Logo
Print this page

Laatste thuiswedstrijd van het seizoen

Rate this item
(0 votes)

Voor de laatste thuiswedstrijd in de reguliere competitie kreeg KSK het bezoek van staartploeg Moortsele dat door de resultaten van de zaterdagavondmatchen weliswaar al mathematische zekerheid had verworven over de eindronde. Bij KSK spreken we inderdaad over de reguliere competitie want vandaag konden wij ons op onze beurt verzekeren van een plaatsje in de eindronde. Hiervoor zouden we bij winst meestal een goede zaak doen, maar ook een gelijkspel of zelfs een nederlaag kon genoeg zijn, afhankelijk van het resultaat van enig overgebleven concurrent Azalea.

In vergelijking met de vorige week verloren tennismatch op Cercle Melle kon KSK terug beschikken over Davy Cardon en Pieter Pereboom die dan ook aan de aftrap kwamen. Doelman Yono Van Gerven sukkelde al een hele week met een spierblessure aan de dij en deed een ultieme test bij de opwarming maar haakte alsnog geblesseerd af. Helaas bestaan er voor het regelen van de besnaring in de dijen nog geen gespecialiseerde machines. Jarrick Nys was de vervanger met dienst.

Voorts vermelden we dat de wedstrijd van vandaag vooral in het teken stond van het afscheid van Bart Corthals die na een lange en succesrijke carrière met passages langs onder andere Eendracht Aalst, TK Meldert, Terjoden, Heldergem en Massemen zijn schoenen aan het einde van het seizoen aan de haakt hangt na 11 seizoenen KSK Erembodegem

Een aantal intense aprilse grillen maakten het terrein van het Remi Van Vaerenbergstadion zeer moeilijk bespeelbaar. Het openingskwartier verliep dan ook uiterst rommelig met twee ploegen die alle moeite hadden om zich aan te passen aan de gladde staat van het veld. Zo zagen we Sven De Coninck een tiental meter wegglijden alvorens tot stilstand te komen en zelfs Bart Corthals pakte uit met een sliding zoals we deze de voorbije elf seizoenen nooit hadden gezien. Lang geleden, Bart was miniem, had een trainer hem eens gezegd dat wie op de grond ligt kansloos is. Hopelijk onthouden ook de opvolgers deze les. De truitjeswasser van onze Koninklijke vereniging hoopt het alvast ook. In de beginfase was KSK licht de betere ploeg maar het gladde veld maakte het voor de ploeg met de meest aanvallende intenties niet gemakkelijk. Op het eerste schot op doel was het meer dan 20 minuten wachten. Het kwam op naam van Timothy Bogaert maar was niet meer dan een opwarmer voor de bezoekende doelman. Ook aan de overkant was er hierop dreiging op een doorgeschoten bal maar Nick Van der Haegen kon tijdig opruimen. De partij bleef lang op slot maar brak nu stilaan open en kort erna was er de eerste grote kans in de wedstrijd maar op de plaatsbal van Pieter Pereboom pakt de bezoekende goalie uit met een goede reflex. Ook Sven waagde zijn kans maar zijn schot ging naast. Van bezoekende zijde, die vooral focusten op verdedigen, zagen we nog niet veel maar in minuut 41 kwamen ze wel vanuit het niets op voorsprong: een verre uitrap van hun keeper botste en werd weinig oordeelkundig beoordeeld door de KSK-defensie waardoor Duytschaever alleen voor Yarrick verscheen en de 0-1 simpel kon binnentrappen. De tijd was te kort voor KSK om nog te reageren zodat er gerust werd met een onverdiende 0-1 achterstand na een toch wel teleurstellende eerste helft waarbij het vuur ontbrak bij een gelaten KSK. Vanuit Sint-Amandsberg bereikte ons wel goed nieuws: niet dat de lang beloofde streaker er eindelijk zijn opwachting had gemaakt maar concurrent Azalea stond er 0-2 in het krijt tegen Schelde.

Met dezelfde 11 gingen onze eskaërs op zoek naar meer. Hierbij zagen we een zelfde spelbeeld als in de eerste helft met KSK dat kampeerde op de helft van de bezoekers die met 2 vooraan bleven staan en hun overige 8 veldspelers in twee gordels voor de zestien posteerden. Al combinerend geraakte KSK dan er ook moeilijk door zodat concreet doelgevaar zeldzaam bleef. Na een kwartier spelen besloot Sven De Coninck om zijn kans van op afstand eens te wagen en het dient gezegd, veel beter kan je een bal niet in de winkelhaak trappen zodat het met nog een half uur te gaan 1-1 stond. De bezoekers leken nu rijp voor de sloop en het zou wachten worden tot ze uiteindelijk begaven, zo was de verwachting. Hiervoor konden we wel niet meer rekenen op Rik die gekwetst het terrein verliet. Hierbij dienen we toch stilaan te overwegen om Michaël De Greve gelijk te geven en zijn stelling te onderschrijven dat werken op een eetfestijn en in hetzelfde weekend een wedstrijd in het eerste elftal van KSK niet te combineren vallen. Timothy Coppens kwam dan ook in de plaats van Rik. Maar de bezoekers bleken taaier dan gedacht en het bleef bijzonder moeilijk om hun dubbele afweergordel te ontgrendelen. Verder dan wat halve kansen en een vrije trap over doel van de naar Schelde vertrekkende Michaël Romero zagen we niet. Toch zag er met nog een kwartier op de klok nog meer belovender uit want hun spits Duytschaever liet zich wel erg dom uitsluiten door met juist een gele kaart onder de neus geschoven te krijgen Yarrick bij een uitrap te gaan hinderen. Aan de intenties van de gasten veranderde deze uitsluiting uiteraard niks want de 8 verdedigers hielden hun posities al werd er hier en daar wel een personele wissel gedaan door hun trainer. De wedstrijd kabbelde rustig verder met een dominerend maar weinig gevaarlijk KSK al had iedereen het gevoel dat de goal in de lucht hing. Goed vijf minuten voor tijd leek het dan eindelijk zo ver te zijn toen een Moortseelse verdediger de bal met de hand beroerde in de zestien en de bal terecht op de stip ging. De gevierde Bart Corthals zette zich achter de bal om KSK en zichzelf een mooi afscheidscadeau te geven maar de bezoekende keeper stopte de penalty van Bart en ook in de herneming kon Michaël niet afronden. Jammer maar stilaan werd alles in gereedheid gebracht voor de afscheidsceremonie, al diende de stoet zich toch te haasten volgens een stilaan zichtbare nerveuze Freddy Baeyens die als délégé natuurlijk alles in goede banen diende te leiden. Zo werden de witte zakdoekjes al bovengehaald. In Nou Camp weet de trainer dan meestal dat zijn dagen geteld zijn maar in die andere kathedraal van de voetbalsport, het Remi Van Vaerenbergstadion, werd Bart zo symbolisch uitgewuifd en bedankt voor een mooi fin de carrière dat door omstandigheden iets langer heeft geduurd dan het destijds voorziene jaar. Proficiat en bedankt, Bart. In de ploeg kwamen Matti en Sander want ook Davy werd vervangen, al zien we deze hopelijk volgend jaar ook nog terug. Na een oponthoud van enkele minuten werden de slotminuten van de partij afgewerkt maar tot de winnende treffer om de zege alsnog thuis te houden kwam KSK niet zodat het bij dit gelijkspel bleef.

Azalea ging echter met 0-4 in de boot tegen Schelde waardoor het nu mathematisch vaststaat dat het seizoen van KSK nog een vervolg krijgt in de eindronde. Volgende week volgt nog de verplaatsing naar Heusden in een partij waar niets meer op het spel staat. In mei volgt dan de eindronde weliswaar onder licht voorbehoud want opa dient nog officiële toestemming te vragen aan oma om nog minstens een zondag langer als vrijwilliger de handen uit de mouwen te steken bij een thuiswedstrijd. We nemen aan dat deze onderhandelingen intussen al op het schapenvelleke hebben plaats gevonden en dat de eindronde voor KSK dan ook niet in het gedrang komt.

                        

KSK speelde met: Yarrick Nys, Bart Corthals (88’ Matti Asselman), Diederik De Waegeneer, Davy Cardon (88’ Sander Béazar), Nick Van Der Haegen, Timmy Bogaert, Michaël Romero, Kenny Bogaert, Sven De Coninck, Rik De Vriendt (65’ Timothy Coppens), Pieter Pereboom & Kim De Latthauwer

Trainer: Chris Uyttersprot

Afgevaardigde: Freddy Baeyens

 

Last modified onwoensdag, 16 september 2015 13:03
© KSK Erembodegem. All rights reserved, alle rechten voorbehouden. Website Design © arc3c.