log in

Af en toe nog eens de puntjes op de i zetten kan geen kwaad!

Rate this item
(0 votes)

delhaize

Doggen – KSKE                                                                                  0-4

Na een jaartje onderbreking was het vorige zondag weer zover en konden we met zijn allen opnieuw naar de wijk Resschebeke trekken voor de Erembodegemse classico. Vorig jaar stond er geen derby op het programma. De reden hiervoor was geen andere reeksindeling door de KBVB of een vergetelheid langs onze kant, maar de degradatie van Doggen uit derde provinciale twee seizoenen geleden toen ze troosteloos laatste eindigden. Het gevolg was dat de FC Doggen vorig seizoen actief waren in de vierde provinciale, de laagste reeks in het provinciale voetbal. Het verblijf in de kelder van het provinciale voetbal bleef beperkt tot één seizoen nadat Doggen het in de finale van de eindronde haalde van Nieuwerkerken. In de reguliere competitie bleek Massemen immers te sterk.

Voor een promovendus deden de Doggen het voorlopig nog behoorlijk. Uiteraard werd er ginds al meer dan eens zwaar verloren, een niveautje hoger vergt altijd wat aanpassing, maar het degradatiespook dwaalde dit seizoen nog niet rond in Resschebeke. Recent pakten ze bovendien 6 op 6 zodat het er op leek of ze ginds in grote doen waren, of was het toch weer schone schijn?

Bij KSK was het een beetje het omgekeerde verhaal: na een sterke start waarbij wij het waren die de pandoeringen uitdeelde zat de mot er de vorige weken wat in. Zeker buiten het Remi Van Vaerenberghstadion want uit de laatste 4 uitduels werd slechts 1 schamel puntje gehaald. De prestatie van vorige week in de winstmatch tegen Wit-Zwart was nu ook niet dan die aard om de burger gerust te stellen. Maar stellen dat we schrik hadden zoals bepaalde personen bij Doggen hoopten, dat zou echt te veel eer zijn voor onze dorpsgenoten. Neen, ze mogen ginds al tevreden zijn dat ze tegen ons mogen spelen. Vorig seizoen waren de ploeg die te gast waren op Resschebeke immers Smetlede en Westrem, om er voor de vuist weg enkele te noemen. Het grote Ophasselt B, dat in de heenronde nog met 1-0 had gewonnen van de Doggen, was hier niet bij want gaf forfait op de slotspeeldag. Het leven zoals het is in vierde provinciale, we kunnen er gelukkig niet over meepraten.

Voor deze wedstrijd werd voor het eerst in de geschiedenis van onze club een afzondering georganiseerd: er werd afgesproken op de terreinen in de Gerstenstraat waar het tactisch onderricht eerst werd gegeven en vervolgens koers werd gezet richting de wijk Resschebeke. De reden voor deze maatregel was van strategische aard: de infrastructuur op de Doggen maakt het voor potentiële pottenkijkers immers wel erg gemakkelijk om gevoelige informatie te verkrijgen. Wikileaks hebben ze ginder niet nodig. Kapstokken, dat wel, maar we waren op alles voorbereid en die brachten we dan ook van thuis mee.

Dat er op het tactische schaakbord geen pottenkijkers geduld werden had zo zijn redenen want coach Chris Uyttersprot wijzigde zijn veldbezetting opnieuw na het experiment van vorige week tegen Wit-Zwart dat vooral in de eerste helft weinig succesvol bleek. Opvallendste verschuivingen waren Willam Snoeck die opnieuw in de basis kwam ten nadele van Bert De Vriendt en de terugkeer van Pieter Pereboom in het middenveld. Nick Van Der Haegen nam de rechterflank voor zijn rekening. Het strijdplan van de Koninklijke uit Erembodegem, uitgedokterd na een studie van het 6 bladzijden tellende scoutingsverslag van Bart Corthals was even simpel als eenvoudig: diepe ballen in de rug sturen van de verdedigers van Doggen die niet van de snelsten zijn. Geen type Milan Lesnjak, klein en vinnig, maar eerder het type Tjörven De Brul: groot maar weinig wendbaar en beweeglijk. Ondanks deze verschillen deelden beide heren overigens wel dezelfde interesses in vrouwelijk schoon een tiental jaar geleden in café Pro Mille op donderdagavond. Kenny Eeckhout, een mix van beide types maar verbaal nog meer aanwezig, is er nog steeds niet goed van.

Voor het overige dienden we volgens Bart enkel rekening te houden met Jo De Lat. Sinds de clubkas bij Doggen opnieuw wat meer gevuld is noemt het gevaar ginds immers zo. Kenny Bogaert, die voor de gelegenheid was thuis gebleven op zaterdag, zou deze Vlaamse kanjer wel voor zich nemen. Van de overige Doggenspelers hadden we zoals bekend geen al te hoge pet op. De match heeft ons overigens geen elementen gegeven om onze mening te herzien, we zeggen het nu al.

Ondanks de Erembodegemse hoogdag geraakt uw verslaggever niet tijdig op het terrein van FC Doggen. Dit gebeurde pas na goed 20 minuten en toen stond de Koninklijke al 0-1 voor via een caramboledoelpunt van Nick Van Der Haegen: een lokale verdediger trachtte te ontzetten maar pardoes tegen Nicks rechter en 0-1 na goed 5 minuten. Volgens Bruno Cooman had het na goed 20 minuten spelen echter al 0-3 moeten staan want 2 grote kansen gingen voor KSK verloren. Een immer kritisch waarnemer zoals Bruno Cooman zijn we geneigd te geloven. De dubbele voorsprong voor onze sportkringers kwam er toch na 25 minuten spelen toen Tijsh Van Gerven een vrije trap prachtig over de muur krulde en Doggendoelman Thierry Haegeman kansloos liet. De voorsprong was verdiend want ook in de rest van de eerste periode liet KSK de thuisploeg achter een ongrijpbare bal aanhollen. Iets voorbij het half uur diende de thuisdoelman nog eens aan de bak te komen om de 0-3 te voorkomen en er nog een klein beetje een match van te maken. Het eerste schot op doel van de thuisploeg zagen we even later toen Bruno Marginet van op zo’n 25 meter uithaalde maar zijn bal halfweg tussen het doel en de cornervlag zag buiten waaien, dit zelfs nog voorbij de vlaggen en spandoeken die de Doggensupporters achter het doel hadden gehangen. Vorig jaar in vierde provinciale was Marginet misschien succesvol van op grote afstand, maar dit is 3e provinciale. Na 14 wedstrijden, eentje meer dan KSK want op de Doggen met hun goed terrein hebben ze geen last van afgelastingen bij hevige regenval, zouden ze dit toch stilaan mogen weten. Maar goed, deze offensieve bevlieging werkte blijkbaar inspirerend want even later moest onze doelman Timothy Persoons zo waar aan de bak maar de zwakke kopbal van De Lat kon Timo niet verontrusten. De voorbije weken was Timothy vaak de beste eskaër, vandaag was dit niet het geval want hij keek vooral werkloos toe en kreeg de kans niet om zich te onderscheiden. Het leven is soms niet altijd even eerlijk. Toch werd Timothy vlak voor rust nog geklopt door Jo De Lat nadat deze alleen voor hem verscheen. Gelukkig voor onze jongens strandde het schot van De Lat op de paal zodat het 0-2 bleef. Een logische en verdiende ruststand na een sterke eerste helft van de Koninklijke Sportkring uit Erembodegem.

Begrijpelijker wijze geen vervangingen bij KSK tijdens de rust en ook bij de thuisploeg geen wissels. In de beginfase een zelfde spelbeeld als in de eerste helft waarbij KSK Doggen gewoonweg overklaste met sprankelend combinatievoetbal. Net als in de eerste helft kregen we nu opnieuw een vroeg doelpunt, en wat voor één! Want na een prachtige collectieve aanval over verschillende stationnetjes had Tijsh Van Gerven de 0-3 maar van kortbij binnen te tikken. We waren de tel ondertussen kwijt geraakt maar deze deviatie was ongeveer het 17e balcontact van KSK na mekaar! De 12e man van de thuisploeg werd er zo waar stil van, daar sta je dan met je pomponnetjes en boa’s met een 0-3 score op het bord na 50 minuten spelen. Guido zou voor minder boos worden! Doggentrainer Clocheret greep dan toch in en haalde Meulenijzer – vorig jaar ook goed voor een aantal goals in vierde provinciale bij Hofstade- van de bank voor Tjorven De Greve. Veel bracht het allemaal niet op want KSK bleef de betere ploeg en het schaarse doelgevaar werd ook door ons geproduceerd. De kassier van Doggen probeerde er ondanks alle miserie nog het beste van te maken en rond te gaan met de 21-tombola. Weinig KSK-supporters hadden echter zin om mee te spelen gezien Guido al lotjes had gekocht en het bij de Doggentombola’s dan de gewoonte is dat de mooiste prijzen al zijn verdeeld. Iets voorbij het uur voerde Doggen een tweede wissel door: Koen Staelens in de plaats van Van Den Borre. Neen, Doggen zou niet meer terug komen, dat hadden we bij deze vervanging ook wel door, en ook de laatste wissel, Clocheret Junior voor Meganck, zou geen zoden aan de dijk brengen. Wel kon Clocheret ingezet worden om de bressen in de Doggense dijk te dichten gezien hij zaterdag na de kleine derby bij de zaterdag reserven, ook glansrijk gewonnen door KSK met 1-2 - daar was het toch nog een klein beetje spannend- zijn talenten als moddergooier demonstreerde. De drie vervangingen brachten bij de thuisploeg zoals verwacht geen verbetering en de Doggen ondergingen gelaten de demonstratie van KSK: achteraan een secure verdediging met Kenny Bogaert die zoals beloofd De Lat in de achterzak hield, een ijzersterke centraal middenveld, de lopende flanken die een gesel vormden voor de trage thuisafweer, een beresterke Tijsh Van Gerven en een bij wijlen geniale Kristof Bombeke die uitpakte met het betere zolenwerk – wat is er mooier dan Kristof Deberlanger poorten in diens eigen achtertuin? En de Doggen? Neen, het beste Doggen hadden we zaterdagnamiddag al aan het werk gezien op hun B-terreintje, misschien een idee voor de volgende derby. Met nog een kwartier op de klok werd het feestje bij de massaal meegereisde fans uit Erembodegem-dorp al ingezet bij de eerste applauswissel: Timmy Bogaert verliet het veld voor Bert De Vriendt. Enkele tellen later zagen we opnieuw een grote kans voor KSK toen William Snoeck Kristof Bombeke alleen voor doelman Thierry Haegeman zette. Gezien de 0-3 stand en de omstandigheden pakte Bombi – vorige week schreven we al iets over de allergrootsten- uit met een heerlijk stiftertje maar verdediger Filip Sinove, ooit nog bij KSK gehaald als vervanger van Bart Corthals maar vrij snel terug afgeserveerd, was voor één keer wel bij de zaak. De KSK-supporters lieten het niet aan hun hart komen en zetten het feestje lustig voort, zelfs de Doggen DJ zette de muziek al aan. Andere uitblinkers Nick Van Der Haegen – voor Doggen was het inderdaad Nikske vandaag- en Tijsh Van Gerven kregen ook een staande ovatie en de walk-over werd helemaal compleet toen de ingevallen Matti Asselman er in de absolute slotfase nog 0-4 van kon maken na alweer een aanval uit het boekje.

Na een moeilijke periode hervond KSK net op het moment dat het moest gebeuren de goede vorm en werd een weliswaar onkennelijk zwak Doggen in eigen huis op een zonder meer historische 0-4 pandoering getrakteerd. Toch moet de sterke collectieve prestatie van KSK benadrukt worden met een perfecte veldbezetting en een voorbeeldige mentaliteit. De onmiskenbare klasse van onze voorlinie zorgde voor de rest en een memorabele dag in de 70-jarige geschiedenis van onze Koninklijke Sportkring. Wat iedereen al wist en wat voor deze wedstrijd al als een paal boven water stond werd door deze demonstratie nogmaals bevestigd: we are KSK Erembodegem, wij zijn en blijven de enige ploeg van het dorp! Daarvoor hadden we deze wedstrijd écht niet meer nodig. Toch is het geen slechte zaak dat af en toe de puntjes nog eens op de i worden gezet! 

KSK speelde met: Timothy Persoons, Kenny Bogaert, Diederik De Waegeneer, Pieter Pereboom, Karl Jonckheere, Timmy Bogaert (80’ Bert De Vriendt), Kristof Bombeke, Tijsh Van Gerven (88’ Sander Béazar), Timothy Coppens, Nick Van Der Haegen (85’ Matti Asselman), William Snoeck & Yono Van Gerven

Coach: Chris Uyttersprot

Afgevaardigde: Freddy Baeyens

 

delhaize

 

 

 

Last modified onwoensdag, 16 september 2015 13:33

Leave a comment

Make sure you enter all the required information, indicated by an asterisk (*). HTML code is not allowed.

Log in or create an account