log in

Sleutelmatch gaat verloren

Rate this item
(0 votes)

delhaize

SK Denderhoutem – KSKE                                                     1-0

We are KSK Erembodegem! Wij zeggen de dingen zoals ze zijn en verschuilen ons niet achter holle, nietszeggende uitspraken zoals daar zijn: “vorig jaar was het een prachtig seizoen”, “we komen er wel” en “we hebben dan toch een mooi terrein”. Neen, dat doen we niet – dat laatste gelooft toch niemand- maar zoals vorige week gesteld in deze rubriek kondigde de verplaatsing naar Denderhoutem zich als richtinggevend aan voor een groot deel van het seizoen: winst zou betekenen dat we opnieuw mee zijn met de toppers, verlies zou ons voor een tijdje uit de running slaan voor een plek bij de top 3 en was dan ook geen optie. We spraken zelfs van een sleutelduel. In café Oxygène waren deze woorden op zaterdagavond blijkbaar zeer goed doorgedrongen want een vrouwelijke fan ondernam alvast een poging om het sleutelbeen van een KSK-speler te breken, gelukkig bleef de schade beperkt tot een schouder uit de kom.

Plaats van het gebeuren was Den Deysel. De vorige ontmoeting van beide teams op dit terrein werd één van de zwartste bladzijden uit het nochtans roemrijke geschiedenisboek van onze Koninklijke Sportkring want die wedstrijd eindigde op een 8-0 nederlaag voor KSK. Het waren wel andere tijden: uw verslaggever, die voor het overige anoniem wenst te blijven, stond toen nog in de basis en maakte er een goal (ze staat er nog steeds): bij een 6-0 tussenstand boordevol vertrouwen terugkoppen op doelman Yono die volstrekt kansloos was en de bal via de paal zag binnengaan, het was du jamais vu! Maar zoals gezegd: het waren andere tijden want andere starters op die zaterdagavond waren onder andere Willy De Geyseleer, Bart Corthals, Michaël De Greve, Sven De Conick en Robbie Van Cauter.

Inderdaad, over Robbie Van Cauter, in een niet zo ver verleden nog een vaste klant in deze rubriek – merk op dat we niet meer spreken over een matchverslag- maar tegenwoordig onder de radar opererend, blijft het opmerkelijk stil de laatste tijd. Bij het bezoek aan één van zijn ex-clubs werd Robbie echter verwacht maar even voor aftrap kreeg Chris Van Der Haegen volgend bericht op zijn GSM van hoger genoemde: “Ben ziek, lig al twee dagen in mijn bed. Hou mij op de hoogte als er iets gebeurd”. De witte BMW M3 die een heel weekend op het dorp reglementair (!) geparkeerd bleef staan, een dergelijk onheilspellend bericht, er is duidelijk meer aan de hand dan enkel een kapotte boîte maar grote zorgen maken we ons vooralsnog niet: volgende week rekenen we op een fitte Robbie voor zijn verjaardagsweekend. De enige conclusie die we nu trekken is dat Robbie alleen op zijn appartement was bij het versturen van dit sms’je.

Sportief konden we bij KSK een aantal wissels melden: William Snoeck verving vooraan rechts de geelgeschorste Matti Asselman terwijl Kenny Bogaert opnieuw plaats nam centraal achterin waardoor er geen plaats meer was voor Kristof Bombeke in de basis. Zowel William als Kenny waren dus hersteld van hun “verbouwersknie” waarvan vorige week werd bericht. Omdat we telkens iets educatief in deze rubriek willen steken voegen we hieraan graag toe dat naast de vorige week vermelde symptomen van een verbouwersknie ook te melden valt dat deze blessures vrij snel helen en de onbeschikbaarheid grosso modo beperkt blijft tot maximaal twee weken. Tot zo ver het educatieve luik, want Guido heeft gelijk: dat Doggen vorig jaar in vierde provinciale speelde, de laagste reeks in het provinciale voetbal, weet ondertussen iedereen.

De wedstrijd dan: deze begon op het grote en goed liggende terrein redelijk evenwichtig met een tweetal kansen voor de beide ploegen in het openingskwartier: de eerste was voor KSK maar het schot van William eindigde in het zijnet terwijl onze Timothy een rush van de linkerflankspeler van Denderhoutem diende te stuiten. Verder was er voor KSK nog een kans voor Timmy Bogaert en ook aan de overzijde was er nog een gevaarlijke poging van de thuisploeg. Het eerste kwartier was aardig, het tweede kwartier was dit veel minder: er werd veel minder gecombineerd en het middenveld werd overgeslagen. De tactiek van de thuisploeg was hierbij duidelijk: lange crossballen richting hun snelle linkerflank. Vorige week zal dit ongetwijfeld tot succes hebben geleid – getuige de 5 gescoorde doelpunten- maar ondanks onze ontegensprekelijk mindere vorm zou de thuisploeg toch iets inventiever voor de dag moeten komen. De aanvallende intenties van KSK waren eerder beperkt: centrale middenvelders Tijsh en Nick kwamen wel erg diep teruggezakt om de bal op te vragen en dat deden de spitsen op hun beurt en op de diepe ballen hanteerde de thuisploeg de buitenspelval vakkundig zodat onze spitsen regelmatig werden afgevlagd voor offside. De grensrechter kreeg er zowaar een compliment voor van de Denderhoutemse libero: “Goed gevlagd, scheids”! Al had hij even goed mogen zeggen: “Goed gevlagd, pa!” want de grensrechter was inderdaad zijn vader. De man deed het correct, maar was deze match dan echt de enige waar deze vlaggenman kon ingezet worden? Of wou hij zijn zoon ook eens zien spelen?

Soit, op het halfuur zagen de talrijk opgekomen fans een gevaarlijke uitbraak op de rechterflank van de thuisploeg. Er volgde een voorzet die maar half werd weggewerkt door Timothy en in de voeten van Malfroid belandde. Deze aarzelde niet en legde de 1-0 in het doel zodat KSK op achtervolgen aangewezen was. Aangezien er iets was gebeurd werd Robbie verwittigd, en dit met een d.

Het ging voor onze sportkringers al heel wat moeizamer en na de 1-0 verbeterde het niet want Denderhoutem drukte door, legde nu ook de beste combinaties op de mat en een tweede doelpunt zat er aan te komen. Er was tot twee keer toe een goede Timothy nodig om te verhinderen dat de thuisploeg met een dubbele voorsprong de kleedkamers zou intrekken en te maken dat de match niet bij de rust was gespeeld. Er werd echter gerust bij een verdiende 1-0 voorsprong voor Denderhoutem.

Geen wijzigingen bij KSK dat in de tweede helft op zoek moest naar zijn betere voetbal om de achterstand proberen ongedaan te maken. De thuisploeg van zijn kant ging nu achterover leunen, liet KSK het meeste balbezit en rekende op de counter via hun snelle flanken. Het gevolg was een kansarme openingsfase van de tweede helft. Er waren enkele halve kansjes voor onze sportkringers maar al te vaak was de laatste pass niet juist of zat er nog een been van de gastheren tussen en ook de keeper zat er een paar keer goed tussen voor het echt gevaarlijk begon te worden. Neen, dan waren de uitbraken van Denderhoutem veel gevaarlijker: zo hield Timothy Renneboog van de 2-0 en waren ze er ook nog eens bijzonder dichtbij na een verre inworp van op de rechterkant: de kopbal ging maar nipt over. De Erembodegemse supporters hadden weinig om zich aan op te warmen of om over te praten. Het meeste rumoer in het bezoekersvak ontstond er bij de vraag voor welke gelegenheid het volgende feestje in Café De Plesj zal georganiseerd worden. Halfweg de tweede helft voerde coach Chris zijn eerste wissel door: William ging naar de kant voor Bert De Vriendt. Aan het spelbeeld veranderde echter weinig: KSK dat de aanval zocht maar niet tot grote kansen kwam, een afwachtende thuisploeg die loerde op de tegenaanval maar hierbij wel de grootste mogelijkheden versierde maar nogmaals stuitte op een sterke Timothy. Aan de overkant moest ook de thuisdoelman vol aan de bak op een mooie vrije trap over de muur van Tijsh maar de keeper haalde de bal met veel klasse uit de korte hoek.

We waren intussen aanbeland in het slotkwartier en Chris ging nogmaals aan het wisselen: Nick ging van het veld voor Bombi en KSK ging nu man op man spelen. Het resulteerde in een opwindend slotkwartier met kansen voor de beide ploegen: de plaatselijke doelman moest zich onderscheiden op een poging van Tijsh, een kopie van de hierboven beschreven fase resulteerde opnieuw in een kopbal juist naast na een verre inworp van de thuisploeg en vijf minuten voor tijd stuitte Malfroid in een één tegen één situatie op Timothy, toch de beste eskaër van de namiddag. In de slotminuten –met Sander Béazar op het terrein voor Pieter Pereboom - noteerden we alsnog twee reuzenkansen voor KSK maar de zeer sterk spelende thuiskeeper keerde een poging van zeer dichtbij –onmogelijk te zien wie als laatste eskaër de trekker overhaalde- en in het absolute slot ging een ultieme poging van Tijsh net niet onder de grijparmen van de keeper door zodat er toch geen punt werd meegenomen naar Erembodegem en de nederlaag die absoluut niet mocht geleden worden toch werd geïncasseerd. Op het einde zat er gelet op de kansen nog een puntje in maar tijdens grote delen van de match was Denderhoutem toch de betere ploeg met een aantal grote kansen. Er was een goede Timothy nodig om te beletten dat de match dan al niet was gespeeld zodat de Denderhoutemse zege zeker niet gestolen was.

Het resultaat is een wel erg povere 2 op 12 en een stek in de grijze middenmoot, een plaats die toch niet strookt met de ambities van KSK bij het begin van het seizoen. Het is dan ook de hoogste tijd om ons te herpakken en opnieuw aan te knopen met de zege. Dit moet dan volgende week maar gebeuren tegen Nederhasselt, dat na een dramatische start nu 6 op 6 pakte tegen promovendi Wit-Zwart 93 en Doggen, want op de redders op de surfplank en uit het verre New York zal het toch nog even wachten zijn.

 

KSK speelde met: Timothy Persoons, Diederik De Waegeneer, Pieter Pereboom (85 Sander Béazar), Carl Jonckheere, Timmy Bogaert, Tijsh Van Gerven, Timothy Coppens, Nick Van Der Haegen (75’ Kristof Bombeke), Kenny Bogaert, William Snoek (60’ Bert De Vriendt) Radek Sidorski & Yono Van Gerven

 

Coach: Chris Uyttersprot

Afgevaardigde: Freddy Baeyens

 

delhaize

 

 

 

Last modified onwoensdag, 16 september 2015 12:53

Leave a comment

Make sure you enter all the required information, indicated by an asterisk (*). HTML code is not allowed.

Log in or create an account