvorens uit elkaar te spatten tegen de kruising. KSK kwam hier opnieuw goed weg. Intussen waren een 25-tal minuten gespeeld en kreeg Michaël De Greve last van een stijve nek. Hoe hij deze blessure opliep is een raadsel want de avond voor de match dronk Michaël al zijn drankjes via een rietje. Wat er ook van zij, na amper 27 minuten kon Michaël niet meer verder en werd deze vervangen door Diederik. Sinds vorige week hebben we al Andy half timeken, nu hebben we Mich 27 minuten. Omdat dit niet klinkt zullen we het afronden naar een half uur en Michael vanaf nu met Mich half uurken aanspreken. Met de positionele wissel verdween KSK het juiste ritme en we hadden geluk dat balverlies van de pas ingevallen Diederik niet werd afgestraft en de trein spreekwoordelijk op de rails bleef. Een gave van de grote ploegen is het echter om te scoren in de periode waarin je het moeilijk hebt en zo deed KSK in minuut 36: Timmy zette zich door op de linkerkant, rukte op naar binnen en besloot met een laag schot. Dit werd gepareerd door de keeper maar dit in de voeten van Matti die van dichtbij simpel kon binnentikken. De voorsprong, verdiend op dat moment, was blijkbaar niet naar de zin van de scheidsrechter want vanaf de openingstreffer begon deze bijzonder irritant te fluiten en vooral met gele kaarten te zwaaien naar onze eskaërs terwijl het vooral de bezoekers waren die geregeld de botte(laerse) bijl boven haalden. Met de hulp van de scheidsrechter kwamen de bezoekers stilaan beter in de match en de hele KSK-familie snakte naar de rust. De fluitenier van dienst dacht echter dat er voor de rust nog een gelijkmaker van zijn vrienden inzat en liet minuten over spelen. Dit manoeuvre pakte echter totaal verkeerd uit toen de bezoekende verdediging zich verkeek op een diepe bal van KSK en Matti zonder aarzelen zijn tweede van de namiddag over de keeper lepelde. Een prachtig doelpunt om te gaan rusten.

De traditionele wissel bij rust was dit keer voor Rik die met lichte hinder in de catacomben achterbleef. Sander Béazar was zijn vervanger. Verder werd kapitein Bart Corthals ontboden bij de scheidsrechter die zich ergerde aan het carnavalssfeertje bij de KSK-aanhang.

In de tweede helft lag de spektakelwaarde aanvankelijk lager: KSK schakelde over op controlevoetbal terwijl Bottelaere het spel mocht maken maar er amper in slaagde gevaarlijk te zijn. Vooral hun boomlange spits, de genaamde Maes Kristof, leverde een belabberde prestatie die door het kennerspubliek van KSK later op de wedstrijd zou bedacht worden met een logische vier. De wedstrijd kabbelde bijgevolg rustig verder, de enige opschudding werd veroorzaakt door de uitermate zwak leidende scheidsrechter die over de hele partij 7 eskaërs een geel karton gaf en dit hoofdzakelijk voor zogezegd protest tegenover één voor Bottelaere dat nochtans regelmatig uitpakte met een stevige overtreding. Maar goed, laten we vooral niet te veel aandacht besteden aan dit zielige individu en vermelden dat met nog 25 minuten te gaan de bezoekers stilaan alles of niets gingen spelen met de inbreng van spits Jens Van Den Meersschaut die zich tijdens zijn opwarming meteen geliefd maakte bij de Erembodegemse supporters door niet te kijken op een inspanning meer of minder. Onder luid applaus van onze supporters – en bij gebrek aan bezoekende- kwam Jensken op het veld en hij leek meteen een meerwaarde te zijn door een leuke actie op te zetten op de linkerflank maar Nick reageerde attent. Bij zijn 2e actie daalde echter het niveau tot het bedenkelijke peil van zijn spitsbroeder Maes. Toch kregen, en dit mag u wel zeer letterlijk nemen, de gasten in minuut 69 een strafschop cadeau en dus een uitgelezen kans op de aansluitingstreffer toen het arbitertje de bal op de stip legde voor een denkbeeldige fout van Carl. De zoals reeds gezegd bijzonder matig spelende Maes zette zich achter de bal. Gezien hij van de hele middag nog geen deuk in een pakje boter had getrapt was het dan ook een koud kunstje voor Nick om de bal uit zijn doelvlak te ranselen. We danken echter Nick op de blote knieën want als Bottelaere terug kwam tot één doelpunt had onze vriend in het zwart ongetwijfeld nog een handje geholpen om ons een loer te draaien. Het pakte echter anders uit en met nog 20 minuten te spelen begon het KSK-spektakel pas echt: met 4 spitsen werd de trage verdediging van de bezoekers aan zijn lot over gelaten. Vooral Floyd Mombongo, deskundig gecoacht op zijn rechterflank door Nicolas Standaert, maakte zijn rechtstreekse tegenstander Van Gansbeke voortdurend belachelijk. Er was zelfs opnieuw plaats voor een historisch moment want voor het eerst in de geschiedenis van KSK Erembodegem speelde een Groot Hertogdommer die in de basis van het fanionteam aan een wedstrijd begon een rechtstreekse tegenstander door de benen. De score opdrijven zat er wel niet want de afwerking stokte of Carl wou het te mooi doen. Het zou duren tot in de 85e minuut alvorens er opnieuw werd gescoord, maar hoe! Na slecht ontzetten van doelman De Boey belandde de bal voorbij de middellijn in de voeten van Pieter Pereboom die niet aarzelde en uitpakte met een weergaloze lob die in het lege doel verdween. Nog was het niet over want 2 minuten later mocht Carl opnieuw op wandel en alleen op de doelman af. Deze keer geen stifter maar Carl omspeelde de keeper en legde de 4-0 simpel binnen. 2 minuten en een applauswissel van Floyd voor Timothy later mocht matchwinnaar Matti Asselman de forfaitscore op het bord trappen na een prachtige assist van Timmy. De bezoekers en de referee dropen gefrustreerd af terwijl het Remi Van Vaerenbergstadion kraaide van de pret.

Na enkele moeilijke weken pakte KSK opnieuw 6 op 6 in twee thuiswedstrijden. Met het puntenverlies van de concurrenten begint het er bovendien steeds beter met het oog op de eindronde. Voor een prijs is het echter nog lang maar volgende week ligt op het veld van staartploeg Oordegem al een vette vis te rapen want bij winst pakt KSK 9 op 9 en mag opa opnieuw in zijn portemonnee schieten voor een bak bier. Opa kan al beginnen nadenken hoe deze uitgave uit te leggen aan oma. Op het schapenvelleken lijkt de meest geschikte plaats.

KSK speelde met: Nick De Petter, Bart Corthals, Nick Van der Haegen, Davy Cardon, Rik De Vriendt (45’ Sander Béazar), Michaël De Greve (27’ Diederik De Waegeneer), Timmy Bogaert, Carl Grysolle, Pieter Pereboom, Matti Asselman, Floyd Bomongo (87’ Timothy Coppens) & Kris Coen

Trainer: Chris Uyttersprot

Afgevaardigde: Freddy Baeyens

Een gemiste kans voor promotie naar tweede provinciale

KSKE - Zeveren Sportief   1-2

 

Voor het eerst in de geschiedenis van onze Koninklijke Vereniging werd de eindronde voor promotie naar tweede provinciale bereikt. Het lot was ons bovendien bijzonder gunstig gezind want de eerste ronde werden we vrij geloot en naast deze wedstrijd zou ook een mogelijk vervolg op de Gerstjens betwist worden. KSK kreeg met andere woorden een unieke kans om volgend jaar een reeks hoger te spelen, maar niks moest en alles mocht.

De tegenstrever was het onbekende en onaantrekkelijk klinkende Zeveren Sportief. Er werd gezegd dat enkel onze wederom geteisterde grasmat opgezet was met deze loting. Zeveren was gedeeld vierde geëindigd in de C-reeks en verzekerde zich van de barrages na een 0-4 gewonnen testwedstrijd tegen Wortegem. Ons scoutingsapparaat rapporteerde voor het overige niets meer dan normale ploeg op het niveau van derde provinciale met enkel een doelman en een spelverdeler die de regelmaat overstijgt en een boomlange spits. Achteraf bleek het zoals zo vaak nog allemaal te kloppen ook. Een pluim dan ook voor onze scouts.

De grote leek blijkbaar niet warm te lopen voor eindrondevoetbal op deze nochtans zonnige zondag namiddag want slechts een handvol supporters zakten naar het Remi Van Vaerenberghstadion. De door het bestuur van KSK Erembodegem speciaal ingerichte fileflirtzone voor bijzonder goed uitziende mannen in de Avenue Sir Edward De Winter bleef dan ook quasi ongebruikt afgaande op de facebookstatussen van de aanwezigen op KSK. Dit in tegenstelling tot de fileflirtzones op de Aalsterse ring de voorbije week getuige de verhoogde GSM-activiteit tussen de kantine van KSK Erembodegem en Heldergem op de laatste donderdagtraining. Vandaag zou de spanning dan ook van op het veld moeten komen.

In vergelijking met de laatste competitiewedstrijd kon KSK enkele gekwetsten recupereren. De opmerkelijkste wijziging was echter dat William Snoeck centraal in de defensie plaats naam om op dubbele meter Van Steenkiste te spelen. Hierdoor kwam Nick Van Der Haegen op de rechterback ten nadele van Kenny Bogaert. Ook het keepersprobleem was van de baan want we konden na 2 maand terug beschikken over Nick De Petter.

Hoewel beide ploegen elkaar nauwelijks kenden werd besloten de studieronde meteen over te slaan en er vol in te vliegen. Dit resulteerde al gauw tot enkele kansen in een bijzonder aangename openingsfase. Vooral Davy Cardon toonde zich zeer bedrijvig maar vond tot tweemaal toe een attente doelman op zijn weg en zag een doelpunt afgekeurd wegens buitenspel. Gezien het weinige protest gaan we er van uit dat dit terecht was. Hoewel KSK in de beginfase overduidelijk de betere ploeg was lieten de bezoekers zich ook niet onbetuigd en versierden zij op het kwartier misschien wel de beste kans toen draaischijf Van Parys hun nummer 11 vrij voor doel afzonderde maar deze onbesuisd over schoot. Na deze eerste waarschuwing golfde het spel goed op en neer maar het was KSK dat toch de betere mogelijkheden bleef creëren om de score te openen maar zoals gezegd was hun doelman op niveau en gingen pogingen van Michaël Romero en Sven nipt voorlangs.

Wie de kansen mist krijgt het deksel op de neus, zo luidt het gezegde en ook vandaag ging dit weer op want even voor het half uur klommen de bezoekers uit het niets op voorsprong: een ingooi werd door een Zeveraar verlengd naar toren Van Steenkiste die er van dichtbij zijn knikker tegen plaatste en het leer over de lijn frommelde. KSK stond tegen de gang van het spel nu op achterstand. Onze eskaërs reageerden echter meteen maar Davy had opnieuw pech toen de bezoekende goalie weer op de juiste plaats stond op zijn uithaal. Een goal hing echter in de lucht en in minuut 37 hingen de bordjes opnieuw in evenwicht toen een vrije trap op de linker flank van KSK bij Timmy belandde. Deze had de vrijstaande medemaats voor het uitkiezen en aan de tweede paal werd Sven De Coninck gevonden die van dichtbij en op zijn dooie gemakje de oververdiende gelijkmaker mocht binnentrappen. Voor rust noteerden we nog een slap schotje van de bezoekers, geen probleem voor Nick en nog wat halve kansjes voor KSK maar gerust werd met een 1-1 stand na een aangename eerste periode waarin KSK ontegensprekelijk de betere ploeg was. Voorts vermelden we nog dat de bezoekers er bij tijds stevig invlogen met 3 gele kaarten tot gevolg. Hun spits Van Steenkiste kwam hiermee zelfs goed weg na een gemene tackle op de enkels van William

Coach Chris had weinig reden om te wisselen tijdens de rust en stuurde dan ook een ongewijzigd KSK op de mat. Was de eerste helft een aangenaam en open kijkstuk, de tweede helft was dat minder. De bezoekers, die in de eerste periode constant 3 man voorin hielden, opteerden nu voor meer zekerheid en een extra middenvelder terwijl KSK moeilijker in zijn zwierige spel kwam. We kregen nu een eerder tactisch steekspel te zien waarbij het spektakel meer van de spanning dan van het vertoonde spel moest komen. Naarmate de partij vorderde werden de bezoekers wel stilaan beter met de al eerder genoemde Van Parys in de hoofdrol. Deze spelverdeler stak er bij de bezoekers uit Zeveren niet enkel sportief boven uit maar hij bleek ook veruit de grootste zeveraar want naast zijn voetballende kwaliteiten vertoonde hij ronduit irritant gedrag door constant te mekkeren tegen de scheidsrechter en enkele eskaërs proberen een geel karton aan te naaien, zonder succes echter. Maar goed, KSK had het moeilijk zonder echt grote kansen weg te geven maar waar het spel zich in de eerste helft voornamelijk op de helft van de bezoekers afspeelde zagen we nu het omgekeerde beeld. Chris trachtte het tij te keren halfweg de tweede periode door een leeg gespeelde Rik te vervangen door Floyd maar het gewenste effect leverde dit niet op. Integendeel, want wat stilaan begon te dreigen gebeurde omstreeks minuut 70: in de zestien kreeg Van Parys de bal met de rug naar het doel, deze draaide zich- het zal onze vriend niet worden, maar het dient gezegd- prachtig vrij en schoot de bal haarfijn in de winkelhaak. KSK werd koud gepakt op een klasseflits van Van Parys, in de competitie ook al goed voor 20 goals. Deze zin vat zowat de hele wedstrijd samen want in het vervolg hielden de bezoekers het zaakje goed gesloten en een stilaan moegestreden KSK was niet bij machte om nog terug te knokken. Chris gooide wel nog Kenny in de strijd voor Davy en 10 minuten voor tijd kwam Matti in de ploeg voor Bart Corthals maar veel leverde het allemaal niet op. Door deze vervanging viel het doek nu helemaal voor Bart Corthals na een indrukwekkende carrière want ondanks verwoede pogingen van KSK, nog enkele hete standjes voor het Zeverendoel en een mee opgerukte Nick De Petter in de absolute slotfase werden geen verlengingen meet uit de brand gesleept en werd de eindrondedroom stuk geslagen. Bart kan zich nu helemaal toeleggen op de voor hem voorziene rol van klankbord in de kleedkamer voor het volgende seizoen. Langs deze weg willen we dan ook alle dames waarschuwen want Bart en zijn bende smeerlappen zullen ook volgend seizoen geen enkele kans onbenut laten, ook al is het dan opnieuw in derde provinciale.

We kunnen betreuren om de gemiste kans, dat het bij deze ene wedstrijd bleef tegen een ploeg die zeker niet beter was dan KSK- dit seizoen hebben we inderdaad tegen veel betere teams dan dit Zeveren wel gewonnen- maar we kunnen concluderen dat het mooi geweest is. En door deze vroegtijdige uitschakeling kan opa nu met een gerust hart naar de Schotse Highlands. We wensen hem en oma een deugddoende en relaxerende vakantie want een nieuw seizoen ligt al in het verschiet en het zal er op aan komen om snel te pieken gezien de derby volgend jaar enkel in augustus als oefenwedstrijd kan gespeeld worden. En voor een goed begrip, dit is niet de fout van de Koninklijke Sportkring Erembodegem.

KSK speelde met: Nick De Petter, Bart Corthals (80’ Matti Asselman), Diederik De Waegeneer, William Snoeck, Pieter Pereboom, Davy Cardon (72’ Kenny Bogaert), Nick Van Der Haegen, Timmy Bogaert, Rik De Vriendt (60’Floyd Mombongo), Michaël Romero, Sven De Coninck, Sander Béazar & Kim De Latthauwer

Trainer: Chris Uyttersprot

Afgevaardigde: Freddy Baeyens

Wedstijdverslag KSKE - MOORTSELE

Voor de eerste thuiswedstrijd van het nieuwe seizoen kreeg KSK het bezoek van Moortsele. De kalendermaker van de KBVB is blijkbaar wel te vinden voor een grapje want vorig jaar sloot KSK het seizoen af met het tweeluik Moortsele en Heusden. Een hattrick zit er evenwel niet in want de derde in het afsluitende rijtje van vorig jaar, de FC Doggen, is zoals gekend dit seizoen actief op het laagste niveau van het provinciale voetbal. Ook daar blaft de hond maar bijt hij voorlopig ook niet.

KSK deed het met een halve noodploeg met een 2-2 gelijkspel niet onaardig in zijn opener op Heusden en recupereerde vandaag bovendien enkele sterkhouders. Zo kwam Sven terug uit blessure en was William terug beschikbaar na zijn tweede zit. Beiden stonden aan de aftrap. Moortsele van zijn kant was vorig seizoen geen hoogvlieger, haalde niet uit op de transfermarkt en zag zijn eerste match thuis verloren gaan tegen Gijzenzele. Vooraf werd dan ook gerekend op niets minder dan een driepunter.

In een warm en zonovergoten Remi Van Vaerenbergstadion werd onder bijzonder povere publieke belangstelling het thuisseizoen op gang getrapt. Waarschijnlijk was het te goed weer om de mensen naar het voetbal te lokken. De afwezigen hadden overigens overschot van gelijk want het spektakel was in de eerste helft ver te zoeken. Beide ploegen blonken uit in een festival van slechte passes en foute controles en het tempo was wandelvoetbal. Een verklaring werd gezocht in het warme weer maar volgens Nicolas Standaert, zaterdagavond barman van dienst in Café Oxygène en bij gevolg beter op de hoogte dan uw dienaar, was er meer aan de hand. Zoals het een goede barman past huldigde Nicolas het principe van horen, zien zwijgen en toezuipen. Ook bij zijn herexamens werd dit principe toegepast, doch hier met minder succes. In de bakoven van de Gerstjens werd er dus niet veel van gebakken maar het waren, ere wie ere toekomt, de bezoekers die voor het schaarse gevaar zorgen. De snelle rechterflank met het nummer 7 was veruit de gevaarlijkste figuur in de eerste helft, haalde enkele keren zijn achterlijn maar daar was gelukkig nooit een bezoeker om de wenkende kansen af te ronden. Van de in de hoogste afdeling spelende ploeg uit Erembodegem kregen we enkel wat schotjes uit de tweede lijn te zien maar de bezoekende goalie beleefde een rustige namiddag en kon rustig genieten van de zon. Het meeste konden we nog genieten van een dispuut tussen de Moorseelse trainer en zijn verdedigende middenvelder halfweg de tweede helft. De coach liet meteen iemand anders opwarmen maar de soep werd niet zo heet gedronken als ze werd geserveerd. Toch zagen we de bezoekende nummer 6 na rust niet meer terug. Na een bijzonder povere eerste helft werd gerust met een meer dan logische brilscore.

Bij KSK bleef Sander Béazar met ademhalingsproblemen in de kleedkamer. Matti Asselman kwam in zijn plaats zodat coach Chris Uyttersprot zijn troepen diende te herschikken. Ook de bezoekers wisselden: naast de reeds genoemde rebel werd ook de kapitein gewisseld. Zijn vervanger en de nieuwe kapitein, de linksback van Moortsele, zouden in het vervolg een hoofdrol spelen.

Het was hopen op een betere tweede helft en KSK vloog er nu meteen in. Dit resulteerde al onmiddellijk in de openingstreffer na 4 minuten spelen in de tweede helft: Pieter Pereboom profiteerde van geklungel in de bezoekende defensie, speelde Carl aan die met een subtiele tik Mati alleen voor de keeper zette. Deze laatste werkte beheerst af met een schuiver naast de doelman. KSK zat nu op rozen en drukte de gasten weg. Grote kansen bleven uit maar het bezoekende schip maakte serieuze slagzij en verder dan de bal wegtrappen zat er niet in. Vooral de nieuwe kapitein blonk hierin uit en verbrak in zijn eentje het record Gerstenbosshotten. Af en toe zat hij er overigens ook eens glad naast wat maakte dat het record toch niet onaantastbaar lijkt. De KSK-supporters genoten met volle teugen van dit spektakel en ook de verdediger in kwestie zag er stilaan de humor van in. Voetbal, het is en blijft inderdaad maar een spelletje. Intussen was het overigens al 2-0 geworden want op het kwartier kon Sven zich doorzetten, u raadt het al, op de linkerflank van Moortsele. In tegenstelling tot zijn collega aan de overzijde in de eerste helft bereikte Sven wel een ploegmaat en William kon van dichtbij de score verdubbelen. Het zwakke Moortsele stelde hier werkelijk niets tegenover zodat KSK opnieuw in zijn zetel kon leunen en het spelpeil opnieuw verwaterde. Wel was er een opstootje tussen Sven en zijn ingevallen bewaker. Beide kemphanen lieten de spierballen rollen en op aangeven van de SK-aanhang showde Sven zijn tattoo’s. In normale omstandigheden binden gewone stervelingen dan in, maar deze bezoeker had nog meer tattoo’s over het zijn hele lijf en was dan ook niet onder de indruk. Halfweg de tweede helft was iedereen intussen weer ingedommeld toen Moortsele een vrije trap mocht nemen op een interessante plaats. Verstraete zette zich achter de bal en draaide de bal over de muur enig mooi voorbij een kansloze debuterende Jens Van Overwaelle zodat het uit het niets 2-1 stond. Dit was het sein voor KSK om weer even het gas in te duwen en luttele tellen later ranselde de keeper een kopbal van Mati met meer geluk dan kunde uit zijn doel. De doelman had zich deze mirakelsave kunnen besparen want in de daarop volgende corner ging deze wel erg knullig onder de bal door. Sven bedankte en knikte de 3-1 binnen, de KSK-supporters van hun kant kraaiden van de pret. Enkel jammer van de pas geschilderde doelpalen waartegen de flaterende doelman zijn frustratie koelde. Coach Chris voerde intussen enkele wissels door: zo kwam Cédric Baes in de ploeg voor Davy Cardon en werd een leeg gespeelde Kristof Bombeke vervangen door Floyd. Speelde Kristof door omstandigheden waarover Nicolas Standaert niet verder wenste uit te wijden niet zijn beste wedstrijd, we waren toch blij dat hij vandaag in ons team zat. Zijn vervanger Floyd pakte meteen uit met enkele shownummertjes en kreeg zo de toeschouwers op zijn hand. In het slotkwartier versierde een nu losgeslagen KSK onder impuls van een stilaan op dreef rakende Carl Grysolle kans op kans om de score verder op te drijven. Het was echter op een stilstaande fase dat de score verder werd uitgediept: Pieter Pereboom krulde met links een vrije trap enig mooi in de linkerbovenhoek. Toch slopen de bezoekers even later opnieuw dichterbij toen opnieuw Verstraeten een verre inworp in doel verlengde zodat het stilaan een heuse doelpuntenkermis werd op de Gerstjens. Wie dat na de erbarmelijke eerste helft had voorspeld werd terecht gek verklaard. Enkele minuten later moest Jens Van Overwaelle zowaar nog alles uit de kast halen om op een gelijkaardige fase een derde treffer van de bezoekers te verhinderen en zo te voorkomen dat het nog spannend zou worden. Maar verder dan dit kwamen de bezoekers niet zodat de zege logisch en verdiend in Erembodegem bleef tegen een bijzonder matig Moortsele.

We hoeden ons om de rekening van een ander te maken, maar willen Moortsele toch bij deze waarschuwen dat er niet elk jaar een lelijk eendje in de reeks zit zoals vorig jaar het geval was. KSK van zijn kant kan met 4 op 6 terugblikken op een geslaagde competitiestart maar zal volgende week vol aan de bak moeten op het veld van groot titelkandidaat Schelde. Er is alvast één meevaller: ex-KSK’er Michaël Romero ontbreekt er wegens een blessure. Rouwig zijn we hier zeker niet om.

KSK speelde met: Jens Van Overwaelle, Kristof Bombeke (75’ Floyd Mombongo), Diederik De Waegeneer, Davy Cardon (75’ Cédric Baes), Nick Van Der Haegen, Kenny Bogaert, Carl Grysolle, William Snoeck, Sven De Coninck, Sander Béazar (46’ Matti Asselman), Pieter Pereboom & Timothy Coppens

Trainer: Chris Uyttersprot

Afgevaardigde: Freddy Baeyens

Wat als er tijdens de rust een dweiltje zou zijn geslagen?

delhaize

KSKE – FC Wieze                                                                              2-2

De maand oktober loopt stilaan op zijn eind maar voor KSK was het sportief nog geen hoogvlieger want er werd zowaar nog niet gewonnen: zo werd er verloren bij titelfavoriet Burst, viel de match tegen SV Ressegem in het water en ook vorige week op het veld van toenmalig leider Standard Denderleeuw werd een wenkende zege weggegeven in de slotminuten. Het gevolg was dat KSK, weliswaar met nog een wedstrijd tegoed, uit de fel begeerde top 3 was gevallen en winst vandaag tegen Wieze een must was.

Wieze dus. Deze werden voor aanvang van het seizoen door coach Chris Uyttersprot in het eerste en tot op heden enige “Corpo Bello interview van de week” uitgeroepen tot mogelijke verrassing, een uitspraak die in Oudegem nog steeds zwaar op de maag ligt. De voorspelling van Chris komt vooralsnog niet uit want Wieze doet het weliswaar beter dan de vorige jaren toen ze steevast in de gevarenzone vertoefden maar vorige week speelden zij amper 4-4 gelijk tegen de FC Doggen, vorig jaar nog actief in de vierde provinciale, de laagste reeks in het provinciale voetbal. Spektakel, 4 goals en offensief bij schot zou de conclusie kunnen zijn maar de voorbije weken konden we vaststellen dat zowat elke modale derdeprovincialer er met gemak minstens 5 scoort tegen Doggen. Kerksken legde er zelfs 6 in het maandje maar kreeg bij KSK een pak voor de broek. Om maar te zeggen: ondanks het ontbreken van een zege sinds 29 september waren we er vooraf redelijk gerust in.

In verband met het Corpo Bello interview van de week toch nog even dit aan de verantwoordelijke hiervan: we zouden op onze KSK-website graag een vervolg breien aan deze potentierijke rubriek willen we ook volgende maand de kaap van de 3.000 bezoekers ronden. Op Peter Cooman zouden we dan ook niet meer wachten maar diverse ex-KSK coryfeeën staan te popelen om geïnterviewd te worden. Guy D’Hauwers is er hier bij voorbeeld eentje van, heeft hier sinds vorige week tijd voor en bronnen dicht bij deze ex-trainer meldden ons dat hij deze dienst zelf volledig gratis aan KSK zou willen aanbieden.

Over naar de match want hiervoor worden de matchverslagen uiteraard geschreven. We beginnen zoals gewoonlijk met de ploegopstelling want ook hierover viel een aardig woordje te vertellen: in vergelijking met vorige week kwam Timothy Coppens in de ploeg voor Amani maar dit was niet het opmerkelijkste! Want voor de tweede opeenvolgende weekend kreeg coach Chris Uyttersprot te maken met de “verbouwersknie”: dit is een plots opgelopen blessure aan de knie - meestal vlak voor aanvang van de match- waardoor spelen onmogelijk wordt en de coach in der haast nog een tactische vondst uit zijn hoge hoed moet toveren. Vorige week diende William Snoeck nog verstek te geven met een dergelijke blessure, deze week was Kenny Bogaert het slachtoffer. Het gevolg was dat Kristof Bombeke na enkele weken blessureleed zijn rentree maakte en Pieter Pereboom opnieuw plaats nam centraal in de defensie. Toch ook nog even dit: hoewel de symptomen van een bouwvakkersknie zowat dezelfde zijn als een zaalvoetballersknie – in een niet zo ver verleden nog een ware plaag- heeft het ene hoegenaamd niets met het andere te maken. We hebben het voor de zekerheid nog even nagelezen in de vakliteratuur, voor de mensen beginnen te roddelen.

De match begon direct met een bommetje van Wieze. Gelet op de gebaarde spitsen van Wieze was dit niet echt verrassend maar het was niet nodig om dekking te zoeken: meten na de aftrap probeerde één van de twee Hallouzi-broeders onze doelman Timothy Persoons weg te blazen met een verre lob maar de stevige westenwind zorgde ervoor dat de poging van Hallouzi al snel terug naar af waaide. Voor het overige was het wennen aan de speciale omstandigheden want de wind waaide zoals gezegd strak en luttele minuten na de aftrap begon het ook stevig te regenen. Toch verhinderden deze moeilijke omstandigheden geenszins het spektakel want na wat halve kansjes voor KSK in de openingsfase ging de bal terecht op de stip voor KSK na onoordeelkundig uitkomen van de bezoekende doelman. Rechtsachter Karl Jonkheere zette zich achter de bal en trapte deze feilloos in de linkerbenedenhoek. Lang konden onze eskaërs echter niet van de voorsprong genieten want amper afgetrapt hingen de bordjes alweer in evenwicht: na een vrije trap stond hun rechtsachter Garcia moederziel alleen aan de tweede paal. Na bij wijze van spreken eerst nog zijn krant te hebben gelezen kon deze ongehinderd binnen koppen zodat alles te herdoen was.

De lucht werd intussen dreigender, donkere wolken pakten zich samen boven het Remi Van Vaerenbergstadion en de bezoekers uit Wieze werden stilaan de betere ploeg. In minuut 20 resulteerde dit in een unieke kans voor de bezoekers om op voorsprong te komen want de scheidsrechter had hands gezien van Pieje en legde de bal op de stip. Een hand was er zeker bij maar van op 1 meter kan een bal al eens aangeschoten worden. Goed, bal op de stip en overdreven geel voor Pieje – waarom de keeper geen kaart kreeg aan de overkant is hierbij inderdaad een terechte bedenking. De nummer 8 van Wieze zette zich achter de bal, trapte nog niet zo slecht maar keeper Timothy Persoons schudde een sublieme redding uit zijn mouwen en voorkwam de 1-2.

KSK had het moeilijk en veel kansen noteerden we niet, het was dan ook ver tot aan de bovenste goal, maar toch kwamen onze jongens in minuut 28 op voorsprong: een goed aangesneden vrije trap van Pieje van op onze rechterflank werd door onze kleinste man Nick Van Der Haegen keurig in het doel gekopt zodat we zonder echt goed te spelen opnieuw op voorsprong stonden. De regen viel in het slotkwartier nu met bakken uit de lucht en de fans dienden nu in grote getale plaats te nemen in de gloednieuwe “Bart Corthals-stand” schuin achter het doel aan de kantine. In deze extreme omstandigheden werd deze constructie aan een eerste echte serieuze test onderworpen en het dient gezegd: de tribune met gescheiden afvoer van regenwater en afvalwater doorstond deze lakmoesproef met glans: geen van de zowat 30 toeschouwers onder deze tribune haalde met natte voeten de rust. Op het veld haalde KSK ook zonder averij de koffie maar hiervoor had het even voor rust opnieuw een goede Timothy nodig om een kopbal van onder zijn lat te tikken. KSK was weliswaar iets beter in het spel maar de grootste en gevaarlijkste kansen waren voor Wieze zodat toch ietwat gevleid met 2-1 werd gerust.

Tijdens de rust gingen de hemelsluizen pas echt goed open zodat het hele terrein blank kwam te staan. Voorzitter Guy Arys werd al licht nerveus want de scheidsrechter overweegde zelfs een afgelasting van de tweede helft. Hoe het dan zit met de terugbetaling van tickets en VIP-arrangementen, ik weet het ook niet. Inderhaast werden Kenny Bogaert en Yono Van Gerven opgetrommeld om met aftrekkers het terrein opnieuw speelklaar te maken. Gedweild werd er echter niet. Ook de lijnen werden gekalkt maar in een vijver liep dit toch niet van een leien dakje. Nadat de scheidsrechter hem wat interessant had kunnen maken werd dan toch logischerwijze weer hervat. De hemel was intussen immers helemaal opgeklaard.

Tijdens de tweede helft was academisch voetbal op het zware terrein logischerwijze uitgesloten en ontspon zich een gevecht. Het was KSK dat hierbij het best voor de dag kwam maar na 10 minuten spelen werd wegglijden van Kristof Bombeke genadeloos afgestraft: goede voorzet van op de rechterflank en Baert kopte de 2-2 kansloos voorbij Timmy. Het was het laatste offensieve wapenfeit van de bezoekers die zich vanaf de gelijkmaker massaal voor de eigen kooi terug plooien. Tot kansen kwam KSK in de beginfase niet maar Wieze had het stilaan moeilijker. Vooral de linkerback liet zijn frustraties de vrije loop en schold alles en iedereen uit voor “putain”. Na kritiek dat we in onze matchverslagen ons te veel inlaten met het verwijten van de tegenspelers hadden we ons voorgenomen ons leven te beteren maar in dit geval werden we uitgedaagd. Onze supporters deden dan ook gretig mee, een opgestoken duim van de linkerback volgde richting onze kop die het hele tafereel wel kon smaken. Klassereactie in een amicale sfeer van deze speler, zo kan het dus ook, Pros!

Wieze dus in de loopgraven en KSK in het offensief om de drie punten thuis te houden. Halfweg de tweede helft kwam Amani in de ploeg voor de al geel geboekte Matti en de Koninklijke uit Erembodegem werd stilaan dreigender: de bezoekende goalie moest vol aan de bak op pogingen van Tijsh, Radek en Bombi, er waren enkele hete standjes, 2 keer appel voor hand is de zestien maar de scheidsrechter had zijn bril tijdens de rust in de kleedkamers gelaten en zag kennelijk niets meer. Verder versierde KSK een handvol corners waar echter veel te weinig mee gedaan werd. Nochtans Jean-Pierre Du Song wist keer op keer te voorspellen waar de bal terecht zou komen. Met in de laatste 10 minuten Daan Willems voor Tijs Van Gerven opteerde coach Chris voor nog meer gestalte in het team. Het leverde veel druk op voor KSK maar de doelman uit Wieze, vooraf beschouwd als een niet al te betrouwbaar sluitstuk, verhinderde diverse malen de bevrijdende Erembodegemse treffer. In een prangende slotfase deed hij zijn kunstjes nog 2 keer over op evenveel pogingen van Timmy maar zelfs bij een derde poging bleef de bal in de modder steken voor het doel. Het teleurstellende gelijkspel bleef dan ook op het bord staan, maar inderdaad, hoe zou de partij zijn afgelopen mochten Kenny en Yono in de zone voor het doel tijdens de rust een dweiltje hebben geslagen?

Met het punt schiet KSK bijzonder weinig op. De andere uitslagen met onder andere verlies voor het kopduo Denderleeuw en Burst lieten nochtans toe om zaakjes te doen in het klassement. Het gevolg van deze halve uitschuiver is dat het volgende duel op het veld van ploeg in vorm SK Denderhoutem zich aandient als een zogenaamd sleutelduel. Indien de top 3 ambities gewettigd dient het echte Erembodegem dan ook volgende zondag op te staan op Den Deysel.

 

KSK speelde met: Timothy Persoons, Diederik De Waegeneer, Pieter Pereboom, Carl Jonckheere, Timmy Bogaert, Kristof Bombeke, Tijsh Van Gerven (80’ Daan Willems), Timothy Coppens, Nick Van Der Haegen, Matti Asselman (70’ Amani) Radek Sidorski, Sander Béazar & Yono Van Gerven

Coach: Chris Uyttersprot

Afgevaardigde: Freddy Baeyens

Verzorger: Kenny Bogaert

Terreinaftrekkers: Kenny Bogaert en Yono Van Gerven

Matchbal werd geschonken door: AD Delhaize Erembodegem

delhaize

 

 

Voorbeschouwing KSK - FC Doggen

Volgende zondag staat de Erembodegemse derby op het programma. Het grote KSK Erembodegem ontvangt zijn kleine buur FC Doggen ofwel een duel tussen de mannen van de Plesj en de jongens uit de wijk. Het belooft in vele opzichten een historische burenstrijd te worden want de kans zit er dik in dat we het in de toekomst weer minstens een jaartje zonder moeten doen. We verduidelijken:

Om te beginnen is er onze eigen Koninklijke: voor het seizoen werden de ambities opgeschroefd. De eindronde, niets minder was het doel. Twee speeldagen voor het einde is KSK nog steeds in de running voor deze prijs en een eventuele promotie naar tweede provinciale, maar laten we wel wezen: de kansen voor KSK op promotie zijn eerder klein: vooreerst moet het eindrondeticket nog bemachtigd worden en ook hier liggen de kaarten moeilijk aangezien concurrent SK Denderhoutem één punt voor staat en een haalbaar programma heeft voor zijn komende opdrachten. Kerksken en Moorsel was immers ook voor KSK een logische 12 op 12. En zelfs als de eindronde gehaald wordt, moeten nog 3 wedstrijden gewonnen worden. Er dienen dus nog heel wat horden genomen te alvorens wil de Koninklijke dit seizoen de sprong naar tweede maken, al mogen we blijven dromen. Winst is dus een must voor KSK!

Een heel ander verhaal bij de tweede speler van de derby: de FC Doggen. Waar zij als nieuwkomer uit vierde provinciale bij de vorige derby nog mooi in de middenmoot geparkeerd stonden – het verschil tussen KSK en hen bedroeg toen amper een handvol punten- zijn zij na een dramatische reeks van 3 op 45 afgegleden naar de voorlaatste plaats en zijn zij aangewezen op een felle strijd met Wit-Zwart 93 om de rechtstreekse degradatie naar vierde provinciale, de laagste reeks in het provinciale voetbal, te vermijden. Dat in deze strijd niets of niemand wordt ontzien bewijst een klacht van FC Doggen tegen Nederhasselt wegens een niet speelgerechtigde speler waardoor zij er drie punten bij kregen voor de “groene tafel” en hun puntentotaal in de terugronde in één klap werd verdubbeld. Ondanks deze extra punten is Doggen nog steeds niet in veilige haven en moeten zij, net zoals KSK, nog één punt goed maken op hun rechtstreekse concurrent om niet rechtstreeks te zakken. Winst is dus een must voor FC Doggen!

Voor deze wedstrijd zijn er bij KSK ook enkele afwezigen: Nick Van Der Haegen pakte vorige week op Wit-Zwart zijn derde geel en is dus jammerlijk geschorst. Ook achter het aantreden van Carl Grysolle (blessure) en Pieter Pereboom (reis) staan nog vraagtekens. Raakt “The Kid” nog fit, landt het vliegtuig van Pieter op tijd op Zaventem? Zondag weten we het antwoord. In het slechtste geval hebben we uiteraard genoeg valabele vervangers achter de hand. Eventueel iemand optrommelen van D’ aa beloften die nog aangesloten is bij KSK is bij ons alvast niet aan de orde.

Over de ploeg van Doggen tasten we een beetje in het duister. Laatst lazen we bij voorbeeld vóór de cruciale – en verloren- match tegen Wit-Zwart dat Christophe Deberlanger out zou zijn met een stressfactuur. Maar wie verscheen zondag aan de aftrap? Juist! Het is dus opletten dat ze ons geen zand in de ogen strooien. Wat we wel weten is dat Bruno Marginet, vorige week goed voor drie doelpunten in de match tegen VC Ressegem, er wegens een schorsing niet bij zal zijn. Hij pakte in de slotfase een tweede gele kaart in het tumult na de late 3-3 gelijkmaker nadat Doggen een 3-1 voorsprong had weg gegeven. Pijnlijk. Wordt zijn vervanger Clocheret of toveren ze op Resschebeke een nieuw wit konijn uit hun hoge hoed? Ook hier zullen we zondag pas het antwoord weten.

Het belooft in alle opzichten dan ook een boeiende en spannende derby te worden met als vraag: wie wordt de ploeg van 't dorp?

De vraag stellen is ze beantwoorden.

 

De matchval voor komende zondag wordt geschonken door:

Reserven KSK Erembodegem

Open VLD Erembodegem

Voorbeschouwing KSK Erembodegem - FC Doggen

Volgende zondag staat de Erembodegemse derby op het programma. Het grote KSK Erembodegem ontvangt zijn kleine buur FC Doggen ofwel een duel tussen de mannen van de Plesj en de jongens uit de wijk. Het belooft in vele opzichten een historische burenstrijd te worden want de kans zit er dik in dat we het in de toekomst weer minstens een jaartje zonder moeten doen. We verduidelijken:

Om te beginnen is er onze eigen Koninklijke: voor het seizoen werden de ambities opgeschroefd. De eindronde, niets minder was het doel. Twee speeldagen voor het einde is KSK nog steeds in de running voor deze prijs en een eventuele promotie naar tweede provinciale, maar laten we wel wezen: de kansen voor KSK op promotie zijn eerder klein: vooreerst moet het eindrondeticket nog bemachtigd worden en ook hier liggen de kaarten moeilijk aangezien concurrent SK Denderhoutem één punt voor staat en een haalbaar programma heeft voor zijn komende opdrachten. Kerksken en Moorsel was immers ook voor KSK een 12 op 12. En zelfs als de eindronde gehaald wordt, moeten nog 3 wedstrijden gewonnen worden. Er dienen dus nog heel wat horden genomen te alvorens wil de Koninklijke dit seizoen de sprong naar tweede maken, al mogen we blijven dromen. Winst is dus een must voor KSK!

Een heel ander verhaal bij de tweede speler van de Derby: de FC Doggen. Waar zij als nieuwkomer bij de vorige derby nog mooi in de middenmoot geparkeerd stonden – het verschil tussen KSK en hen bedroeg toen amper een handvol punten- zijn zij na een dramatische reeks van 3 op 45 afgegleden naar de voorlaatste plaats en zijn zij aangewezen op een felle strijd met Wit-Zwart 93 om de rechtstreekse degradatie naar vierde provinciale, de laagste reeks in het provinciale voetbal, te vermijden. Dat in deze strijd niets of niemand wordt ontzien bewijst een klacht van FC Doggen tegen Nederhasselt wegens een niet speelgerechtigde speler waardoor zij er drie punten bij kregen voor de “groene tafel” en hun puntentotaal in de terugronde in één klap werd verdubbeld. Ondanks deze extra punten is Doggen nog steeds niet in veilige haven en moeten zij, net zoals KSK, nog één punt goed maken op hun rechtstreekse concurrent om niet rechtstreeks te zakken. Winst is dus een must voor FC Doggen!

Voor deze wedstrijd zijn er bij KSK ook enkele afwezigen: Nick Van Der Haegen pakte vorige week op Wit-Zwart zijn derde geel en is dus jammerlijk geschorst. Ook achter het aantreden van Carl Grysolle (blessure) en Pieter Pereboom (reis) staan nog vraagtekens. Raakt “The Kid” nog fit, landt het vliegtuig van Pieter op tijd op Zaventem? Zondag weten we het antwoord. In het slechtste geval hebben we uiteraard genoeg valabele vervangers achter de hand. Eventueel iemand optrommelen van D’ aa beloften die nog aangesloten is bij KSK is bij ons alvast niet aan de orde.

Over de ploeg van Doggen tasten we een beetje in het duister. Laatst lazen we bij voorbeeld vóór de cruciale – en verloren- match tegen Wit-Zwart dat Christophe Deberlanger out zou zijn met een stressfactuur. Maar wie verscheen zondag aan de aftrap? Juist! Het is dus opletten dat ze ons geen zand in de ogen strooien. Wat we wel weten is dat Bruno Marginet, vorige week goed voor drie doelpunten in de match tegen VC Ressegem, er wegens een schorsing niet bij zal zijn. Hij pakte in de slotfase een tweede gele kaart in het tumult na de late 3-3 gelijkmaker nadat Doggen een 3-1 voorsprong had weg gegeven. Pijnlijk. Wordt zijn vervanger Clocheret of toveren ze op Resschebeke een nieuw wit konijn uit hun hoge hoed? Ook hier zullen we zondag pas het antwoord weten.

Het belooft in alle opzichten dan ook een boeiende en spannende derby te worden. Supporters op post!

De matchbal wordt geschonken door:

- Reserven KSK Erembodegem

- Open VLD Erembodegem

Subscribe to this RSS feed

Log in or create an account